Τετάρτη 17 Νοεμβρίου 2021

1821, Παγκόσμιος, Εμφύλιος, Πολυτεχνείο και μια εύθραυστη δημοκρατία 47 ετών

Γιορτάζουμε την Επανάσταση του 1821. Γιορτάζουμε το ιστορικό Όχι που είπαμε στους Ιταλούς. Αλλά δεν γιορτάζουμε το τέλος του εμφυλίου πολέμου, ούτε την αποκατάσταση της Δημοκρατίας το 1974. Αντ΄αυτού έχουμε μετατρέψει την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου σε πεδίο αντίδρασης και διχασμού. Μια ψευδογιορτή μαθητική κι όχι μια καθολική αργία, όπως θα έπρεπε, στην οποία δεν μπορούν να παρευρεθούν όλοι όσοι αγωνίστηκαν εντός και εκτός Πολυτεχνείου τότε, αλλά ούτε και κανένας εργαζόμενος που νιώθει ότι οφείλει σε αυτούς τους αγωνιστές το δικαίωμα να λέει ελεύθερα τα όσα πιστεύει, να ψηφίζει, να ακούει όποια μουσική γουστάρει, να διαβάζει όποιο βιβλίο θέλει. Γιατί σε μια δημοκρατία δεν διώκονται οι ιδέες, ακόμα και οι φασιστικές. Μακάρι να καταλάβαιναν οι φασίστες ότι αυτή η δημοκρατία, που τόσο μισούν, τους δίνει το δικαίωμα να λένε τις μαλακίες που λένε, να διαβάζουν το “Ο Αγών μου” και να μιλούν για τους "υπάνθρωπους" Εβραίους, Αφρικανούς και Ασιάτες, χωρίς να απειλείται η ελευθερία τους. Αυτή η δημοκρατία τους δίνει το δικαίωμα να αναπολούν την Χούντα ακόμα κι αν δεν την έζησαν ποτέ.



Και δεν αφορά η Χούντα το δίπολο δεξιά-αριστερά. Να τελειώνουμε με αυτήν την καραμέλα. Η Χούντα αφορά το δίπολο δημοκρατία-φασισμός. Και δεν είναι όλοι οι δεξιοί φασίστες. Και δεν είναι όλοι οι αριστεροί δημοκράτες. Ούτε πρέπει να μπερδεύουμε την Χούντα με τον εμφύλιο, τους χίτες, τους ταγματασφαλίτες και τον ΕΛΑΣ. Αλλα ζητούμενα τα τότε μετά τον δεύτερο παγκόσμιο, άλλες οι πληγές, άλλα τα παγκόσμια συμφέροντα και οι παρεμβάσεις. Πράγματα τα οποία δεν συζητάμε ποτέ ως κράτος, αλλά απλά αναπαράγουμε, οι περισσότεροι δε από εμάς χωρίς να τα έχουμε ζήσει. “Οι φασίστες έσφαξαν την οικογένεια του παππού και του πατέρα μου” θα πουν κάμποσοι κομμουνιστές. “Οι κομμουνιστές έσφαξαν την οικογένεια της γιαγιάς και της μάνας μου” θα πουν κάμποσοι φασίστες. Και κανείς, καμιά πλευρά δεν παραδέχεται ότι τα εγκλήματα ήταν αμφίδρομα. Όχι. Μόνο η άλλη πλευρά δρούσε εγκληματικά. Κι αντί να έχουμε μια γιορτή ενωτική για το τέλος του εμφυλίου πολέμου, που πήγε τόσο πίσω την χώρα, αντί να τα βάλουμε κάτω να μιλήσουμε και να τα λήξουμε, όπως προσπάθησαν να κάνουν κάποιοι έστω και με λανθασμένο τρόπο σαν τον Μίκη ή τον Φλωράκη, αναπαράγουμε 72 χρόνια μετά στρεβλά στερεότυπα. 

Γι αυτό και στην επέτειο του Πολυτεχνείου, αντί να τιμάμε την αρχή του τέλους της δικτατορίας, παίζουμε πόλεμο με το κράτος. Γιατί στο μυαλό του κράτους και των μπάτσων, οι τιμητές του Πολυτεχνείου είναι παλιοκομμούνια, αναρχομπάχαλοι, επικίνδυνα στοιχεία που πρέπει να τα καταστείλουν και στο μυαλό των τιμητών, το κράτος και οι μπάτσοι εξακολουθούν να δρουν σε καθεστώς δικτατορίας. Και κάθε χρόνο τα ίδια. Σφάζονται οι μεν με τους δε. Και μέχρι πριν κάποια χρόνια με κόστος ανθρώπινες ζωές, όπως αυτή του 15χρονου Μιχάλη Καλτεζά. Δεν τιμάς έτσι την δημοκρατία και το τέλος μια κατάπτυστης επταετούς στρατιωτικής χούντας, ούτε τιμάς τους αγωνιστές και όσους έδωσαν την ζωή τους για να τελειώσει. Την δημοκρατία την τιμάς όταν κάνεις κτήμα τα λόγια του Ρίτσου “και να αδελφέ μου που μάθαμε να κουβεντιάζουμε ήσυχα κι απλά”.

Μάθαμε να κουβεντιάζουμε ήσυχα κι απλά με τους Γερμανούς, με τους Γερμανούς ρε φίλε, που μας κατέσφαξαν σε δυο παγκόσμιους πολέμους. Πόσους παππούδες και γιαγιάδες, πόσες μανάδες και πατεράδες δεν σκότωσαν τα ανθρωπόμορφα ναζιστικά τέρατα; Κι όμως με τα εγγόνια αυτών των τεράτων δεν έχουμε πλέον τίποτα να χωρίσουμε. Κι ο λόγος απλός. Γιατί δεν καταχωνιάστηκε ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος κάτω από το χαλί της ιστορίας ως ένοχο μυστικό. Συζητήθηκε, καταγγέλθηκε, έγινε βιβλία και ταινίες και μάθαμε όλοι, μα όλοι για αυτόν. Πως, γιατί, πότε και που. Αλλά κυρίως γιατί. Κι όταν κατανοήσαμε το γιατί, όταν το ψυχαναλύσαμε, μπορέσαμε να συγχωρήσουμε. Να συνυπάρξουμε κι ας μην ξεχάσαμε. Και δεν θα ξεχάσουμε ποτέ.

Όταν όμως συγχωρείς, γιορτάζεις το τέλος, γιορτάζεις την ένωση.

Εμείς όμως εκεί πεισματικά, ως ανώριμο κι ψευδεπαναστατικό έθνος γιορτάζουμε τα όχι και όχι τις νίκες.

Έπρεπε να γιορτάζουμε το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου κι όχι την έναρξη του. 

Έπρεπε να γιορτάζουμε την ανεξαρτησία μας ως κράτος κι όχι την αρχή της επανάστασης. 

