Η καθηγήτρια, η ταβέρνα, μια χούφτα βάνδαλοι, οι λογικές πλάνες κι ο απόλυτος κανιβαλισμός!

Πως μια καθηγήτρια  πανεπιστημίου, του καλύτερου της χώρας, λόγω φανατισμού πέφτει στην παγίδα μιας λογικής πλάνης. Ή μήπως δεν πέφτει τελικά;

Ένα από τα μεγάλα θέματα των τελευταίων ημερών είναι η ιστορία με την Ταβέρνα Αξιώτισσα.

Για όσους δεν γνωρίζετε την υπόθεση, που για να διαβάζετε δικό μου κείμενο κατά 99,99999999% γνωρίζετε πολύ καλά, μια παρέα Βρετανών τουριστών πήγαν να φάνε σε μια ταβέρνα στην Νάξο, που λέγεται Αξιώτισσα. Την ταβέρνα αυτή οι ιδιοκτήτες επέλεξαν να την διακοσμήσουν με διάφορες αφίσες μικρότερης ή μεγαλύτερης πραγματικής ή καλλιτεχνικής αξίας, στις οποίες αποτυπωνόταν η σημαία της Παλαιστίνης και συνθήματα όπως το γνωστό "Free Palestine". Δικαίωμα τους αναφαίρετο και βανδαλισμός σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία η οποιαδήποτε εκ προθέσεως καταστροφή αντικειμένων του διάκοσμου της ταβέρνας. Ενας από τους Βρετανούς όμως, αγνοώντας φυσικά την ελληνική νομοθεσία, αλλά και κάθε έννοια πολιτισμένης κατά τα δυτικότροπα πρότυπα συμπεριφοράς  αποφάσισε να σκίσει μια από τις αφίσες. Και φυσικά δημιουργήθηκε μπιφ. Τα υπόλοιπα αν πλήρωσαν, αν δεν πλήρωσαν, αν δήλωσαν ότι ασπάζονται τον Ιουδαϊσμό, αν είναι Ισραηλίτες ή Σιωνιστές και τι είπαν οι ιδιοκτήτες ή οι θαμώνες δεν έχουν καμία απολύτως σημασία. Αφ' ης στιγμής γίνεσαι κάφρος, θα υποστείς καφρίλα. Αντανακλαστικό και Νομοτελειακό. Και το να σκίζεις αφίσες από έναν ξένο χώρο είναι σκέτη καφρίλα. Γράφτηκε ολόκληρο άρθρο στον βρετανικό τύπο, όχι σε καμιά σοβαρή εφημερίδα, αλλά σε κωλοφυλλάδα από τις γνωστές, το είδε ο Άδωνις, το είδε ο Μαρινάκης και ξεκίνησε ο κακός χαμούλης. Ρατσιστές οι ταβερνιάρηδες. Να διωχθούν με τον αντιρατσιστικό νόμο.  Κι εδώ για να πάρω έναν παράδρομο για λίγο πριν επιστρέψω στο κυρίως θέμα, προκύπτουν τα εξής. Πρώτον ευθεία παρέμβαση της εκτελεστικής εξουσίας προς την δικαστική κατά παραβίαση του Συντάγματος των Ελλήνων, αυθαίρετη υιοθέτηση ισχυρισμών μιας αμφιβόλου αξιοπιστίας φυλλάδας και τρίτον υπεράσπιση αλλοεθνών έναντι γηγενών, χωρίς να γνωρίζουν αμφότεροι οι πολιτικοί αυτοί κουραμπιέδες την άλλη πλευρά. "Μηδενί δίκην δικάσης, πριν αμφοίν μύθον ακούσης." Βασικότατη αρχή του Δικαίου και αρχαιότατη κυρ Σπυράδωνι -έχεις τελειώσει και το Ιστορικό-Αρχαιολογικό πανάθεμα σε. Λεπτομέρειες όμως για τον εθνικό μας τσιρίδα, αλλά και για τον  κυβερνητικό εκπρόσωπο. Στο θέμα μας όμως. 

Αφού έμαθε το πανελλήνιο σχεδόν μια κατά τα άλλα άνευ μεγάλης σημασίας υπόθεση, ξεκίνησε το ξέσκισμα. Ναι, ξέσκισμα. Βρέθηκαν διάφοροι παρατρεχάμενοι, ενδεχομένως και ευεργετημένοι, των οποίων τα διαπιστευτήρια αν τυχόν τεθούν υπό έλεγχο, να αποκαλυφθούν ανεπαρκή για θέσεις και αξιώματα τα οποία κατέχουν, να χλευάσουν, υβρίσουν και συκοφαντήσουν τους ιδιοκτήτες της Αξιώτισσας, οι οποίοι το μόνο που είχαν κάνει ήταν ότι είχαν αφίσες με το σύνθημ "Λευτεριά στην Παλαιστίνη" στον μαγαζί τους. Ξοδεύτηκαν τόνοι μελανιού από δημοσιογραφίσκους του οπισθίου, που έλεγαν ότι δεν μπορείς να διώξεις κάποιον από το μαγαζί σου, γιατί είναι δημόσιος χώρος και η άρνηση παροχής υπηρεσιών είναι παράνομη. Που όντως έτσι είναι. Στην Ελλάδα το "face control" απαγορεύεται. Δεν μπορείς αν είσαι χρυσαυγίτης να αρνηθείς να εξυπηρετήσεις άτομα γιατί φοράνε κονκάρδες με το σφυροδρέπανο. Συμφωνώ; Οχι. Γιατί αν βρεθούν στον ίδιο χώρο κομμούνια και ναζάκια, στο τέλος θα γίνει της κολάσεως εκεί μέσα. Ετσι, λέει, ο νόμος όμως, μ΄αρέσει, δεν μ΄αρέσει. Δεν υπάρχει όμως πουθενά νόμος που να λέει ότι όταν κάποιος βανδαλίζει τον χώρο σου, όταν δημιουργεί πρόβλημα στους υπόλοιπους πελάτες, όταν ξεφεύγει από τα νόμιμα και ευπρεπή όρια συμπεριφοράς, δεν μπορείς να τον πετάξεις έξω. Οπότε όλα αυτά τα επιχειρήματα περί δημοσίου χώρου είναι έωλα και σαθρά στην συγκεκριμένη περίπτωση. 

Χύθηκαν κι άλλοι τόνοι μελανιού κυριολεκτικού και διαδικτυακού. 

Όσοι ζητούν λευτεριά στην Παλαιστίνη είναι Ισλαμοφασίστες, ναζιστές, ρατσιστές, αντισιωνιστές-κρατήστε το αυτό, αντιεβραίοι, αναρχοκομμούνια και φυσικά άπλυτοι.

Κι εδώ ακριβώς είναι που μπαίνει στον χορό η λογική πλάνη, το logical fallacy.

Ο αστυνομικός είναι όργανο, το μπουζούκι είναι όργανο, άρα ο αστυνομικός είναι μπουζούκι. Μπορεί στα μαθηματικά αν a=x και b=x, τότε a=b, δεν ισχύει όμως και για τον λογισμό, για την λογική διαδικασία που οδηγεί στην εξαγωγή συμπερασμάτων. Τα λέω σωστά μέχρι στιγμής κυρία καθηγήτρια της φιλοσοφίας;

Για να μην πλατιάζω, παραθέτω το screenshot από το AI της Gooogle για τον ορισμό και ερμηνεία του όρου Logical Fallacy

Όπως διαπιστώνει κάποιος από τα παραπάνω, δεν υπάρχει καμία λογική, παρά μόνο πλάνη στην εξίσωση Λευτεριά στην Παλαιστίνη=Ναζιστής, παρά μόνο παραλογισμός, φανατισμός και.... σκοπιμότητα; 

Kι εκεί είναι που αναρωτιέσαι πως μπορεί μια μορφωμένη γυναίκα, κάτοχος διδακτορικών τίτλων σπουδών κι οχι κανά αμόρφωτο ζωάδι να πέφτει στην παγίδα αυτής της πλάνης. Μιλάμε για καθηγήτρια Πανεπιστημίου-διδάσκει, αν έχω καταλάβει και ενημερωθεί καλά, Πολιτική Φιλοσοφία στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο, στο τμήμα Φιλοσοφίας, του οποίου και προΐσταται, και η οποία δημοσιεύει, ποστάρει μια φωτογραφία του εξωτερικού χώρου της ταβέρνας Αξιώτισσα, την οποία σύμφωνα πάντα με δική της δημόσια ομολογία στο Facebook παραποίησε προσθέτοντας τον αγκυλωτό σταυρό, την ναζιστική σβάστικα, υβρίζοντας και συκοφαντώντας τους ιδιοκτήτες για ναζισμό. Βαρύτατη, ανυπόστατη και φυσικά αναπόδεικτη κατηγορία. Ασχολίαστο δε το κείμενο ως κείμενο με τις αναφορές για τις συκοφαντίες του αίματος και τις βελούδινες υφές της γενοκτονίας που θυμίζουν την μαγεία της φύσης που συναντά την ψυχολογία της ύλης σε διαφήμιση κρέμας ημέρας και με την οποία βάλαμε όλοι τα γέλια.

