Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2016

Νου σομ Σαρλι Εμπντο ε Παριζιεν! Λογοκρίνουμε, στοχοποιούμε και τραμπουκίζουμε. Για την Δημοκρατία ρε γαμώτο!

Ολη αυτή η ιστορία με το εθνικό και τον Ξηρό, μου θύμισαν την ιστορία της Βούλας Παπαχρήστου, της ελληνίδας άλτριας του μήκους, της οποίας η καριέρα καταστράφηκε με την υποψία ότι ανήκει ιδεολογικά στην Χρυσή Αυγή και με αφορμή ένα ευφυολόγημα που κυκλοφορούσε κατά κόρον τότε στο ελληνικό διαδίκτυο. Στο πρόσωπο της εκτονώθηκε όλη η λαική οργή για την δράση της Χ.Α. Έπρεπε πασει θυσία να βρούμε έναν αποδιπομπαίο τράγο για να ξεπλύνουμε την εθνική μας ντροπή για την νομιμοποίηση τόσο από τον Άρειο Πάγο όσο και από μερίδα συμπολιτών μας αυτού του εκτρωτικού ναζιστικού κόμματος. Και τον βρήκαμε και ξεπλύναμε τις ενοχές μας και αυτοστεφανωθήκαμε με κλάδους ελιάς ως καλοί, πιστοί και γνήσιοι δημοκράτες. Μετά μαζευτήκαμε έξω από θέατρα και καταβάσαμε παραστάσεις, λογοκρίναμε κώλους ρωμαικών αγαλμάτων σε αμερικάνικες ταινίες, κοψαμε σκηνές από σήριαλ, γίναμε όλοι Σαρλι Εμπντό όμως και Παρί.Κυρίως Παρί. Εντάξει η δημοκρατική συνείδηση μας. Ολα καλά.
Η Παπχρήστου διώχθηκε από τους ολυμπιακού αγώνες γιατι αναδημοσιεύσε σε κάποιο μέσο κοινωνικής δικτύωσης ένα κρυόκωλο, αλλά εξυπνο ανέκδοτο ρατσιστικού υπόβαθρου για πολλούς. Δεν θυμάμαι ακριβώς την διατύπωση, αλλά κάπως έτσι πήγαινε: με τόσους αφρικανούς στην Ελλάδα, τα κουνούπια του Νείλου θα 'χουν μπόλικο φαΐ. Αυτή και μόνο η φράση ήταν αρκετή για την καταδίκη της και την αποπομπή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Λογοκρίθηκε το καυστικό, κυνικό χιούμορ. Επιμένω. Λογοκρίθηκε το χιούμορ.  Απαγορεύεται, λέει, εν μέσω Ολυμπιακών Αγώνων κάθε ρατσιστική εκδήλωση ή διατύπωση. Μα... μια σαχλαμάρα πόσταρε η κοπελιά,ούτε καν δικής της έμπνευσης, πως ξέρετε ότι είχε ρατσιστικές προθέσεις? Κι από κει ξεκίνησε ένα ασύλληπτο κυνήγι μαγισσών. Έκαναν φύλλο και φτερό οι δημοκράτες Έλληνες το προφίλ της στο facebook. "Έχει φίλο τον Κασσιδιάρη.",  "Ειναι χρυσαυγίτισσα ρε. Καλά της έκαναν της παλιοφασίστριας.".Τι κι αν ήμουν από τους ελάχιστους που έλεγα ότι δεν μπορείς, δεν νοείται να δικάζεται, να κρίνεται, να αποπέμπεται, να λοιδορείται ένας άνθρωπος, να καταστρεφεται η επαγγελματική καριέρα του καταρχάς από δικαστήρια όχλου, ότι δεν γίνεται να λογοκρίνεται το χιούμορ και η σάτιρα όσο κυνική κι είναι, ότι και χρυσαυγίτισσα να είναι και να έχει γκόμενο τον Κασσιδιάρη είναι κατοχυρωμένο συνταγματικά δικαίωμα της. Τίποτα. Στην "πυρά". Να πα να γαμηθεί η Παπαχρήστου. Γιατί έτσι ερμηνεύω εγώ ο κατευθυνόμενος από τα μήντια όχλος τα πράγματα, που θελω να χαιδεψω την δημοκρατικη μου συνείδηση και να επαναπαυθω πως έκανα το δημοκρατικό μου καθήκον.
Ανάμεσα σε αυτούς που γούσταραν τον λιντσάρισμα της, είναι κάμποσοι που σήμερα σκουζουν για την λογοκρισία που υπέστη το εθνικό θέατρο.... Κι όμως αγαπητοί, εις το όνομα της δημοκρατίας και του ολυμπιακού ιδεώδους καταστράφηκε η αθλητική καριέρα ενός ανθρώπου, ενός ανθρώπου που δεν τέλεσε κανένα αδίκημα, δεν έβρισε, δεν έδειρε, δεν απαξίωσε κάποιον συναθλητή ή συναθλήτρια ή εργαζόμενο λόγω χρώματος, θρησκευτικής πίστης ή πολιτικών ή άλλων απόψεων. Ουτε καν ξέρουμε αν όντως είναι ή ηταν χρυσυγιτάκι, που και να ήταν, γούστο της, καπέλο της. Δεν διώκονται οι απόψεις, ούτε κατατίθενται διαπιστευτήρια πολιτικών φρονημάτων σε μια δημοκρατία. Ουτε δικάζοναι οι ερωτικές σχέσεις και οι φιλίες. Αυτά όλα είναι φασιστικά πράγματα.
Οταν λοιπον αφήνεις με χαρά ανοιχτή την πόρτα σε λογοκρισίες και διώξεις αντίπαλων ιδεολογιών, να εισαι μια μέρα ετοιμος να μπουκαρει ο φασισμός στο σπίτι σου.
Κατα τα άλλα Νου σομ Σαρλι Εμπντό και Παριζιέν. Ολα καλά.