Έπρεπε να γιορτάζουμε το τέλος του εμφυλίου, ακόμα κι αν ανήκουμε ιδεολογικά και συναισθηματικά στην ηττημένη πλευρά. Καμιά ιδεολογία δεν δικαιολογεί έναν εμφύλιο σπαραγμό ρε γαμώτο.

Έπρεπε να γιορτάζουμε την αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Κι έπρεπε να την γιορτάζουμε μαζικά και ενωμένοι. Και το κράτος να μην αντιμετωπίζει όσους γιορτάζουν την δημοκρατία ως απειλητικά στοιχεία, λες και το κράτος είναι χουντικό. 

Πολύ φοβάμαι όμως ότι θα περάσουν πολλά χρόνια μέχρι να ωριμάσουμε ως λαός. Μέχρι να μάθουμε "να λέμε πια τα σύκα σύκα και την σκάφη σκάφη"

Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου 2021

Η ηλεκτρονική διακυβέρνηση κατά την κούλειο λογική!

 Ακου λοιπόν τι σημαίνει ηλεκτρονική διακυβέρνηση κατά την κούλειο λογική.


Για να υποβάλεις την αίτηση για τις εξετάσεις πιστοποίησης του ΕΟΠΠΕΠ, πρέπει πρώτα να πληρώσεις τα εξέταστρα, τα παράβολα δηλαδή και να περιμένεις "τουλάχιστον 24 ώρες" πριν προχωρήσεις στην συμπλήρωση της αίτησης. Δεν είναι ξεκάθαρο δηλαδή αν θα μπορέσεις να κάνεις την αίτηση σε 24, 28, 32 ή 75 ώρες. Ούτε πρόκειται να λάβεις κάποιο αυτοματοποιημένο μέηλ ή sms ή μήνυμα viber από τον ΕΟΠΠΕΠ για το αν εγκρίθηκε ή πραγματοποιήθηκε η πληρωμή σου, ώστε να ξέρεις ότι μπορείς να προχωρήσεις στο επόμενο βήμα. Οπότε γύρω στις 28 ώρες, που βάσει λογικής είναι πάνω από το "τουλάχιστον 24", αποφασίζεις να προχωρήσεις στην συμπλήρωση της αίτησης, χωρίς να γνωρίζεις εάν κάνεις καλά. Στα κουτουρού μωρέ. Αυτό είναι το πρώτο μέρος του αφενός, γιατί αφετέρου, είναι απαράδεκτο να προπληρώνεις εξέταστρα για εξετάσεις, στις οποίες δεν γνωρίζεις αν θα λάβεις μέρος. Γιατί μπορεί να υπάρχει κάτι, το οτιδήποτε στην αίτηση σου ή στα δικαιολογητικά σου, που μπορεί να οδηγήσει σε απόρριψη της αίτησης για συμμετοχή σου στις εξετάσεις, άρα θα έχεις πληρώσεις για να συμμετάσχεις κάπου, όπου δεν θα σου επιτρέπεται να συμμετάσχεις.

Αφού λοιπόν έχεις μυρίσει νύχια, κοιτάξει την κρυστάλλινη σφαίρα και διαβάσει τα ταρώ και προχωράς στην συμπλήρωση της αίτησης, οφείλεις να γνωρίζεις, όπως ξεκαθαρίζεται ρητώς στις οδηγίες συμπλήρωσης της αίτησης ότι φέρεις την αποκλειστική ευθύνη για το οποιοδήποτε λάθος κάνεις και ως εκ τούτου ο ΕΟΠΠΕΠ δεν φέρει ουδεμία ευθύνη αν απορριφθεί η αίτηση σου. Οκ. Δεν σου επιτρέπεται πχ να είσαι ηλίθιος, ούτε καν αμελής. Κι αν, ω μη γένοιτο, συνειδητοποιήσεις ότι έκανες κάποιο λάθος κατόπιν εορτής, σόρρυ μαν ορ γουμαν, το λάθος δεν διορθώνεται. Να περιμένεις μάλλον του χρόνου να ξανακάνεις αίτηση, γιατί δεν ξεκαθαρίζεται πουθενά, αν μπορείς να κάνεις αίτηση εκ νέου για την ίδια ειδικότητα, την ίδια εξεταστική περίοδο. Καλά μην περιμένεις να σου έρθει μέηλ ή όλα τα παρεμφερή για επιτυχή συμπλήρωση αίτησης κι άλλα τέτοια του 21ου αιώνα.

Την κάνεις λοιπόν και την αίτηση κι αυτή στα κουτουρού, χωρίς να μπορείς να ρωτήσεις κανένα, νινγκούνο ρε παιδί μου αν είναι όλα σωστά συμπληρωμένα, υπ' ευθύνη σου είπαμε όλα και πας στο επόμενο βήμα. Στην αποστολή των δικαιολογητικών μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Γιατί σιγά μην είχε ο εοππεπ στην πλατφόρμα της αίτησης δυνατότητα άμεσης επισύναψης των αρχείων! Στέλνεις λοιπόν τα δικαιολογητικά σου σε pdf, γιατί μόνο pdf δέχονται κι αλίμονο αν έχεις τελειώσει ονυχοπλαστική και δεν νογάς από μορφές αρχείων, τσεκάρεις δεκαπέντε φορές ότι τα έχεις κάνει όλα όπως ορίζουν οι οδηγίες και πατάς αποστολή, send, φύγε μέηλ, φύγε. Και περιμένεις. Τι; Μα το απαντητικό μέηλ, με τον αριθμό πρωτοκόλλησης ηλεκτρονικής υποβολής της αίτησης σου. Έτσι, λέει, στις οδηγίες, ότι θα ξέρεις ότι το μέηλ σου απεστάλη επιτυχώς, λαμβάνοντας μέηλ. Πότε; Δεν λέει, ούτε καν τουλάχιστον. Και περνάνε 24 ώρες και αριθμό πρωτοκόλλησης δεν λαμβάνεις. Ούτε καν ένα γαμιομέηλ που λέει, λάβαμε το μήνυμα σας, σε τόσες ώρες, μέρες, θα λάβετε το εξής, το δείνα, το τάδε. Τίποτα. Στα τυφλά όλα. Αλλά έχεις προπληρώσει. Κι εκεί τελειώνουν οι οδηγίες. Πουθενά αναφορά στο πως ενημερώνεσαι για το αν η αίτηση σου εγκρίθηκε για το πως θα μάθεις που θα δώσεις εξετάσεις, πότε, τι πρέπει να κάνεις έπειτα.
Μετά την απομάκρυνση από το ταμείο, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται ένα πράγμα. Πήρες την απόδειξη και τέλος. Τώρα το αν θα φύγεις και με το προϊόν από το μαγαζί, δεν στο εγγυόμαστε.