Η εικόνα  αυτή ουδεμία σχέση έχει με την ταβέρνα Αξιώτισσα στην Νάξο. Είναι μόνο προϊόν φωτομοντάζ της κυρίας Νικολαίδου-Κυριανίδου με σκοπό την συκοφαντική δυσφήμιση της ταβέρνας.

Όπως ήταν επόμενο, οι ιδιοκτήτες κινήθηκαν νομικά εναντίον της κυρίας αυτής, η οποία αναγκάστηκε να "κατεβάσει" την συγκεκριμένη φωτογραφία. Και παρόλο που ζητείται από όλους να μην αναδημοσιεύουν το δυσφημιστικό αυτό περιεχόμενο, θεωρώ ότι για να αντιληφθεί κανείς το μέγεθος της πόρωσης και της καφρίλα της κυρίας αυτής, αλλά και των ομοίων της, πρέπει κανείς να δει φάτσα φόρα στα μούτρα του το φωτομοντάζ της.

Στο παρακάτω λινκ μπορείτε να δείτε τόσο την τοποθέτηση των ιδιοκτητών σχετικά με το όλο συμβάν, όσο και την τοποθέτηση του συνηγόρου τους. https://www.facebook.com/taverna.axiotissa

Η όλη ιστορία θα ήταν κωμική απλά, πασατέμπο να περνάμε τον καιρό μας ξεχνώντας τις ανούσιες ζωούλες μας και τα προσωπικά μας προβλήματα, αν πίσω από αυτήν δεν κρυβόταν ένα πραγματικό δράμα. Αυτό της γενοκτονίας που συντελείται στην Γάζα. Δεν υπάρχει τίποτα αστείο, ανούσιο ή ασήμαντο σε αυτό το διαρκείας έγκλημα πολέμου που διαπράττει το κράτος του Ισραήλ ενάντια στον Παλαιστινιακό λαό.  Και ως τέτοιο το έχει καταδικάσει και το διεθνές Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ο ΟΗΕ, καθώς και πληθώρα άλλων παγκοσμίως αναγνωρισμένων οργανισμών.  Ούτε και υπάρχει οτιδήποτε ασήμαντο στην λυσσαλέα προσπάθεια υποβάθμισης της γενοκτονίας ή ανηλεούς επίθεσης σε όλους όσους φρίττουν με αυτά που συμβαίνουν. Μιλάμε για συστηματική και συντεταγμένη δολοφονία χαρακτήρων. Κι όταν την εξαπολύουν αμόρφωτα ακροδεξιά ούγκανα, λες μέχρι εκεί ξέρουν, μέχρι εκεί αντιλαμβάνονται. Όταν όμως αυτήν την επίθεση την βλέπεις να ξετυλίγεται με αδιανόητη ορμή από άνθρωπο που ξέρει από φιλοσοφία, άρα και λογικές πλάνες, πολιτική ιστορία, άρα και τις επι μέρους ουσιαστικότατες διαφορές μεταξύ όρων και ορισμών, είναι φυσικό να αναρωτιέσαι, μα τι στον Πι, Όμικρον, Ύψιλον, Ταυ, Σίγμα, Όμικρον γίνεται εδώ;

Μήπως πρόκειται απλά για μια ακόμη περίπτωση attention whore, κάποιου δηλαδή που επιθυμεί διακαώς να γίνει viral, talk of the town λέγοντας αρλούμπες ή προκαλώντας; Γιατί πως αλλιώς να εξηγήσεις την εμμονή; Αφού της έγινε μήνυση; Αφού κατέβασε την φωτομονταρισμένη φωτογραφία  με την σβάστικα, ακολούθησε άμεσα, εντός δύο ημερών νομίζω νέα ανάρτηση της καθηγήτριας με το ίδιο ακριβώς περιεχόμενο, την ίδια ακριβώς ρητορική, την ίδια ακριβώς συλλογιστική γραμμή της λογικής πλάνης και της συκοφαντίας. Εκ νέου αναφορά, έμμεση αυτήν την φορά, στην ταβέρνα της Νάξου και αυθαίρετου συσχετισμού του αντισιωνισμού με τον ρατσισμό. 

Στην φωτογραφία που εκείνη επέλεξε να ανεβάσει τα συνθήματα είναι αντισιωνιστικά και όχι αντιεβραικά και για να βάζουμε τα πράγματα στην θέση τους επιτέλους είναι άλλο πράγμα ο σιωνιστής (Zionist), άλλο ο εβραίος (Jew) κι άλλο ο Sημίτης (Semite).

Γνωρίζω ότι το AI της Google ή η Wikipedia δεν είναι οι πιο ενδεδειγμένες πηγές, αλλά για να γίνει επιστημονικού επιπέδου έρευνα απαιτούνται εβδομάδες, αν όχι μήνες και το κείμενο θα έχει βρομοκοπήσει μέχρι τότε.

Σημίτες λοιπόν είναι και οι Παλαιστίνιοι. Όχι μόνο οι Εβραίοι Fact.

Δεν είναι όλοι οι Παλαιστίνιοι μουσουλμάνοι και δεν είναι όλοι οι μουσουλμάνοι Παλαιστίνιοι τρομοκράτες της Χαμάς. Fact.

Το αυτό ισχύει και για τους Εβραίους.

Δεν είναι όλοι σιωνιστές και για να λέμε και του στραβού το δίκιο δεν είναι κι όλοι Σημίτες. Fact.

Εβραίοι αποκαλούνται όσοι ασπάζονται τον Ιουδαισμό, ανεξαρτήτως φυλετικής ή πολιτισμικής καταγωγής. Δεν υπάρχει ίχνος σημιτικής καταγωγής φερ' ειπείν στην Σκάρλετ Γιόχανσον και δεν θα πάμε δέκα γενιές πίσω, γιατί τότε ένας υπαρκτός ή ανύπαρκτος θεός ξέρει από που κρατάει η σκούφια του καθένα από εμάς. Και για να ξεμπερδεύουμε με τις σπέκουλες, Σιωνιστές είναι όσοι επιθυμούν πολιτικά την εγκαθίδρυση του κράτους του Ισραήλ, ασχέτως αν είναι εβραίοι ή και Σημίτες. Fact.

Ο Σιωνισμός αφορά την πολιτική κι όχι την ράτσα, φυλή ή θρησκεία. Fact.

Το αυθαίρετο λοιπόν, ανυπόστατο, αποδεδειγμένα λάθος συμπέρασμα της κυρίας καθηγήτριας ότι αυτοί που μιλούν εναντίον του σιωνισμού είναι εξ ορισμού ρατσιστές που επιθυμούν το κακό των απανταχού εβραίων θα ήταν παιδαριώδες αν δεν ήταν επικίνδυνο. Κανείς σκεπτόμενος, ειρηνιστής άνθρωπος δεν τα έχει με τους εβραίους, όπως δεν τα έχει με καμιά θρησκεία. Και σίγουρα δεν τα έχει με κάποια ράτσα ή φυλή ή εθνότητα ή υπηκοότητα ανθρώπων. Άρα δεν μπορεί και να είναι αντισημίτης ή αντιεβραίος. Ο μέσος σκεπτόμενος, ενσυναισθηματικός άνθρωπος, συνήθως, αλλά όχι και πάντα αριστερών ιδεωδών, αντιδρά σε μια πολιτική. Λογικό επόμενο να αναρωτιέται κανείς γιατί πέφτει σε τέτοια κραυγαλέα λογική πλάνη η κυρία αυτή. Κρίνει μήπως εξ ιδιών τα αλλότρια; Θεωρεί ότι όπως στον δικό της εγκέφαλο όλοι οι Παλαιστίνιοι είναι μουσουλμάνοι κι όλοι οι μουσουλμάνοι είναι επικίνδυνοι τρομοκράτες, ακόμα κι αν είναι τριών μηνών, ότι με τον ίδιο ακριβώς τρόπο λειτουργούν και τα μυαλά των αντισιωνιστών, πολιτικά τοποθετημένων ειρηνιστών; Ή μήπως υπάρχει κρυφή ατζέντα σε αυτόν τον παραλογισμό κι αυτές οι τοποθετήσεις δεν γίνονται τυχαία;

Λες αυτές οι επιθετικές αναρτήσεις να έχουν σκοπό να μπερδέψουν τους ανθρώπους που δεν ξέρουν τις πιο πάνω διαφορές και να τους γεμίσουν τύψεις κάθε φορά που στενοχωριόνται όταν πετυχαίνουν μια τραγική εικόνα ενός νεκρού ή ημιθανούς παιδιού από την Παλαιστίνη με τελικό σκοπό να τους κάνουν να σιωπάσουν και μετά να αδιαφορήσουν;

Γιατί κανείς δεν θέλει να θεωρείται ή να θεωρεί εαυτόν ναζιστή.

Αναρωτιέμαι. Ψάχνω να βρω μια λογική εξήγηση και δεν βρίσκω. Μπορεί να είμαι εγώ η χαζή, η ανενημέρωτη, το θύμα της λογικής πλάνης, αλλά μπα.

Δεν είναι καθόλου τυχαίοι οι όροι που χρησιμοποιούνται και από την συγκεκριμένη, αλλά και από τον όχλο που έχει παρόμοια μυαλά ή έλλειψη αυτών.