Δευτέρα 2 Αυγούστου 2021

Λόγια του οπισθίου

Θα προσπαθήσω να τοποθετηθώ όσο πιο κομψά μπορώ για την εγωπαθητική συμπεριφορά και τοποθέτηση του εθνικού μας οπισθίου, της κας Τούνη δηλαδή, η οποία πραγματικά έχει καρακορμάρα. Απλά εχει μια σημαντική έλλειψη ενσυναίσθησης, κατανόησης, πολιτικής και κοινωνικής σκέψης, ίσως και σκέψης γενικότερα και θεωρεί τεμπέληδες όσους δεν εργάζονται σε ψησταριές και σε μπητσόμπαρα μεσημεριάτικα, σε συνθήκες δηλαδή που αναπτύσσονται θερμοκρασίες άνω των 55 βαθμών Κελσίου.
Η κα αυτή έχει ξαναπει κοτσάνες μεγατόνων για τους επιδοτούμενους εργαζόμενους που βγήκαν σε υποχρεωτική αναστολή εργασίας.
Η κα αυτή στο παρελθόν βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα, όταν ο ανεκδιήγητος πρώην σύντροφος της διέρρευσε χωρίς την συγκατάθεση της ερωτικού περιεχομένου βίντεο στο διαδίκτυο.

Την κα αυτή με τον λειψό εγκέφαλο, την αφόρητη εγωπάθεια, τον κάφρο πρώην και τον υπέροχο πωπωπωπω, κάποιοι με περισσή ευκολία την αποκαλούν βίζιτα, απλά και μόνο γιατί είναι όλα τα παραπάνω. Δεν ξέρουμε αν είναι βίζιτα και ακόμα κι αν είναι, κακώς χρησιμοποιείται αυτή η επαγγελματική ιδιότητα ως μομφή. 



"Έχω πάθει σοκ εδώ! Όλα τα ταβερνάκια-εστιατόρια κλείνουν το μεσημέρι και ανοίγουν το απόγευμα…Ο κόσμος δεν θέλει να δουλέψει. Μάλλον έχουν πολλά λεφτά οι Παξοί…Τσπ, από ότι καταλάβατε πήγαμε σε ένα από τα μοναδικά που λειτουργούσαν αυτή την ώρα και φάγαμε".

Παρασκευή 2 Ιουλίου 2021

Με σελφ-τεστ Δευτέρας, δεν κολλάει την Παρασκευή στο γραφείο, αλλά με ράπιντ-τεστ Δευτέρας κολλάει την Τετάρτη στο πλοίο!

 Διαφωνώ κάθετα, οριζόντια, πλάγια και κυκλικά με τους αντιεμβολιαστές. Το 90% των επιχειρημάτων κατά του εμβολιασμού που ακούω είναι σκέτη μπουρδολογία παραληρηματικών ψυχικά ασθενών ατόμων.

Αλλά..... το αλλά, θα σας το πω πιο κάτω, έτσι για να διαβάσετε το κείμενο ρε.

Ακούς αηδίες για εμφύτευση microchip για να ελέγχουν την συμπεριφορά μας, λες και δεν μας έχουν κάνει εδώ και καιρό πειθήνια ρομποτάκια. Λες και άνοιξε ρουθούνι, όταν οι τράπεζες επέβαλαν "πρόστιμο" σε όσους θέλουν να κάνουν τις συναλλαγές τους δια ζώσης στο ταμείο. Οι τράπεζες ρε φίλε, αυτές που σαν πολίτες αυτής της χώρας χρυσοπληρώσαμε και "σώσαμε" πόσες και πόσες φορές τα τελευταία δέκα χρόνια. Οι τράπεζες που δανείζονται το δικό μου ζεστό κομμένο και πραγματικό χρήμα με μηδενικό επιτόκιο για να το δανείζουν με 18% στους χρήστες πιστωτικών καρτών. Οι τράπεζες ρε, που για να βγάλω και να καταθέσω άυλο ψηφιακό χρήμα από την μία τράπεζα στην άλλη, χρεώνουν 3€ ανά συναλλαγή ανεξαρτήτως ποσού! Ναι ρε ψεκασμένε φίλε, την πανδημία περίμεναν για να σε καταστήσουν άβουλο μαλάκα! Γιατί μέχρι τώρα ήσουν ενεργός πολίτης να ούμε!

Ακούς αηδίες για ένα  εμβόλιο που σκοπό έχει να μειώσει τον πληθυσμό. Αμα ήθελαν να μειώσουν τον πληθυσμό, γιατί να βγάλουν εμβόλιο ρε μπαγλαμά πανέξυπνε; Γιατί να μην αφήσουν τα πάντα ελεύθερα, να ψοφολογήσουν τα γερόντια και οι ευπαθείς, να ξεφορτωθούμε και συντάξεις και αρρώστους και να μείνουμε οι γεροί, οι ακμαίοι, οι... "ευγονικοί" να προσφέρουμε τις υπηρεσίες μας 7 ημέρες την εβδομάδα με 10+ ώρες την ημέρα; Το τι καλά που θα ζει ο πληθυσμός δουλεύοντας 60 ώρες και την εβδομάδα δεν λέγεται! Μιλάμε η υγεία του μέσου εργαζομένου θα καλπάζει! Οπότε, αφού σε νοιάζει τόσο πολύ η υγεία του διπλανού σου, του συμπολίτη σου- γι' αυτό εξάλλου έχεις ξεκατινιαστεί να γκαρίζεις κατά των εμβολιασμών από ενδιαφέρον για τον πλησίον- τράβα τώρα να ψωνίσεις την Κυριακή, τράβα να ζητήσεις επέκταση του ωραρίου εξυπηρέτησης του κοινού σε τράπεζες και λοιπές υπηρεσίες. Ετσι επειδή σε νοιάζει η υγεία του πλησίον!

Ακούς αηδίες για τα συμφέροντα των φαρμακευτικών, που θα χεστούν στο χρήμα με τα εμβόλια. Σου χω νέα πανεξυπνίδη συνωμοσιολόγε! Δεν συμφέρει τις φαρμακοβιομηχανίες η αναχαίτιση της πανδημίας. ΚΑΘΟΛΟΥ. Ξέρεις πόσο πολύ συμφέρει η αρρώστια; Στην αρρώστια ποντάρουν οι φαρμακευτικές. Στην νόσηση, στην ασθένεια. Γιατί να σε γιατρέψουν ρε φίλε και να χάσουν ζεστό, αχνιστό χρήμα από τις νοσηλείες; Τίγκα ΜΕΘ γουστάρουν οι τύποι. Πόσο κοστίζει το εμβόλιο; 50, 100, 500€; Θες χίλια; Μια μέρα ΜΕΘ δηλαδή. Αντιβιώσεις, παυσίπονα, εξειδικευμένα φάρμακα, οξυγόνα, σωλήνες, μηχανήματα. Πας καλά ρε; Από πότε συμφέρει η ίαση την φαρμακοβιομηχανία;

Ακούς δε, την υπέρτατη αντικοινωνική μαλακία του αιώνα: Μας κάνουνε πειραματόζωα ρε-ΞΥΠΝΗΣΤΕ!!!!. Δηλαδή ρε σοσιοπαθή παπάρα, σε ποιον θα γίνει το πείραμα για να δούμε αν το τάδε εμβόλιο ή το δείνα φάρμακο είναι επιβλαβές, αποτελεσματικό, επιτυχημένο; Τι ονειρεύεσαι; Πρακτικές των ΗΠΑ την δεκαετία του 50 σε ιθαγενείς ή μήπως το πας και για Μέγκελε το πράγμα; Σε ανθρώπους ρε αήθη θα δοκιμαστούν τα φάρμακα και τα εμβόλια, όπως όλα τα φάρμακα και τα εμβόλια τελικά στον γενικό πληθυσμό τεστάρονται πραγματικά. Αλλιώς θα είχαμε ακόμη την πανώλη, την ευλογιά, την πολιομυελίτιδα και πόσες άλλες ασθένειες να μας αποδεκατίζουν. Ακόμα και το ντεπόν που παίρνεις με τόση ευκολία μέσω του ανθρώπινου πειραματισμού κατέστη ασφαλές. Διάβασε λίγη ιστορία ρε δίποδο. Η επιστήμη προχώρησε και προχωρά με το test&trial, με την δοκιμή και τον πειραματισμό. Προς ενημέρωση σου, οι πρώτοι ακτινολόγοι ψοφολόγησαν γρήγορα γρήγορα από καρκίνους, οπότε αν σπάσεις ποδαράκι να μην κάνεις ακτινογραφία. Ναι;

Και κάπου εδω τελειώνω με τις βασικές αρχές των αντιεμβολιαστών.

Και κάπου εδώ ξεκινάω να κράζω τον Χαρτζιλικούλη, την πρωθυπουργάρα μας, την γουρλομάτα με το αψεγάδιαστο κορμί και το μυαλό κουκούτσι.

ΤΙ ΨΗΦΙΣΑΤΕ ΡΕ ΜΑΛΑΚΕΣ;



Αλήθεια όμως τι; Εναν ανεκδιήγητο τύπο που λαδώνει τα νεούδια για να πάνε να εμβολιστούν. Λαδώνει τους νέους με 150€, ενώ ταυτόχρονα τους στερεί το δικαίωμα να μπουν σε κάποια ανώτατη σχολή. Λαδώνει του νέους, που έχουν τον πιο μικρό κίνδυνο σοβαρής νόσου από τον covid-19 και όχι τους ηλικιωμένους, που σε ποσοστό άνω του 30% δεν έχουν εμβολιαστεί ακομη. Που αυτό το 30% είναι που μπορεί να μας γυρίσει πίσω στα λοκντάουν και τις καραντίνες. Που αυτό το 30% κινδυνεύει να γεμίσει ασφυκτικά τις ΜΕΘ και πάλι και να τινάξει την οικονομία και  τα νεύρα μας στον αέρα.

Ψηφίσατε έναν φασίστα που ζητά διαπιστευτήρια.... υγείας. Οχι ρε φίλε. Οχι και πάλι όχι. Δεν θα επιδείξω σε κανέναν εστιάτορα ούτε την ταυτότητα μου, ούτε το πιστοποιητικό εμβολιασμού μου. Δεν κατάλαβα, μήπως θα επαναφέρουμε και την Μακρόνησο; Υψιστο αγαθό η υγεία, δεν λέω, αλλά και το δικαίωμα αυτοδιάθεσης, τα προσωπικά δεδομένα είναι εξίσου σημαντικά ρε χουντόσκυλο. 

Και να σου πω και κάτι ρε αρχιδάκι, που με μπλόκαρες στο FB και δεν με αφήνεις ούτε θυμωμένη φατσούλα να βάλω στην πρωθυπουργική σελίδα, στην πρωθυπουργική επιμένω και όχι στο προσωπικό προφίλ του Μπάμπη του Σουγιά; Πως στο διάολο θα μου απαγορεύσεις εμένα, που θέλω να ολοκληρώσω τον εμβολιασμό μου, που θα ήθελα να έχω εμβολιαστεί από τον Απρίλη, αλλά δεν σου βγαίνει να μου παράσχεις αυτή την υπηρεσία πριν τον Αύγουστο, πως θα μου απαγορεύσεις να πάω στο εξοχικό μου να κάνω μπάνιο, να δω την μάνα μου, τον γκομενο μου, τους φίλους μου; Θα με τιμωρήσεις γιατί εσύ δεν μπορείς να μου παράσχεις την υπηρεσία και το αγαθό, για την έλλειψη του οποίου θα την πληρώσω εγώ; ΟΧΙ ρε φίλε. ΟΧΙ και πάλι ΟΧΙ. Δεν μπορείς να τιμωρείς τον κόσμο για κάτι που δεν μπορεί να επισπεύσει και εναπόκειται αποκλειστικά στα χέρια της κυβέρνησης. Και τι θα γίνουν όλοι αυτοί οι 45αρηδες που περιμένουν την δεύτερη δόση του Astra Zeneka μέσα και τέλη Αυγούστου, που έχουν κλείσει ξενοδοχεία και σπίτια και ακτοπλοικά για να κάνουν διακοπές και τώρα τους λες ότι μια 4μελής οικογένεια θα πληρώσει 160€ εξτρά για να αλλάξει νομό; 20€ το κεφάλι για rapid test με ισχύ 24ώρου για να πάς από Αττική Κυκλάδες. Μάλιστα. Αλλά για να μπω μετρό, δεν χρειάζομαι ούτε τεστ, ούτε σελφ, ούτε ράπιντ, ούτε ράμπιτ. Κουτσοί στραβοί και στο μετρό και στον Άγιο Παντελεήμονα. Οπως και στις δουλειές και στα γραφεία και στα καταστήματα ρε δολοφόνε της κοινής λογικής και της δημοκρατίας. Σελφ-τεστ εβδομάδας για να μπω σε ένα γραφείο με άλλα δέκα άτομα αρκεί. Με σελφ-τεστ Δευτέρας, δεν κολλάει την Παρασκευή στο γραφείο, αλλά με ράπιντ-τεστ Δευτέρας κολλάει την Τετάρτη στο πλοίο!

Οχι ρε μαλάκα. Οχι. Αυτά δεν είναι μέτρα. Είναι φασισμός. Δεν απειλείς, δεν εκβιάζεις, δεν λαδώνεις, δεν κάνεις σπιούνους τους πολίτες της χώρας που κυβερνάς. Αυτά μόνο οι δικτάτορες τα κάνουν.



Σάββατο 24 Απριλίου 2021

Οικονομικός Φιλελευθερισμός made in China

Οικονομικός Φιλελευθερισμός made in China ή αλλιώς τι σημαίνει οικονομικός φιλελευθερισμός στην πράξη στην Ελλάδα.