Πογκρόμ. Η εκδίωξη μιας χούφτας τουριστών από μια ταβέρνα βαφτίζεται πογκρόμ. Εξισώνοντας την εκδίωξη των κακότροπων βάνδαλων με την Νύχτα των Κρυστάλλων, υποβιβάζεται η πραγματική έννοια και αξία του όρου, καθώς και τα όσα φρικτά και ντροπιαστικά για το ανθρώπινο είδος εκτυλίχθηκαν στην ναζιστική τότε Γερμανία εις βάρος του εβραικού λαού. Από μια γυναίκα που διδάσκει Πολιτική Φιλοσοφία. Κι ύστερα αναρωτιέται κανείς ποιο είναι το σχέδιο για την εγκαθίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων στην χώρα; Γραφιάδες, καθηγητάδες που το σε είπα μαλάκα το λένε λιντσάρισμα, το σου έκανα μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση το ονομάζουν απόπειρα φίμωσης και απειλή, το αίτημα για ειρήνη το εξισώνουν με τον φασισμό. Πόσο πιο κάτω δηλαδή; Να πως υποβιβάζεις ένα Πανεπιστήμιο. Προσλαμβάνοντας άτομα που διδάσκουν πως η Κόκα Κόλα είναι ένα ευεργετικό για την υγεία τρόφιμο και που το επίπεδο του λόγου τους μοιάζει με κακό διαφημιστικό σλόγκαν.

Και είναι ασταμάτητοι. Γιατί έχουν κοινό πανηλίθιων αμόρφωτων μπαμπουίνων που δεν τους αμφισβητούν ή κρίνουν, αλλά τους αντιμετωπίζουν ως αυθεντίες. Πόσο μακριά από τον ρόλο του πραγματικού δασκάλου! Δημόσια προφίλ με κλειστά σχόλια. Δεν θέλουν οι ιθαγενείς ακόλουθοι τους να έρχονται σε επαφή με αμφισβητίες της αυθεντίας τους, μην τυχόν και ψιλιαστούν ότι η αυθεντία δεν είναι και τόσο αυθεντία τελικά ή ότι υπάρχει αντίλογος από άλλες αυθεντίες.

Φανατισμός χωρίς σταματημό.

Και χτυπάει η μανταμίτσα με νέα ανάρτηση.

Ξανά και ξανά αναφορά στην ταβέρνα, μέχρι να το χωνέψεις, να το πιστέψεις και να το αναπαράγεις. Ξανά και ξανά "Λευτεριά στην Παλαιστίνη"=Αγαπάς την Χαμας και το Ισλαμ=Αντισημιτισμός=Ναζισμός. Πλύση εγκεφάλου κανονικότατη.

Με γενοκτονικές!!!!!! προθέσεις!!!!!!η τρομοκρατική επίθεση της Χαμας στους Φεστιβαλιστές στις 7 Οκτωβρίου-γελάνε και τα κολοκύθια. Οι γενοκτονίες φυσικά γίνονται εκ προθέσεως, αλλά το αναγνωρισμένο από το διεθνές δίκαιο έγκλημα της γενοκτονίας, όπως όλα τα εγκλήματα εξάλλου, δεν δικάζεται ως πρόθεση, αλλά ως πράξη. Και το γεγονός είναι ότι την μόνη γενοκτονία που έχουν υποστεί οι απανταχού της Γης Εβραίοι στην σύγχρονη ιστορία είναι από την ναζιστική Γερμανία κι όχι από κάτι μουρλοκακομοίρηδες με σφεντόνες, γιατί ναι, το έγκλημα, ναι, που διέπραξαν οι τρομοκράτες, ναι της Χαμάς την 7η Οκτωβρίου έναντι του Ισραηλινού λαου μπροστά στην φρίκη που επιβάλλει το Ισραήλ στην Παλαιστίνη είναι τόσο δα μικρό, απειροελάχιστο. Αν και η παραμικρή ζωή οποιουδήποτε αμάχου είναι εξίσου σημαντική. Και φυσικά κανένα παιδί, κανενας έφηβος, νέος ή νέα, γέρος ή γριά δεν πρέπει να δολοφονείται όταν πάει να ακούσει μουσική, να πιει καφέ, να νοσηλευτεί, να κοιμηθεί στο κρεβάτι του στην ασφάλεια του σπιτιού του για πολιτικές που εφαρμόζει η κυβέρνηση της χώρας στην οποία ζει. Η οποιαδήποτε αδιάκριτη δολοφονία αμάχων είναι κατακριτέα χωρίς συζήτηση.

Η φρίκη όμως στον τοξικό λόγο της δεν μπορώ να εκφραστώ ελεύθερα γαμωτο μην φάω καμιά μήνυση, κορυφώνεται, και δεν μιλάμε πια για μια λογική πλάνη, αλλά για φρικώδη λογισμό άνιωθου ανθρωποειδούς, ο οποίος εκτυλίσσεται ως εξής: Εφόσον οι Παλαιστίνιοι επιθυμούν-πως το τολμούν σαν δεν ντρέπονται- να αυτοπροσδιορίζονται σαν λαός και όχι σαν είδος κατσίκας, όπως θα βόλευε την καθηγήτρια μάλλον, πρέπει ως άμαχοι να πληρώσουν το τίμημα της εξολόθρευσης τους για όσα γίνονται στο όνομα τους από στρατιωτικούς, παραστρατιωτικούς, κρατικούς, παρακρατικούς σχηματισμούς ή ομάδες. Αυτό ισχυρίζεται αυτό το θηλυκού γένους homo sapiens. Ο λαός ενός κράτους που εξαπολύει πολεμική επίθεση εναντίον ενός άλλου, πρέπει να είναι έτοιμος για την πιθανή του εξαύλωση. Αυτό μας λέει μέσες άκρες η διδάσκουσα πολιτική φιλοσοφία σε αδιαμόρφωτα ακόμα νέα μυαλά. Κακώς στο συλλογικό ασυνείδητο η ισοπέδωση της Γερμανίας μετά την παράδοση της στις Συμμαχικές Δυνάμεις έχει γραφτεί με μαύρα χρώματα ντροπής....Κάθε λογικός σκεπτόμενος άνθρωπος εξαλλου επικροτεί τις χειρότερες ιστορικές στιγμές της ανθρωπότητας, τις πιο βίαιες, τις πιο εκδικητικές, τις πιο μαζικά επιζήμιες.... όπως την Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, φαντάζομαι. Φοβερή ηθική. Μου έριξες σφαλιάρα; Θα σου βγάλω τα μάτια, τα δόντια, θα κατακρεουργήσω τα παιδιά σου, τα εγγόνια σου κι όλο σου το σόι. Ας καταργήσουμε όχι μόνο το διεθνές δίκαιο, αλλά και το δίκαιο γενικά βρε παιδια. Ας κάψουμε και τα βιβλία των διαφωτιστών. Ας επιστρέψουμε στην ζούγκλα και ας επιδοθούμε επιτέλους σε έναν ατελείωτο κανιβαλισμό, ανευ λογικής αδελφές μου!

Να χαρείτε.

Δώστε ένα βιβλίο διεθνούς δικαίου στην κυριούλα και μια σφουγγαρίστρα.

Η τοποθέτηση και ανάλυση της παγκοσμίου φήμης κι όχι από τα Lidl εβραικής καταγωγής φιλοσόφου Judith Butler για τον αντισιωνισμό, τον ρατσισμό, την γενοκτονία και τα όσα συνέβησαν στην ταβέρνα Αξιώτισσα https://www.facebook.com/photo/?fbid=10162028927553562&set=a.10156555644433562

Για να δείτε ολόκληρες τις εικόνες, κλικάρετε πάνω τους.

Ακολουθούν αυθεντικά στιγμιότυπα/screenshots από τον τοίχο της κυρίας. Διαβάστε τις αναρτήσεις της με δική σας ευθύνη

Εγκαλεί τους υποστηρικτές της ταβέρνας να παρέμβουν σε όσα ανεβάζει
 η Παλαιστινιακή Κοινότητα στα Σόσιαλ Μήντια. Ασχολίαστο.

Το ότι μιλάμε για δύο διαφορετικούς ανθρώπους με άλλο σχήμα αυτιών,
μύτης, με διαφορετικά μάτια δεν έχει σημασία,
 αρκεί να εξυπηρετείται η προπαγάνδα μας.
Οτι δεν δολοφονούνται δημοσιογράφοι στην Γάζα, δηλαδή,
αλλά μαχητές της Χαμάς

Εμμονή να βαπτίζει ρατσισμό την αποστροφή
προς την πολιτική του Σιωνισμού και για μια ακόμη φορά στοχοποίηση
των ανθρώπων της.....αραγε ποιας μωρε;

Τρικυμία εν κρανίω.
Ρωσο-Ουκρανικό και Γαζα στο μπλέντερ
 της βελούδινης υφής του παραλόγου

Και ιστορικός η μανδαμίτσα.