Ας υποθέσουμε πως είσαι Έλληνας μικρομεσαίος επιχειρηματίας κι έχεις έναν κύκλο εργασιών περί τις 150,000€ τον χρόνο, ενοίκιο και δύο υπαλλήλους των 650€(μικτά εννοείται). Ας υποθέσουμε τώρα πως έχεις ένα καθαρό κέρδος της τάξης των 50.000€ τον χρόνο. Και ας υποθέσουμε ότι δεν φοροδιαφεύγεις. Γιατί η όλη συζήτηση αφορά τα δηλωθέντα κέρδη. Τα άλλα πάνε έτσι κι αλλιώς στην τσεπάρα σου.

Άκου να δεις τώρα τι μαγικό θα γίνει με τα νομοσχέδια Κούλη. Του χρόνου, θα βρεθείς να πληρώνεις 4,200€ λιγότερη εφορία. Θα έχεις δηλαδή μια έμμεση αύξηση στο προσωπικό σου διαθέσιμο εισόδημα κατά 350€ τον μήνα.

Οι υπάλληλοι σου πάλι θα μείνουν καθηλωμένοι στα 650€ μικτά και δεν σε υποχρεώνει κανένας να τους κάνεις ούτε μια αύξηση της τάξης των 30€ το μήνα, ενώ οι τιμές των παρεχόμενων υπηρεσιών και προϊόντων σου θα μείνουν  πιθανότατα οι ίδιες, γιατί πότε στην Ελλάδα η οποιαδήποτε πτώση στην τιμή του πετρελαίου, του ηλεκτρισμού, της φορολογικής επιβάρυνσης ή του ΦΠΑ αποτυπώθηκε σε άμεση πτώση της τιμής των αγαθών; 

Αν η αγορά αυτορρυθμιζόταν όντως, αν υπήρχε σωστά αναπτυγμένη καταναλωτική συνείδηση στον κόσμο, ίσως να αναγκαζόταν ο κάθε μικροεπιχειρηματίας να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις του κοινού του. Δεν υπάρχει όμως ορθά δομημένη καταναλωτική συνείδηση. Όχι, στην Ελλάδα τουλάχιστον, όπου ο μέσος καταναλωτής αυτό που απαιτεί είναι κατά κύριο λόγο να ικανοποιήσει τα προσωπικά του απωθημένα μεγαλείου, όταν έρχεται σε επαφή με κάποιον έμπορο και ειδικότερα υπάλληλο, τον οποίο θεωρεί υποδεέστερο του, κεφαλαιοποιώντας το ρητό  "Ο πελάτης έχει πάντα δίκιο".

Ο πελάτης έχει πάντα δίκιο. Πρόκειται για την μεγαλύτερη π@π@ριά του μάρκετινγκ έβερ. Δεν έχει πάντα δίκιο ο πελάτης. Μπορεί να έχει και άδικο και παράλογες απαιτήσεις και να είναι κακότροπος και αγενής και να του αξίζει κι ένα μεγάλο Άντε και.... Άσε που όλοι μας είμαστε κατά κάποιον τρόπο πελάτες και έμποροι. Όλοι μας είμαστε σίγουρα με χίλιους δυο τρόπους πελάτες και καταναλωτές. Όλοι όμως. Και οι περισσότεροι από εμάς εργαζόμαστε ή εργαστήκαμε κάποια στιγμή και είμαστε αυτοί που προσφέρουν την υπηρεσία ή το αγαθό προς κατανάλωση. Άρα οι περισσότεροι ενσαρκώνουμε και τους δύο ρόλους. Άρα, γνωρίζουμε την θέση και των δυο καταστάσεων. Για κάποιο όμως περίεργο λόγο, αδυνατούμε να αναπτύξουμε το πολύτιμο και σωτήριο αίσθημα της ενσυναίσθησης. Ίσως γιατί όταν βιώνουμε τις καταστάσεις από την θέση του πελάτη, πλερώνουμε. Κι όταν πλερώνουμε απαιτούμε. Κι όσο πιο πολύ πλερώ, τόσο πιο πολύ γ@μώ! Προτιμούμε κατά μια έννοια να παραμείνει υψηλή η τιμή ενός αγαθού, για να τροφοδοτούμε την αδικία, που οπλίζει το χέρι μας με το καμουτσίκι. 

Δεν χρειάζεται να μιλάς απότομα σε κάποιον για να διεκδικήσεις το δίκιο σου. Δεν θα έπρεπε να χρειάζεται να μιλήσεις απότομα. Αν λειτουργούσε ο φιλελευθερισμός, και η αγορά όντως αυτορρυθμιζόταν, το μόνο που θα έπρεπε να κάνεις ως δυσαρεστημένος πελάτης είναι να μποϊκοτάρεις την μάρκα, το προϊόν, την εταιρεία. Το ίδιο και αν θεωρείς την τιμή παράλογα σκαρφαλωμένη σε επίπεδα άλλων συνθηκών.  Αν υπήρχε μια σωστή θεώρηση της δύναμης του καταναλωτικού κοινού, του χρόνου θα πρέπει όλες οι τιμές όλων των προϊόντων και υπηρεσιών να έχουν μια κάποια πτώση, λόγω της μείωσης των φορολογικών συντελεστών ή θα έπρεπε όλοι οι μισθοί να έχουν μια κάποια αύξηση για τον ίδιο ακριβώς λόγο.

Κάτι όμως μου λέει, ότι δεν θα γίνει αυτό. Γιατί η αγορά δεν αυτορρυθμίζεται με κάποιο μαγικό τρόπο ή από ένα αόρατο χέρι. Γιατί για να αυτορρυθμιστεί η αγορά, χρειάζεται σοβαρά αναπτυγμένη και καλλιεργημένη καταναλωτική συνείδηση.

Αυτό που θα γίνει λοιπόν, είναι να γίνουν λίγο πλουσιότεροι, κατά μισό και βασικό μισθό, αυτοί που βγάζουν 2 χιλιάρικα πλας το μήνα. 

Εσύ πάλι μουρλοκακομοίρη μου με τα 500, 600 και 700€, εκτονώσου και αναλώσου στις γκαρίλες στην πωλήτρια του Τζάμπο και φάε φιλελευθερισμό με κινέζικο κουτάλι. 

Λήδα Καφετζή

24/04/2021



Πέμπτη 15 Απριλίου 2021

Το Arbeit macht Frei ήταν ναζιστικής έμπνευσης αγαπημένο μου Ιζνογκουντάκι.

Η εργασία απελευθερώνει....και καλά

Πριν λίγες ημέρες δημοσιεύτηκες στην Lifo, στην στήλη του 'Αρη Δημοκίδη “Μικροπράγματα” ένα άρθρο* σχετικά με μια αγγελία για δουλειά. Μια κάφρικη αγγελία για δουλεία και όχι για δουλειά.
Ένας ανεκδιήγητος τύπος, που νομίζει ότι είναι εργοδότης σε δυτική ευρωπαϊκή χώρα, ζητάει γραφίστρια για γραφιστική εργασία στο ίντερνετ, στα social media, σε βιβλία και περιοδικά, web developer για ενημέρωση του site της εταιρίας, συντάκτρια και επιμελήτρια κειμένων, γραμματέα για την οργάνωση των ραντεβού, την διαχείριση των emails και την οργάνωση του πελατολογίου, πωλήτρια για πωλήσεις, ενημέρωση και επικοινωνία με τους πελάτες, διοργανώτρια εκπαιδευτικών σεμιναρίων, ταμεία για την είσπραξη χρημάτων και την έκδοση αποδείξεων, καθαρίστρια για την καθαριότητα του χώρου και μάνατζερ για να οργανώνει και να επιβλέπει τις παραπάνω εργασίες..... όλα αυτά σε 1! Ενας άνθρωπος για 300€ σε ένα 4ωρο!!!!! Τύφλα να έχει η Βουλγαρία δηλαδή!


Που 300€ για 4ωρη εργασία παίρνει ο ανειδίκευτος εργάτης, που κακώς παίρνει τόσα λίγα, εδώ που τα λέμε, αλλά τέλος πάντων, δεν χρειάζεται να ξέρει να χρησιμοποιεί και κάτι παραπάνω από το google ας πούμε.
Ζητάει λοιπόν αυτός ο μαλάκας ο σκέτος, αυτό το καθίκι, που εύχομαι να του γυρίσει στην μούρη η καφρίλα του, προσόντα για τα οποία έχει κάποιος κοπιάσει, έχει επενδύσει χρόνο και χρήμα, να του τα χαρίσει. Και ζητάει από πάνω να είναι τουλάχιστον σιρκολάνος, γιατί ακόμα και το τριπλό άξελ με το διπλό τόλουπ φαντάζουν πιο εύκολα από αυτήν την θέση εργασίας.
Ελα μου όμως, που αυτός δεν είναι ο μόνος μαλάκας. Έλα που η ελληνική μικροεπιχειρηματικότητα βρίθει τέτοιων τεράτων. Με τις ευλογίες φυσικά όλων των κυβερνήσεων, ακόμα κι αυτής του ΣΥΡΙΖΑ.
Γιατί που θα πάει ο εργαζόμενος να καταγγείλει την εργοδοτική αυθαιρεσία; Στο ΣΕΠΕ; Ας γελάσουμε. Με τι στοιχεία; Με ποια ξεκάθαρη, προσωπική και σαφή σύμβαση εργασίας, που ορίζει τι και πως και πότε και γιατί; Στο ΣΕΠΕ μωρέ, που έναν αιφνιδιαστικό έλεγχο δεν έχω ζήσει ζαμέ των ζαμών σε κανένα εργασιακό χώρο που έχω υπάρξει; Στο ΣΕΠΕ, που αν πας να καταγγείλεις ότι δεν πήρες όλες τις ημέρες αδείας που δικαιούσαι, δεν μπορείς να αποδείξεις τίποτα και είναι ο λόγος σου εναντίον του λόγου του εργοδότη σου; Που η δήλωση για την λήψη των δικών σου γαμημένων κατοχυρωμένων αδειών γίνεται αποκλειστικά από τον εργοδότη και δεν χρειάζεται να υπογράψεις ή να συναινέσεις πουθενά; Και που να γινόταν αυτό, ποιος θα τόλμαγε, αν κι εφόσον θέλει να μείνει δούλος στον κάφρο, να φέρει αντίρρηση και να απευθυνθεί στο ΣΕΠΕ;
Τουλάχιστον, ο συγκεκριμένος κάφρος είναι ειλικρινής. Γιατί συνήθως, σε προσλαμβάνουν με μια α+β περιγραφή εργασίας για τον α μισθό και στην πορεία σου φορτώνουν και το γ και το δ και το ε μέχρι το κ τουλάχιστον, με τον α μισθό. Και σου καταπατούν και το ωράριο και τις άδειες και την αξιοπρέπεια γαμώ την τρέλα μου! Και απλά το βουλώνεις.
Και τώρα με το νέο νομοσχέδιο της κυβερνησάρας μας, της μετακαπιταλιστικής, της νεοφιλελέ, της άριστης, της Κουλένιας, τα περισσότερα μέλη της οποίας δεν έχουν εργαστεί ποτέ στον ιδιωτικό τομέα παρά μόνο στο δημόσιο, αλλά που πολύ τον πονάνε τον ιδιωτικό τομέα και τον νοιάζονται, θα φας ξύλο εργαζόμενε φίλε μου. Εκτός και αν.....
Εκτός κι αν προσέχεις τι ψηφίζεις, καταλάβεις ότι το 95% των ανθρώπων ουδεμία σχέση έχουμε με τον Λάτση και τον Βαρδινογιάννη, ότι το 60% τουλάχιστον από εμάς ελάχιστη σχέση έχουμε με τον μέσο επιχειρηματία κι ότι πρέπει να προσφέρουμε τον ευατό μας, τις γνώσεις μας και τις ικανότητες μας ανάλογα με το πως αμειβόμαστε και πως μας συμπεριφέρονται.

Ξέρεις φίλε μου, κάτι παππούδες μας αγωνίστηκαν και πείνασαν και κυνηγήθηκαν και έφαγαν ξύλο και πέθαναν για να μιλάμε εμείς για το πενθήμερο 8ωρο. Αν εσύ νιώθεις καλά με το 6ημερο δεκάωρο, τότε να ξέρεις ότι είσαι εχθρός μου. Και τους εχθρούς μου, εγώ τους πολεμάω.

Το Arbeit macht Frei ήταν ναζιστικής έμπνευσης αγαπημένο Ιζνογκουντάκι.

*To άρθρο του Άρη Δημοκίδη μπορείτε να το βρείτε εδώ: https://mikropragmata.lifo.gr/wtf/h-pio-thliveri-angelia-gia-thesi-ergasias/?fbclid=IwAR0yZdJAVu6_E4w4wi1Lgd4z4sCYfJhkBoIPFU_-Izq7b7_voEdzFMZhNI0

Κυριακή 11 Απριλίου 2021

Να μην αντιμιλάς, να μην αμφισβητείς αν θες μια μέρα να γίνεις ένα επιτυχημένο κτήνος.

Το τελευταίο διάστημα ξεδιπλώνεται ένα απίστευτο τσουνάμι καταγγελιών για σεξουαλικές παρενοχλήσεις, σωματική και ψυχολογική βία στον χώρο του θεάματος και του αθλητισμού. 

Η όλη φάση ξεκίνησε πριν λίγα χρόνια στην Αμερική με το κίνημα Metoo στον χώρο του κινηματογράφου και συνεχίστηκε με τις καταγγελίες αθλητριών της γυμναστικής. Κι εκεί έχουν υπάρξει καταδίκες και αλλαγές στην νομοθεσία και το πιο σημαντικό όλων: φαίνεται να αλλάζει η νοοτροπία του κόσμου, ίσως με μία δόση υπερβολής, αλλά που θα πάει θα ισορροπήσει η μπίλια κάποια στιγμή.