Πες το βρε κουκλίτσα μου
ότι έχεις φίλο τον γιλεκοφόρο μπεκρή

Με τι αντικαταστάθηκε η μηνύσιμη

μονταρισμένη φωτογραφία

Ακολουθούν screenshotς μιας ομοιογενούς ομάδας ανθρώπων που ουδεμία σχέση έχει με όχλο που επιθυμεί να λιντσάρει, να στοχοποιήσει ή να βρίσει χυδαία όποιον έχει διαφορετική άποψη και τοποθέτηση, αλλά αποτελείται από μπολιτισμένους, καθόλου εμπαθείς, κυρίως ψύχραιμους και αμερόληπτους δημοκράτες σχολιαστές/φίλους της κυρίας καθηγήτριας, οι οποίοι εντελώς μα εντελώς τυχαία είναι όλοι δεξιοί. Αλλά με καμιά εμπάθειας λέμε. Υβρεις; Καμιά. Συκοφαντίες; Οχι, φυσικά. Τι είναι; Αναρχοάπλυτοι και άξεστοι όπως οι αριστεροί ισλαμοφασίστες; Δημοκρατία, μπολιτισμός πάνω από όλα και αστική ευγένεια.

Δηλαδή καμία σχέση με τους θαμώνες της ταβέρνας και τους ταβερνιάρηδες που ως "όχλος" "λίντσαραν" και εξαπέλυσαν "πογκρομ" κατά άμοιρων και "αθώων τουριστών" για ιδεολογικούς,δηλαδή ρατσιστικούς λόγους. Να ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα.

copyright Λήδα Καφετζή

Αποσπάσμα από τον Ονειρόκοσμο της Φαίδρας Τσακίρη-Το Μανιφέστο

Δεν υπήρχε ούτε ένα σημείο στο εντελώς δημόσιο προφίλ αυτής της τύπισσας που να βλέπεται ή να διαβάζεται σε κάποια γλώσσα που εγώ να γνωρίζω. Ρωσίδα, Μοσχοβίτισσα κατά δήλωση της, με τραγικά αγγλικά και ακόμα κιρόταιρο ελληνικά. Αυτό το τελυταίο ήξερε τουλάχιστον να το γράφει σωστά. Πιθανότατα πρώην σιρκολάνα ακροβάτης, αλλά όχι και ιδιαιτέρως καλή κρίνοντας από τις φωτογραφίες, ίσως και χορεύτρια δευτεροκλασάτου καμπαρέ τύπου Moulin Rouge και λέω δευτεροκλασάτου λόγω της ποιότητας των φτερών που φόραγε στην πλάτη, γιατί την ξέρω την ποιότητα των φτερών στρουθοκαμήλου καλά, γιατί τότε που ανεβάσαμε καμπαρέ στην Θεσσαλονίκη και έκανα την οργάνωση παραγωγής, αυτά τα φτερά είχαν γίνει ο εφιάλτης μου για τρεις μήνες. Να μην τσακίσουν, να μην μαδήσουν, να μην βρομίσουν, να μην χαλάσουν, να μην τα κλέψουν-γιατί ξέρεις πόσο κοστίζουν;. Ούτε πίνακας του Μοντιλιάνι να ήταν τα άτιμα.

Ομορφούλα ήταν στα νιάτα της πάντως, αλλά το ίδιο δεύτερη και κιτσάτη η δόλια.

Και όπα. Όπα. Πίσω. Αυτός είναι ο Γιώργος. Κι αυτός ο Κίλλιαν. Κι αυτή η Ρωσίδα. Και ποιος βγάζει φωτογραφία; Κι η φωτογραφία είναι πριν από το Φθινόπωρο. Πόσο δούλεμα έχω φάει ρε τελικά; Ποιος είσαι; Δεν σε ξέρω. Δεν σε αναγνωρίζω. Και τι δουλειά έχεις εσύ ρε με αυτήν την μπάμπω; Ε, ναι, μου έβγαινε κακία. Πολλή. Τι να μου βγει αγάπη, flower power και imagine all the people? Δεν είμαι η Γιόκο Όνο. Δεν γνώρισα ποτέ προσωπικά τον Δαλάι Λάμα, δεν είχα ποτέ τα φράγκα και τα κονέ να κάνω ιδιωτικά μαθήματα διαλογισμού με το τοπ γιόγκι της υφηλίου, δεν έχω πάρει lsd, ούτε και μανιτάρια, έκστασυ, mdma ή άλλο παραισθησιογόνο ή αγαπάω-όλο-τον-κόσμο ναρκωτικό στην ζωή μου, ούτε και ξέρω που να το βρω αν θέλω, οπότε καλώς η κακώς είμαι έρμαιο των πιο ποταπών ανθρώπινων συναισθημάτων, όπως οι περισσότεροι κοινοί θνητοί που δεν είχαν την τύχη ούτε μια φορά στην ζωή τους να επεκτείνουν την αντιληπτικότητα τους για την πλάση, το σύμπαν, τα πάντα και τα κοάλα. Ένιωθα θυμό. Πραγματικό, ατόφιο θυμό. Η στενοχώρια είχε πρόσκαιρα παραμεριστεί. Ο θυμός πήγαζε από την άρρηκτο δεσμό που έχω με την αισθητική. Την ηθική αισθητική. Και δεν ήταν το πρόβλημα μου ότι η τύπισσα είχε στο ΦΒ γυμνόστηθες φωτογραφίες της-ήταν ακόμα η εποχή που οι αλγόριθμοι και τα task force του Κούλη στα σόσιαλ μήντια ήταν υπό διαμόρφωση και η ρόγα κάγκελο δεν έπεφτε εύκολα ευτυχώς. Ούτε με πείραζε ότι μπορεί να ήταν εκδιδόμενη η γυναίκα, γιατί με την συντηρητικίλα, τα πατριαρχικά ιδεώδη και τις ψευτοηθικές που θέλουν να ορίσουν τα πλαίσια της φυσιολογικής ή πρέπουσας σεξουαλικότητας των ανθρώπων, ποτέ δεν τα πήγα καλά και πως να τα πάω άλλωστε εγώ που η σεξουαλικότητα μου κάποτε στοχοποιούταν με σταθερή συχνότητα από διάφορους παντοφλοκαστανοπροσκυνητές όπως τους αποκαλεί ο ο φεισμπουκικος μου φίλος Κωστής Τάλος. Το πρόβλημα μου ήταν γιατί ο δικός μου ο γκόμενος μπορούσε και έκανε παρέα με αυτό το τόσο ακαλαίσθητο πράγμα. Και πήγαινα από φωτογραφία σε φωτογραφία και το θέαμα γινόταν από κακό χειρότερο κι από χειρότερο χειροτερότερο. Και pole dancer η μαντάμ ανύπαρκτε Δία μου. Και τραγουδίστρια. Και μοντέλο. Και νυχού. Και ηθοποιός. Και ζωγράφος. Και tattoo artist. Και αισθητικός. Και βλεφαριδατζού. Και δημιουργός νυφικών. Τύφλα να 'χει ο ελβετικός σουγιάς !Πολυεργαλείο λέμε. Και να σου η Ρωσίδα ντυμένη σέξι αγιοβασιλίνα πάνω στον στύλο σε σέξι πόζα κοπιάροντας χορεύτριες του τοπικού μας sexyland, να και μια χαβανέζικη βερζιόν της ίδιας πόζας, να κι άλλη με έμφαση στα οπίσθια με extra extra κωλομαγουλέξ σορτσάκι και με το αντίστοιχο φυσικά 25ποντο παπούτσι με την γνωστή σε όλους τους θαμώνες στριπτιτζάδικων πλεξιγκλάς διάφανη ροζ σόλα και....Τι;;;;;;;;;;;;;; Αυτά τα εγκεφαλομπρόκολα στον κήπο ήταν πολύ ενοχλητικά. Όλο τι;;;;;;;;;;;;; και τι;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; 

Να τι! Ένα μωρό. Κι ένα καλάζνικωφ. Η Ρωσίδα ντυμένη σέξι αμαζόνα και ράμπο στην ζούγκλα δύο σε ένα με ένα καλάζνικωφ στα χέρια κι ένα πραγματικό μωρό, ενός έτους το πολύ, καθισμένο πάνω στο καλάζνικωφ! Τι είναι αυτό ρε; Τι τραγί είναι δαύτο;  Kalaznikof kai bebe έγραφε η λεζάντα της φωτογραφίας. Και δεν θυμάμαι πόσα likes. 500; 1000; Κι από κάτω δεκάδες σχόλια “Είσαι γαμάτη, ουου” και “Δεν παίζεσαι” και “Να ήξερες πόσα βράδια έχω ξενυχτήσει παρέα με τις φωτογραφίες σου” και “πωπω, φοβερή η φωτό ρε συ. Έχεις φοβερή φαντασία” και “Είσαι μεγάλη ανάφτρα.”. Κι ανάμεσα στα λάικ και τα σχόλια, γνωστοί, πολλοί γνωστοί. Μου ερχόταν αναγούλα. Και ακόμα μου έρχεται όταν θυμάμαι αυτήν την εικόνα. Τι είδους αρρώστια κουβαλάνε οι άνθρωποι αυτοί που βρίσκουν γαμάτο και ευφάνταστο τον ανίερο αυτό συνδυασμό ενός αντικειμένου που μόνο σκοπό έχει να αφαιρεί ζωές κι ενός βρέφους, ενός μωρού που συμβολίζει την ίδια την ζωή;. Αθηνά μου, ανύπρακτη θεάρα της Σοφίας εσυ, έλα και σώσε μας. 

Δεν μπορούσα να διανοηθώ ότι υπήρχε κι άλλο κάτω. Ότι το πηγάδι αυτό πραγματικά δεν είχε πάτο, ότι το τραγικό, το χείριστο σε όλη αυτήν την ιστορία της κουτσομπολίστικης έρευνας μου δεν είχε έρθει ακόμα. Αν μου έλεγε τότε κάποιος, σε εκείνο το δευτερόλεπτο που αντίκρισα την συγκεκριμένη φωτογραφία ότι θα έβλεπα με τα ίδια μου τα ματάκια στον δικό μου υπολογιστή και όχι σε κάποια αστυνομική ταινία ή σειρα, κι άλλες πολύ πιο βλάσφημες, ποινικά κολάσιμες, ουσιαστικά ανήθικες φωτογραφίες, δεν θα τον πίστευα. Και θα είχα πέσει εντελώς έξω. Γιατί το ανοσιούργημα ακολούθησε εντός ολίγων λεπτών, ίσως και δευτερολέπτων. 

'Ενα πανέμορφο κοριτσάκι περίπου 6-7 ετών, άγγελος επί της γης που ήρθε να γαληνέψει τις ψυχές μας, με κατάξανθα, σχεδόν λευκά μαλάκια νεραιδίσια, δυο τεράστια καταγάλανα μάτια, δέρμα από πορσελάνη με ορθάνοιχτα πόδια φάτσα φόρα στον φακό, μπροστά από έναν στύλο, με λευκές βινύλ μπότες με δεκάποντο τακούνι πάνω από το γόνατο και ένα μικροσκοπικό μαγιό, μπογιατισμένο με κόκκινο κραγιόν, με ψεύτικές βλεφαρίδες, τόνους σκιάς και ρουζ με κοιτάζει κατάματα και με προκαλεί να το αντιμετωπίσω ως σεξουαλικό αντικείμενο προς πώληση. Γιατί αυτή ήταν η αισθητική της εικόνας. Δεν ήταν ένα κανονικό, “νορμάλ”-σιχαίνομαι αυτήν την λέξη, κοριτσάκι ντυμένο με ένα αθλητικό σετ ή ένα παιδικό φορεματάκι που έκανε αθλητικές ασκήσεις ή έπαιζε ανέμελο γύρω από τον στύλο. Και δεν ήταν η μόνη φωτογραφία αυτής της αισθητικής αυτή. Και πάλι δυστυχώς. Ήταν αρκετές. 'Οχι ότι μία μόνο δεν αρκεί. Κι ανάμεσα στις φωτογραφίες του μικρού κοριτσιού, προκλητικές, προκλητικότατες φωτογραφίες της μόνιμα ημίγυμνης ρωσίδας μητέρας, σε στύλους, στα τέσσερα, στα δυο, στα στον παίρνω στην θάλασσα, στον κήπο, στο σπιτάκι του σκύλου, παίρνω και τον σκύλο άμα θες-ίδιο είδος είμαστε εξάλλου και κάπου εκεί ανάμεσα ήταν και η φωτογραφία σταθμός που έγραφε “Telo adra na me zestanei” κι από κάτω τα σχόλια για το πως θα την ζέσταιναναν διάφοροι καλοθελητες με τα καυτά τους χύσια. Κι αυτές οι φωτογραφίες με αυτά τα σχόλια ανάκατες παρέα με τις άλλες, σεξουαλικού υπονοούμενου φωτογραφίες του ανήλικου παιδιού της. Νομίζω εκείνη την στιγμή ήταν που έκανα εμετό. Κυριολεκτικά, γιατί και τώρα που τα θυμάμαι η αναγούλα μου έρχεται και δεν είναι νοητική, πνευματική, λογοτεχνική αλλά σωματικότατη και παντελώς πεζή. Η χαρά του παιδόφιλου. Του μεγαλοανωμαλάρα που διαλύει ψυχές και ζωές για πάντα. Του αδίστακτου αρπαχτικού. Του σωματέμπορα. 

Έστειλα τις φωτογραφίες και τα λινκ των φωτογραφιών αμέσως στο Χαμόγελο του Παιδιού, το οποίο και φυσικά δεν έμεινε παθητικός παρατηρητής ή και επικροτητής μιας απόλυτα παρακμιακής και επικίνδυνης κατάστασης, όπως οι διάφοροι ανεγκέφαλοι, κρυφοπαιδόφιλοι, κρυφοπελάτες ή φανερολιγούρηδες οργανοπαίχτες followers της τύπισσας. Και μου τηλεφώνησαν εντός δύο τριών ημερών. Και όπως γίνεται συνήθως με το Χαμόγελο του Παιδιού σε περιπτώσεις έστω και υπόνοιας παιδικής κακοποίησης, οι αντιδράσεις ήταν ταχύτατες. Δεν γνωρίζω τι ακριβώς έγινε τότε. Ξέρω όμως ότι εντός ολίγων εβδομάδων οι επίμαχες φωτογραφίες του ανήλικου παιδιού είχαν εξαφανιστεί από το προφίλ της Ρωσίδας κι αργότερα έμαθα ότι της έγινε απλά σύσταση. Ίσως ορθά. Δεν είμαι ανακριτής, ούτε εισαγγελέας, ούτε μπάτσος, μα ούτε ντετέκτιβ για να έχω άποψη. Ίσως καθόλου ορθά, γιατί όπως έχουμε ψιλιαστεί όλοι οι άνθρωποι που ελευθέρα σκεφτόμαστε, η Δικαιοσύνη είναι μάλλον θεότυφλη. Πιθανώς και θεόκουφη και πανηλίθια και το καντάρι της είναι πειραγμένο. Πέρα όμως από την προβληματική Δικαιοσύνη, το πραγματικό πρόβλημα με την περίπτωση της Ρωσίδας είναι ότι όσο και να διαγράφεις φωτογραφίες, προφίλ, αναρτήσεις, ρε δεν πα να διαγράψεις ολόκληρα σάιτ, στον παγκόσμιο ιστό δεν διαγράφεται ποτέ τίποτα. Κι είμαι σίγουρη, απόλυτα σίγουρα, ότι κάπου αυτήν την στιγμή, έντεκα χρόνια μετά, κάποιος ανώμαλος διακινεί τις συγκεκριμένες φωτογραφίες και χιλιάδες ανώμαλοι εκσπερματίζουν στις οθόνες τους στην θέα αυτού του μικρού κοριτσιού. Και δεν θα περιγράψω παρακάτω. Και ήδη έχω πει πολλά. Γιατί ακόμα και οι περιγραφές που δίνω εγώ τώρα σήμερα, αν κάποτε γίνουν διαδικτυακό ή δημόσιο κτήμα, κάποιους θα τους καυλώσουν. Κι αυτό με θυμώνει. 

Γιατί 

Δεν αγγίζεις παιδιά._

Δεν εκθέτεις παιδιά._

Γιατί

Δεν αγγίζεις ενήλικες γυναίκες χωρίς την συγκατάθεση τους._ 

Γιατί 

Φταίει ο βιαστής κι όχι τα ξεκωλάκια που φοράνε κωλομαγουλέξ σορτσάκια._ 

Γιατί 

Υπάρχουν όσα φύλα, όσα δεν μπορεί να φανταστεί κανείς κι είναι δικαίωμα του καθενός να νιώθει ότι ανήκει σε όποιο φύλο εκείνος/η/ο/α/οι/ες νιώθει/ουν._ 

Γιατί 

Καμιά γυναίκα ποτέ δεν τύλιξε κανένα άντρα, γιατί δεν είναι ντολμάς για να τον τυλίξεις._ 

Γιατί 

Ποτέ κανένας άντρας δεν έστρωσε καμιά γυναίκα, γιατί δεν είναι χαλί για να το στρώσεις._ 

Γιατί 

Δεν είναι πουτάνα όποια γυναίκα έχει έντονη σεξουαλική ζωή, αλλά ούτε και τζιτζιφιόγκος 'οποιος άντρας δεν έχει._ 

Γιατί 

Δεν είναι άλλο το κεράτωμα, το καυλάντισμα και η ανάγκη για κεράτωμα και καυλάντισμα μεταξύ αντρών, γυναικών, non binary, ετεροφυλόφιλων, ομοφυλόφιλων, αμφιφυλόφιλων, είτε είναι cis είτε trans._ 

(κι αν εν αγνοία μου αποκλείω κάποια κατηγορία ατόμων ζητώ συγγνώμη, δεν γίνεται επί σκοπώ.) 