Αυτά όμως στις Η.Π.Α. Στην Ελλάδα, δεν ξέρω κατά πόσο θα αλλάξουμε μυαλά για το τι σημαίνει βιαστής, παιδεραστής, βασανιστής.

Είναι τόσο ριζωμένη μέσα μας αυτή η στρεβλή αντίληψη περί επιτυχίας, είναι ακόμη τόσο ζωντανά τα μεταπολεμικά σύνδρομα κατωτερότητας και τα απωθημένα, που νομίζω δεν φτάνουν τα όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας. 

Προφυλακίστηκε ο Λιγνάδης, ερευνάται ο Φιλιππίδης, γίνεται χαμός στην ομοσπονδία ιστιοπλοΐας, βγήκαν και 22 αθλήτριες της ενόργανης γυμναστικής και περιέγραψαν φρικιαστικά πράγματα. "Οι προπονητές χτυπούσαν με σφαλιάρες και κλωτσιές τα μικρά παιδιά, τα απωθούσαν βίαια, τα τσιμπούσαν, τους πετούσαν αντικείμενα, τα άφηναν να προπονούνται τραυματισμένα, τα άφηναν νηστικά και τα βασάνιζαν για να φτάσουν το “επιθυμητό” βάρος, τα άφηναν να λιποθυμούν από την πείνα, να τρώνε οδοντόκρεμα ή να αναζητούν τροφή στους κάδους σκουπιδιών. Τραβούσαν τα μικρά κορίτσια από το αιδοίο ή το ακουμπούσαν στο σπαγγάτο (δήθεν για προπονητικούς λόγους), τα ξεγύμνωναν για να τα τιμωρήσουν."(Δ.Τζαν.)

Μιλάμε για κορίτσια 12 και 15 χρόνων. Μιλάμε για εύθραυστες εφηβικές ψυχές γαμώ την τρέλα μου. Κι όλα αυτά; Για τι; Για μια καλή θέση στην τελική κατάταξη; Για ένα μετάλλιο; Για μια καριέρα που θα λήξει σε λιγότερο από μια 8ετία;

Λίγο πριν καταγγείλει δημόσια τον βιασμό της η Σοφία Μπεκατώρου, λίγο πριν τον πρώτο σεισμό και το μεγάλο τσουνάμι, έτυχε να δω στο netflix το ντοκιμαντέρ "Αθλήτρια Α". Όσοι το έχετε δει, καταλαβαίνετε. Όσοι πάλι δεν το έχετε δει, δείτε το, μπας και καταλάβετε.

Μπας και καταλάβετε ότι όλες αυτές οι αποκαλύψεις είναι μέσα στην ζωή μας, την ζωή την ελληνική, την αμερικανική, την ρουμανική, την κινεζική, την παγκόσμια. Κι έχουν να κάνουν με νοοτροπίες.

"Να πετύχεις, να γίνεις κάποιος, να γίνεις διάσημη, να βγάλεις λεφτά." Αυτή είναι η ηθική με την οποία μεγαλώνουμε. "Να μην αντιμιλάς, να μην αμφισβητείς την αυθεντία, τους μεγαλύτερους. Να κοιτάς την δουλειά σου, να μην μπλέκεις εκεί που δεν σε σπέρνουν." Τι κι αν βλέπεις ότι το κορίτσι δίπλα σου το χαστουκίζουν γιατί πήρε 300γραμμάρια. Κοίτα την δουλειά σου εσύ. Τι κι αν αισθάνεσαι ότι ο προπονητής σου σε αγγίζει σε σημεία που δεν θα έπρεπε. Μην αντιμιλάς. Τι κι αν βλέπεις ότι ο τάδε σκηνοθέτης ξεφτιλίζει την νεαρή συνάδελφο ή της ζητάει παράξενα μοναχικά ραντεβού στο καμαρίνι του με κλειδωμένες πόρτες. Μην μπλέκεις. Στην τελική, να μάθει να αμύνεται, να αποκτήσει στομάχι, να σκληραγωγηθεί, να διαμορφώσει χαρακτήρα.

Και σκληραγωγούμαστε και αποκτάμε χαρακτήρα. Αυτόν του κτήνους. Ναι, φίλε προπονούμαστε όλη μας την ζωή για να γίνουμε πετυχημένα κτήνη, που από τον πολύ πόνο που έχουμε εισπράξει και βιώσει, κανιβαλίζουμε, αντί να είμαστε ενεργοί ευσυνείδητοι και ήρεμοι κάτοικοι αυτού του πλανήτη που μας φιλοξενεί.

Γαμώ την επιτυχία μου και την τεχνολογική μου πρόοδο αν είναι να χάνουμε το ζητούμενο. Και το ζητούμενο είναι η ζωή και όχι η επιβίωση. Και ζωή δεν είναι οι τίτλοι στις εφημερίδες και τα νούμερα στον τραπεζικό μας λογαριασμό, ούτε τα μετάλλια και τα likes και τα views και τα εισιτήρια. Επιτυχία μάγκα μου είναι να καταφέρουμε να γίνουμε άνθρωποι και να δεχτούμε τα πανανθρώπινα αισθήματα της κούρασης, της τεμπελιάς, του φόβου, της ανασφάλειας και να τα χαϊδέψουμε.

Κάποτε μου είχε πει ένας διευθυντής φωτογραφίας στο ένα και μοναδικό γύρισμα στο οποίο ήμουν η σκηνοθέτης ότι στον κινηματογράφο η δουλειά γίνεται με γαμοσταυρίδια και όχι με τα σεις και με τα σας. Του απάντησα ότι τα πράγματα αλλάζουν, γιατί αν δεν άλλαζαν θα ήταν σε ένα δέντρο να ξεφλουδίζει μπανάνες κι όχι σε ένα σετ με κάμερες και φώτα.

Η αλλαγή νοοτροπίας, η εξέλιξη δεν ήρθε, δεν έρχεται και δεν θα έρθει ποτέ από τους συμβιβασμένους μιμητές. Έρχεται από τους αμφισβητίες, από αυτούς που τολμούν, που αντιμιλούν, που ερευνούν, που δεν κοιτάνε μόνο την δική τους δουλειά, που μπλέκουν.

Το μπιγκ προμπλεμ είναι πως ορίζουμε την εξέλιξη. Για μένα εξέλιξη είναι η ευτυχία.




Σάββατο 10 Απριλίου 2021

Χαμένοι στην Κουλική μετάφραση

Self-test που δεν είναι self, αλλά rapid,που σύμφωνα με τις ιταλικές και αγγλικές οδηγίες πρέπει να γίνεται υπό την επίβλεψη επαγγελματιών υγείας, αλλά σύμφωνα με την ελληνική μετάφραση το τεστ μπορεί να γίνει από τον ίδιο τον ασθενή.