Γιατί 

Ανώμαλο και βρόμικο είναι το μυαλό αυτών που θεωρούν ανώμαλους/ες/α τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα._ 

Γιατί 

 Δεν έχει λογική το επιχείρημα που θέτουν ομοφοβικά κατακάθια, τα οποία μόνο που δεν έχουν σπάσει τις οθόνες τους από την ενταση της μαλακίας που τραβάνε, παρακολουθώντας ετεροφυλοφιλικό πρωκτικό σεξ στο youporn, ότι η μόνη χρήση του πρωκτού είναι για την αφόδευση._ 

Γιατί

Δεν έχει λογική ούτε και το επιχείρημα ότι οι ομοφυλόφιλοι δεν μπορούν να αποκτήσουν παιδιά γιατί τα παιδιά δεν βγαίνουν από την κώλο. Γκέι και λεσβίες είναι οι άνθρωποι. 'Οχι στείροι._ 

Γιατί 

Δεν βασανίζεις ζώα._ 

Δεν βασανίζεις ανθρώπους._ 

Γιατί 

Δεν επικροτείς γενοκτονίες από όποιον κι αν προέρχονται και σε όποιον κι αν απευθύνονται._ 

Γιατί 

Δεν αξίζει να ζουν όσοι θεωρούν ότι τα μωρά, τα παιδιά κι οι έφηβοι που θανατώνονται στην Παλαιστίνη δεν είναι θύματα εγκλημάτων πολέμου, αλλά ξερίζωμα μελλοντικών τρομοκρατών._ 

Γιατί 

Είναι φασισμός το να θες οι άλλοι να ζήσουν την ζωή τους όπως εσύ ορίζεις._ 

Γιατί 

Η συμπερίληψη είναι απαραίτητη στην ζωή, όχι όμως κι ο εκβιαστικά κοινωνικός συμβιβασμός που καθορίζουν οι εθελόδουλες μάζες που δεν αντιδρούν σε τίποτα, δεν διεκδικούν τίποτα, που δεν νοιάζονται για τίποτα και για κανέναν._ 

Γιατί 

Χωρίς ενσυναίσθηση, δεν μπορεί να υπάρξει πρόοδος._ 

Χωρίς ευαισθησία, δεν μπορεί να υπάρχει Ονειρόκοσμος._ 

Χωρίς Ονειρόκοσμο, δεν υπάρχει ο Άνθρωπος, αυτός που άνω θρώσκει, παρά μόνο σιχαμερές σκουληκαντέρες που αγναντεύουν μόνιμα έναν βόθρο, ούτε καν την άβυσσο._ 

ΤΟ Μανιφέστο 

copyright Λήδα Καφετζή

Γιατί ο νόμος περί βιασμού ΠΡΕΠΕΙ να αλλάξει

 05 Απριλίου 2007

Μια ημέρα πριν τα τριακοστά πρώτα γενέθλια μου

Κι ήμουν πολύ χαρούμενη!

Θα έβλεπα μετά από 5-6 χρόνια τον κάποτε κολλητό μου φίλο Μάριο, τον οποίο βρήκα με την βοήθεια της νέας τεχνολογίας, τουτέστιν του Facebook.

Βασικά ο Μάριος ήταν από τα πρώτα άτομα που έψαξα μόλις έφτιαξα το προφίλ μου. Και τον βρήκα αμέσως.

Ημουν κατενθουσιασμένη!!!

Τον αγαπούσα αυτόν τον άνθρωπο. Μου συμπαραστάθηκε σε ολόκληρη την εφηβεία και την πρώτη ενηλικίωση μου. Με μάζευε όταν είχα πιει παραπάνω ή όταν έμπλεκα. Ηταν για χρόνια ο φύλακας άγγελος μου! Η μάνα μου τον λάτρευε. Οι γονείς του με λάτρευαν. Ηταν ο φίλος μου. Ο καλύτερος μου φίλος.

Μέχρι που μια ημέρα μου εκμυστηρεύθηκε τον έρωτα του.

Δεν το πίστευα!!!!!

Οταν γνώρισα τον Μάριο, στα 15 μου, εκείνος ήταν στα δικά μου μάτια κάτι σαν μοντέλο, ένα άπιαστο όνειρο, οπότε και έπαψα σύντομα να τον βλέπω ως εν δυνάμει εραστή. Και δεν πίστεψα ούτε για μια στιγμή ότι εκείνος με έβλεπε σεξουαλικά. Ημουν και 5χρόνια μικρότερη του. Και δεν έκανε ποτέ ουδεμία κίνηση σεξουαλικού είδους. Μα ποτέ!

Ωσπου μια μέρα, θα ήμουν γύρω στα 23 πια, μου εξομολογήθηκε έναν τρελό έρωτα, έναν ανεκπλήρωτο έρωτα, τον οποίο αρνήθηκα και για τον οποίο τον απέφευγα για τουλάχιστον 3 χρόνια.

Και κάπως ετσι χαθήκαμε γύρω στο 2002-3 ολοκληρωτικά

Μέχρι που.... μας ξαναέφερε κοντά το Facebook

Ο Μάριος ήταν από τα πρώτα άτομα που έψαξα να βρω μέσω Facebook και τον βρήκα

Και κλείσαμε ραντεβού να βρεθούμε σπίτι του για μεσημεριανό γεύμα.

Και ναι, πήγα με διάθεση να κάνω σεξ.

Και από την στιγμή που μπήκα σε αυτό το σπίτι, ξεκίνησε ένα μαρτύριο που κανένας νομοθέτης δεν μπορεί να προβλέψει ή να περιγράψει, ούτε καν να καταλάβει.

Ο άνθρωπος αυτός είχε τεράστιο πρόβλημα στύσης. Δεν του σηκωνόταν. Μα με τίποτα. Και κατηγορούσε εμένα. Γλύψε, ρούφα, χάιδεψε τα βυζιά σου, Διαταγές και ξανά διαταγές. Και πριν καταλάβω πως, πριν ξενερώσω εντελώς, κλείδωσε στο δωμάτιο του τα ρούχα μου, την τσάντα μου, τα παπούτσια μου, το κινητό μου. 

Κι ήμουν για 7-8 ώρες γυμνη, προσπαθώντας συνεχόμενα να δημιουργήσω στύση στον Μάριο, ο οποίος αρνιόταν να με αφήσει να φύγω, ο οποίος ειχε κλείσει δωμάτιο στην Αράχωβα για το διήμερο, ο οποίος δεν υπήρχε περίπτωση να με αφήσει να φύγω για μια ακόμη φορά χωρίς να με γαμήσει. Μόνο που δεν του σηκωνόταν για να με γαμήσει. Και οι ώρες πέρναγαν και πέρναγαν και η εμμονη του δεν χαλάρωνε. Και το μάτι του γυάλιζε.

Κι άρχισα να σκανάρω τον χώρο, να  σκέφτομαι τι μπορώ να χρησιμοποιήσω ως όπλο για να τον αναισθητοποιήσω και ποια μπαλκονόπορτα ήταν ανοιχτή, που θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω για να βγω και να πηδήξω από το μπαλκόνι. Και σκεφτόμουν ότι θα καταλήξω επεισόδιο της 10ης Εντολής και πως στο διάολο θα γλίτωνα αυτήν την καταδίκη.

Δεν με έδειρε. Δεν με απείλησε. Δεν άσκησε βία σωματική πάνω μου.

Κι ομως αυτό, το χωρις σωματική βία, ακόμα και χωρίς την πλήρη διείσδυση  ήταν ο ορισμός του βιασμού

Και αυτοί που νομοθετούν αν δεν έχουν βιασθεί, οφείλουν πριν νομοθετήσουν τι συνιστά και τι όχι έναν βιασμό να ρωτήσουν όσες και όσους έχουν βιασθεί.

Δεν χρειάζεται κάποιος να σου βάλει ένα μαχαίρι στον λαιμό για να νιώσεις ότι απειλείται η ζωή σου. 

Το πως αποδεικνύεται είναι ένα άλλο πονεμένο ζήτημα για τα θύματα. 

Μου πήρε πάνω από δέκα χρόνια για να δεχτώ τι μου έχει συμβεί.

Και μετά από άλλα 7 χρόνια, μπορώ να συζητήσω τι συνέβη εκείνη την ημέρα.

Ευτυχώς, έπαψα να ανήκω στην κατηγορία "Όμορφη"

 Πέρασα όλη μου την εφηβική και σχεδόν όλη την ενήλικη μου ζωή ως ωραία. Ημουν αυτό που λέμε "τούμπανο", γκομενάρα ρε παιδί μου. Αδύνατη, αλλά με κοιλιακούς, γραμμωμένους μηριαίους και γάμπες, τροφαντούς και σφιχτούς γλουτούς, σχετικά ψηλόγκα για την γενιά μου με μούτρο παράξενο με έντονες γωνίες και ζυγωματικά, έντονα μάτια και ωραίο χαμόγελο. Γκομενάρα. Φόραγα κ ένα ψηλοτάκουνο, έβαζα κι ένα κραγιόν και τρίζαν τα πλακάκια στο πέρασμα μου.

Κι όμως, εγώ καθόμουν και κόλλαγα στην λεπτομέρεια. Δεν μου αρέσει το βυζί μου, δεν μου αρέσει η φύτρα στο κούτελο, τα χείλη μου είναι μικρά, πήγα από 59 κιλά 61-θα πεθάνω!!!! Μιλάμε όμως για δυστυχία. Υπέφερα λέμε που δεν είμαι η Κάτια Ζυγούλη, που δεν είμαι το δεκάρι το καλό κι είμαι το 9άρι ένα πράγμα. Κι ας ήξερα ότι είμαι γκόμενα.... Δεν ημουν τέλεια, δεν ήμουν αψεγάδιαστη.

Ολο αυτό το κυνήγι της τελειότητας με βασάνιζε χρόνια. Μέχρι που διαγνώστηκα με Χασιμότο και έπαθα ταυτόχρονα την πρώτη μου μεγάλη κρίση πανικού, οπότε και αναγκάστηκα να πάρω αντικαταθλιπτική αγωγή.... Και έβαλα 7 κιλά και πήγα από το 20 και 21 σε ένα δείκτη μάζας σώματος 24, το οποίο είναι εντός φυσιολογικών ορίων, όχι για εμένα όμως. Για ένα 8μηνο που έπαιρνα την αγωγή, η θλίψη για αυτό που θεωρούσα τότε κατάντια σώματος ήταν τεράστια. Κόβοντας όμως την αγωγή, μέσα σε 3 μήνες επανήλθα στα κιλά μου και το σώμα μου έχοντας ακόμα φρέσκια την μνήμη του, ξαναέγινε γρήγορα όπως πριν, ίσως και καλύτερο.

Η κατάθλιψη όμως και η διαταραχή άγχους καραδοκούσαν. Οπότε και αναγκάστηκα να ξαναλάβω αγωγή εκ νέου στα 41 μου.

Αντε πάλι να μπαίνουν τα δίκιλα με φοβερή ευκολία κι εγώ να φρικάρω.

Έβαλα όμως κάτω τον εαυτό μου και τον ρώτησα. Τι προτιμάς ρε μλκ; Να είσαι αδύνατη, τρισδυστυχισμένη και μέσα στην φρίκη ή να έχεις λίγα παραπάνω-όχι από το φυσιολογικο, αλλά από το δικό σου φυσιολογικό κιλά-και να είσαι ήρεμη; Διάλεξα λοιπόν το δεύτερο. Κι όλα πήγαιναν καλά για ενα μεγάλο διάστημα. Ξεπέρασα ίσα ίσα το όριο του φυσιολογικού πηγαίνοντας σε ένα δείκτη μάζας σώματος 26.

Μέχρι που ήρθε ο Κόνβιντ και η καραντίνα και άλλαξε όλη η ζωή μου, η καθημερινότητα μου και η κοσμοθεωρία μου.

Βγαίνοντας από την δεύτερη καραντίνα βγήκα σοβαρά υπέρβαρη. Ναι, ξέρω, εγώ και εκατομμύρια ανθρώπων, που ολη την ημέρα έτρωγαν και έπιναν, γιατί δεν είχαν πως να ξεδώσουν, που να ξεσπάσουν. Για μένα όμως ήταν και κάτι άλλο όλη αυτή η φάση. Για πρώτη φορά στην ζωή μου δεν είχα κανένα απολύτως λόγο να είμαι όμορφη, να είμαι τέλεια, να κυνηγάω με ένα μαστίγιο κι ένα καρότο τον εαυτό μου. Δεν είχα λόγο να πεινάσω 4 ημέρες για να μπω στο στενό μαύρο φόρεμα, γιατί πολύ απλά δεν θα το φορούσα, ούτε θα πήγαινα πουθενά εξω να με δουν και να τους δω, να μετρήσω τις δυνάμεις μου, να κάνω έλεγχο τι παίζει στην αγορά και να με συγκρίνω. Ξέρω, ξέρω, σας ακούγονται κάπως αυτά που σας λέω, αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Και είναι αλήθεια, δυστυχώς, για πολύ περισσότερους ανθρώπους από αυτούς που το παραδέχονται ότι σε πολλά ζητήματα είναι ετεροπροσδιοριζόμενοι. Ετσι ήμουν κι εγώ. Δεν κοιταζόμουν στον καθρέπτη μου για να νιώσω όμορφη. Με την εξωτερική επιβεβαίωση και την σύγκριση, ένιωθα όμορφη. Πωπω, τι χάλια γκόμενες κυκλοφορούν εκεί έξω ρε μλκ μου-ευτυχώς που δεν είμαι έτσι.

Μέχρι που έγινα μια από αυτές τις χάλια γκόμενες. Μια κοινή, μια θνητή, μια στρουμπουλή, μια κυριούλα!

Και εδώ είναι το οξύμωρο. Μπορεί να μην με τρελαίνει η εμφάνιση μου, το σώμα μου, το στυλ μου ή τα κιλά μου και να ξέρω ότι πρέπει να ισορροπήσω κάποια πράγματα στην διατροφή μου και στην σωματική μου δραστηριότητα, για λόγους υγείας, αλλά όσο πιο μακριά από το τέλειο είμαι, τόσο πιο χαλαρή κι απελευθερωμένη αισθάνομαι. Τόσο λιγότερο ανασφαλής. Δεν χρειάζομαι πια την επιβεβαίωση κανενός. Ούτε χρειάζεται να με συγκρίνω με τους άλλους. Δεν υποφέρω πια. Ευτυχώς, έπαψα να ανήκω στην κατηγορία "Όμορφη" !

Συγγνώμη κύριε Αλέξη Τσίπρα. Σας είχα αδικήσει

 Το κείμενο αυτό αφορά μόνο ανθρώπους που τοποθετούνται πολιτικά από το κέντρο του άξονα και αριστερά. Οι υπόλοιποι μην μπείτε καν στον κόπο να το διαβάσετε.

Για μένα η πολιτική μου πλέον ανάλυση και τοποθέτηση αναπροσδιορίζεται από το δημοψήφισμα και μετά και θα εξηγήσω το γιατί.

Ήμουν η πρώτη που έριξα ανάθεμα στον Τσίπρα μετά το δημοψήφισμα, γιατί ένιωσα ότι με πρόδωσε. Ένιωσα ότι μου έκανε κουρέλι την αγνή ιδεολογική μου καθαρότητα, ότι ήταν οξύμωρο να δηλώνω αριστερή και να ψηφίζω κάποιον που συμβιβάζεται με το διεθνές καπιταλιστικό σύστημα νομιμοποιώντας την κυριαρχία του ΔΝΤ στην χώρα μου. Τον μαύρισα στις εκλογές που ακολούθησαν, επιλέγοντας δυστυχώς να ψηφίσω έναν γραφικό τύπο που κυνηγάει μονόκερους σε ροζ λιβάδια. Τον Λαφανάζη τον ψήφισα τότε εν πλήρη γνώσει ως ψήφο διαμαρτυρίας. Είχα θυμό. Είχα πληγωθεί. Είχα ματαιωθεί.

Εγώ ονειρευόμουν ότι το πρώτη φορά αριστερά θα έφερνε μια ανατροπή, ένα πραγματικά σοσιαλιστικό σύστημα διακυβέρνησης, διαύγεια, καθαρότητα, αλλαγή του νομικού και δικαστικού πλαισίου, ισονομία, διαχωρισμό εκκλησίας κράτους, τεκνοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια, αλλά και μόνες γυναίκες και άντρες, κατάργηση πολλών κοινωνικών αποκλεισμών σε ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, αλλά και σε άτομα με αναπηρίες, ψυχικά νοσήματα και τοξικοεξαρτημένους, αλλαγή στο φορολογικό καθεστώς, περισσότερη οικονομική ισότητα και δικαιοσύνη, ανάπτυξη και όραμα. Και δεν τα είδα αυτά. Δεν τα είδα ούτε πια στο τέλος της τετραετίας το 2019. Και πήγα να ψηφίσω με μισή καρδιά. ΣΥΡΙΖΑ θα ψήφιζα, για να μην βγει ο Μητσοτάκης. ΣΥΡΙΖΑ θα ψήφιζα, γιατί το ΚΚΕ μου είχε τελειώσει προ πολλού, όταν κατάλαβα ότι αυτοί έχουν μείνει στο 1917 και τα ζητούμενα τους δεν με εκφράζουν πια, ότι δεν μπορώ να αποκαλώ στον σφαγέα Στάλιν πατερούλη, όσους αγώνες κι αν έχει κάνει ή κάνει ακόμα το ΚΚΕ στην Ελλάδα. Πηγαίνοντας να ψηφίσω, έμεινα όμως από αυτοκίνητο και ανακουφίστηκα πολύ για να πω την αλήθεια που δεν ψήφισα τελικά. Η πρώτη και μόνη φορά στην ζωή μου. Συνειδητά ή ασυνείδητα είχα επιλέξει να απέχω.

Κι ύστερα δεν ήρθαν οι μέλισσες. Ήρθαν οι σφήκες. Οι Μητσοτακικές, οι δεξιές οι γνήσιες. Και έζησα 4 χρόνια αδιανόητου λαϊκισμού, οπισθοδρόμησης, κατάργησης βασικών ελευθεριών, καταστροφών, κι άλλων καταστροφών, τραγωδιών, θανάτων κι άλλων θανάτων, διάλυση του ΕΣΥ, του ΕΚΑΒ, των σιδηροδρόμων, του οδικού δικτύου, του λιμενικού, της πολιτικής προστασίας, του στρατού, της ΕΥΠ, της δημοκρατίας, της ασφάλειας του πολίτη, του έθνους και τρελή κατασπατάληση χρήματος με συνεχείς αστοχίες, που τις ακολούθησαν επαναλαμβανόμενες τηλεοπτικές κονσέρβες συγγνώμεων-δεν ξέρω καν αν και πως κλίνεται στο πληθυντικό η λέξη. Κι έζησα τόνους λάσπης, και λίστες Πέτσα και ως άνθρωπος με τρελά ευαίσθητες κεραίες στην αδικία, ένιωσα ότι αυτόν τον Τσίπρα που εγώ η ίδια, ως σκεπτόμενος πολίτης είχα τιμωρήσει για όλα όσα ένιωσα ότι μου είχε στερήσει, εγώ τώρα όφειλα να τρέξω να τον υπερασπιστώ. Κι αυτόν και τον ΣΥΡΙΖΑ.