#Τι_ψηφίσατε_ρε








Ο Αλ Κουλόνε και ο επικίνδυνος ναρκισσισμός του βλάπτουν σοβαρά την υγεία

Ζούμε σε μια χώρα, όπου σοβαροί δημοσιογράφοι του αστυνομικού ρεπορτάζ εκτελούνται με μαφιόζικο τρόπο μέρα μεσημέρι, ενώ ταυτόχρονα νταβατζήδες προστατεύονται από την αστυνομία, την δικαιοσύνη και την κυβέρνηση. Ζούμε σε ένα τόπο, όπου οι παιδεραστές είναι  σύμβουλοι και  κολλητοί του πρωθυπουργού και διευθυντές κρατικών φορέων και οργανισμών. 

Δεν αναφέρομαι στην Κολομβία ή το Μεξικό ή το Πακιστάν, αλλά στην Ελλάδα. Στην χώρα και καλά που γεννήθηκε η δημοκρατία, η φιλοσοφία και ο δυτικός πολιτισμός, μη χέσω. Μόνο που αυτή η χώρα δεν υπάρχει πια. 

Σε αυτήν την χώρα που δεν λέγεται Ελλάδα πια, αλλά Κουλιστάν, ζει η Μενδώνη με τις φανφαρόνικες αυτοτιμητικές της πλάκες στην τσιμεντωμένη Ακρόπολη. Σε αυτήν την χώρα ζουν εκατοντάδες ασθενείς με ψυχιατρικά νοσήματα χωρίς ίχνος περίθαλψης, που αν απασφαλίσουν μπορεί και να σκοτώσουν τον διπλανό νοσηλευόμενο διασωληνωμένο παππού, απλά και μόνο γιατί τους ενοχλεί ο θόρυβος του μηχανήματος διασωλήνωσης. Γιατί σε αυτήν την χώρα που γεννήθηκε η σκέψη, η σκέψη έχει εκτελεστεί προ πολλού. 

Και χωρίς σκέψη δεν χρειάζεται να βρίσκεται σε κλίνη ΜΕΘ ο ασθενής που χαροπαλεύει. Τι να τις κάνουμε τις ΜΕΘ αφού ο νονός της Cosa Mostra(και ζητώ συγγνώμη στο ομώνυμο μουσικό συγκρότημα για την χρήση του ονόματος, αλλά πως αλλιώς να περιγράψεις μια ομάδα αποτυχημένων μαφιόζων με ναρκισσιστικό σύνδρομο;) λέει όπου σταθεί και όπου βρεθεί ότι υπάρχουν; Και φυσικά υπάρχουν στο μυαλό του, στην φαντασία του και στα γραμμένα από άλλους δελτία τύπου του και ιντερνετικά ποστ του. 

Η πανδημία σαρώνει και ο Αλ Κουλόνε αντί να λάβει ουσιαστικά μέτρα περιορισμού της, όπως κάνουν οι σοβαροί ηγέτες-μέχρι και ο άχρηστος ο Μπόρις τα κατάφερε καλύτερα από εσένα- ανοίγει το λιανεμπόριο χωρίς ίχνος ελέγχου και αφήνει τους πολίτες στο έλεος του ιού. Οι εικόνες συνωστισμού στους εμπορικούς δρόμους και στο κέντρο της Αθήνας είναι αποκαρδιωτικές. Από τους αδικαιολόγητους ξυλοδαρμούς πολιτών προ μηνός, περνάμε στην αδικαιολόγητη ασυδοσία. Κι όχι Αλ Κουλόνε, δεν φταίνε οι ανεύθυνοι πολίτες, αλλά η ανικανότητα σου και μόνο. Παλιομαφιόζε της πλάκας.



Κάθε βράδυ στήνονται αυτοσχέδια πάρτι στις πλατείες της πρωτεύουσας, όπου μαζεύονται όχι δέκα, όχι εκατό, αλλά χιλιάδες πολίτες και ξεσαλώνουν σαν να μην υπάρχει αύριο. 

Κάθε μέρα, χιλιάδες εργαζόμενοι αναγκάζονται να στοιβάζονται σαν σαρδέλες στα ΜΜΜ για να πάνε σε ένα κλειστό χώρο εργασίας χωρίς επαρκή εξαερισμό στον οποίο έρχονται σε επαφή για ώρες με συναδέλφους με κατεβασμένες ή και καθόλου μάσκες, που υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να είναι στα σπίτια τους σε αυστηρή καραντίνα, γιατί ήρθαν σε επαφή ή ακόμη χειρότερα συζούν με επιβεβαιωμένο κρούσμα.  

Κάθε μέρα εκατομμύρια πολίτες ζουν με το άγχος αν θα επιβιώσουν από τον Covid, από την ελλιπή περίθαλψη, από την εργοδοτική αυθαιρεσία, από την πείνα, από την κατάθλιψη.

Και μέσα σε όλο αυτό τον ζόφο, δεν υπάρχει ενημέρωση και ανεξάρτητη δημοσιογραφία και αν τολμήσει να υπάρξει, εκτελείται.

Θα ήθελα πολύ να γράφω ευχάριστα και χαρούμενα κείμενα, αλλά βλέπεις Αλ Κουλόνε μου, δεν είμαι Μένιος, δεν είμαι αλήτισσα, δεν είμαι καθίκι, δεν πατάω επί πτωμάτων, δεν εκβιάζω, ούτε βιάζω. Είμαι μια έντιμη μεσήλικη μικροαστή γυναίκα. Κι αυτό στο Κουλιστάν σου μοιάζει με καταδίκη.

Αντε τώρα, πόσταρε άλλο ένα διαφημιστικό αυτοθαυμαστικό σποτ στο FB.



Παρασκευή 9 Απριλίου 2021

Αυτοέλεγχος του Τενεκένα & η επόμενη χρόδα!

"Θα πεθάνουμε όλοι", φώναζε ο Στέφανος Χίος και πόσο ταυτίζομαι πλέον με αυτήν την κραυγή του.

Αυτοέλεγχος του Τενεκένα & η επόμενη χρόδα αφού.

Πως να νιώσεις ασφάλεια όταν για κυβέρνηση έχεις μια συμμορία άχρηστων μαφιόζων, νταβατζήδων, παιδεραστών, που δεν μπορούν όχι να συντάξουν, αλλά  ούτε να γράψουν μια πραγματική λέξη στις επιλογές και στα "παράθυρα" μιας αυτοματοποιημένης ηλεκτρονικής πλατφόρμας; 

Εικάζω ότι την ηλεκτρονική διακυβέρνηση την έχουν αναλάβει οι χρήστες από την Ουγκάντα και το Μπουρουντί που κάνουν like στην σελίδα του Νονού, δηλαδή του Κούλη και χρησιμοποιούν κάτι πολύ κατώτερο του google translator. Δεν βρίσκω άλλη εξήγηση για τα  παρακάτω.