Κι άρχισα με τις καταιγιστικές εσωκομματικές διενέξεις, τις προεκλογικές καταστάσεις -μιλάω για τις εθνικές εκλογές, αλλά και για τις εν εξελίξει εσωκομματικές εκλογές του ΣΥΡΙΖΑ, να συνειδητοποιώ, ότι τον Τσίπρα τον είχα αδικήσει σφόδρα. Ότι ήταν τότε όντως ένα άπειρος συγκριτικά με την θέση που είχε να διαχειριστεί πολιτικός, ο οποίος αναγκάστηκε να κάνει κι ο ίδιος γαργάρα την ιδεολογία του εκείνο το μοιραίο βραδύ με την Μερκελ και τον Ολαντ. Ότι πιθανότατα ένιωσε ότι πρόδωσε και τον ίδιο του τον εαυτό. Ότι δεν είχε άλλη επιλογή. Οτι η ιδεολογία του 3 ή του 5 ή του 8% είναι πολύ έυκολο να μείνει αγνή, ανέγγιχτη, ιερή, όταν δεν θα αναλάβει ποτέ τα ηνία της χώρας, όταν δεν θα διαπραγματευτεί ποτέ την αγνότητα της με θηρία όπως η ΕΕ, το ΔΝΤ, το ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ με διακύβευμα την χώρα και τον λαό αυτής. Συνειδητοποιώ πόσο βίαια πρέπει να ενηλικιώθηκε πολιτικά ο Τσίπρας εκείνο το βράδυ.

Κι αυτό φάνηκε στον προεκλογικό αγώνα και στον προεκλογικό τόνο που έδωσε πριν τις εθνικές εκλογές. Δεν μπορούσε να κοροϊδεύει ούτε τον εαυτό του ούτε τον λαό υποσχόμενος ανατροπές και ρήξεις και χρήμα που θα ρέει άφθονο και ΦΠΑ στο 5% και μισθό στα 1200€. Δεν μπορούσε να ακολουθήσει το προεκλογικό μονοπάτι που είχε επιλέξει με τόση αγνότητα, αφέλεια και ελπίδα το 2014-15 της ιδεολογικής καθαρότητας. Επέλεξε να είναι απλα ένας ώριμος πολιτικός, γνώστης της πραγματικότητας που προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον λαό με ειλικρίνεια ότι το μόνο που μπορεί να προσφέρει είναι δικαιοσύνη, διαφάνεια, ισονομία, κοινωνική συνοχή-κυβέρνηση συνεργασιών, με γνώμονα τον άνθρωπο. Ο λαός όμως όπως και διάφοροι εσωτερικοί εφιάλτες τον έστειλαν σπίτι του.

Ζητώ συγγνώμη από τον κύριο Αλέξη Τσίπρα που τον είχα αδικήσει. Ίσως ήμουν εγώ ανώριμη, ίσως δεν ήμουν έτοιμη να δεχτώ ότι αν θέλω να μείνω προσκολλημένη στην ιδεολογική καθαρότητα, θα έπρεπε να είμαι μέλος του ΚΚΕ, αλλά και να δεχτώ τότε ότι θα αφήνω μια ζωή τους Μητσοτάκηδες να διαγουμίζουν την ζωή μου και την χώρα μου.

Συγγνώμη Αλέξη Τσίπρα.

Επιτέλους ενηλικιώθηκα κι εγώ πολιτικά.

Μου αρέσει!

Σχόλιο

Κοινοποίηση

Φωτιές κ επιτελικό κράτος...μάι αςς!

Πάντα, κάθε καλοκαίρι στην Ελλάδα, όπως κ σε άλλα μέρη του κόσμου με αντίστοιχες ευνοϊκές συνθήκες είχαμε, έχουμε και θα έχουμε πυρκαγιές. Καταστροφικές και φονικές.

Το 2007 κατακάηκε η Ηλεία και πέθαναν δεκάδες άνθρωποι, βασικά κάηκαν ζωντανοί. Σύσσωμη η τότε αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ έριξε το φταίξιμο στην  κυβέρνηση Καραμανλή, ήταν κ εκείνο το επικό του Πολύδωρα, του Βύρωνα για τον στρατηγό άνεμο, κι έγινε ο κακός χαμούλης στα νηπιακής τότε ηλικίας σόσιαλ μήντια, αλλά και στα ώριμης μέσα μαζικής ενημέρωσης. Και τον ρίξαμε τον Καραμανλή. Του σκασαν και Βατοπέδι κ Γρηγορόπουλος. Πάει αυτός. 

Έκτοτε, έγιναν πολλά, μα πάρα πολλά, αλλά κανείς δεν θυμάται καμία απολύτως πυρκαγιά, εκτός προσωπικών λόγων, μέχρι αυτή του Ματιού, το 2018. Για κάποιον παράξενο λόγο, οι άνθρωποι που κάηκαν ζωντανοί στο Μάτι, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο όπως αυτοί 11 χρόνια νωρίτερα στην Ηλεία, είχαν... άλλη βαρύτητα...άλλη αξία... άλλη τηλεοπτική κάλυψη, αλλά κυρίως άλλη κάλυψη από τα ενήλικα πλέον σόσιαλς. Υπήρχε όμως κι άλλη αντιπολίτευση. Αυτή του Κυριάκου Μητσοτάκη. Η οποία έκανε ανηλεή πόλεμο στην κυβέρνηση Τσίπρα, στην νομαρχία Αττικής, της οποίας προΐστατο τότε η Δούρου, κι αυτή του σύριζα και παρέα με όλα τα μεγάλα κανάλια και μέσα μας τάισαν κουτόχορτο με το κιλό.

Ο Συνολάκης θα εκκένωνε το Μάτι σε μισή ώρα!

Γιατί δεν ενεργοποίησαν το 112;

Ποιος ενέκρινε τις πολεοδομικές παραβάσεις;.....Οχι, μην το πολυ-παίζετε αυτό, δεν μας συμφέρει. ΝΔ κ ΠΑΣΟΚ ενέκριναν δεκάδες παραβάσεις....παλιά ξινά σταφύλια μωρέ!!! 2018 έχουμε! Ο Τσίπρας φταίει! Τέλος. Έπρεπε να έχει ενεργοποιήσει το 112!

2023

4 γεμάτα χρόνια διακυβέρνησης Μητσοτάκη. Τον ρίξαμε τον Τσίπρα. Πάει αυτός.

Αλλά οι πυρκαγιές υφίστανται ακόμη.

Τι κάνουμε λοιπόν;

Στέλνουμε μήνυμα από το 112, γιατί το ενεργοποιήσαμε εξάλλου, για άμεση εκκένωση περιοχών και μετά ουδεμία ευθύνη φέρουμε ως κράτος, ως κυβέρνηση, ως πολιτική προστασία, ως νομαρχία, ως δήμος. 

Να φύγετε! Να πάτε αλλού!

Πως; Δικό σας πρόβλημα. Με τα αυτοκίνητα σας. Κι αν δεν έχετε, δικό σας πρόβλημα. Γιατί να μένετε σε επαρχίες και απομονωμένα μέρη αν δεν έχετε ιδιωτικό όχημα; Σιγά μην σας βάλουμε και ΚΤΕΛ. Μπατίρηδες! 

Που; Δικό σας πρόβλημα. Σιγά μην ανοίξουμε δημοτικές αίθουσες προσωρινής διαμονής για ηλικιωμένους και άτομα με ιατρικά προβλήματα. Καλά, ούτε για πλάκα δεν πρόκειται να νοικιάσουμε δωμάτια ξενοδοχείων καταμεσής της τουριστικής περιόδου για οικογένειες με ανήλικα. Πάτε καλά; Στις πλατείες κ τις παραλίες χαμέ να μείνετε γδουρτύμια.

Και σιγά μην στείλουμε τους περισσευούμενους μπάτσους που έχουμε να ρυθμίζουν την κυκλοφορία. Κάντε ότι θέλετε.

Θέλεις να πας προς την φωτιά μέσω επαρχιακού δρόμου; Να πας. Με τις ευχές μας και με την ατομική σου ευθύνη. Στα κυβερνητικά μας απαυτά αν εσύ θες να κινδυνεύσεις και στα κυβερνητικά μας κάκαλα αν η πράξη σου μπορεί να δημιουργήσει κομφούζιο στην κυκλοφορία των οχημάτων που θέλουν να εγκαταλείψουν την απειλούμενη περιοχή

Γιατί αυτό έγινε σήμερα στα Ίσθμια Κορινθίας.

Είχαν κλείσει νέα και παλιά Εθνική Οδό και διάφοροι μπαμπουίνοι προσπαθώντας να περάσουν από την ασφαλή πλευρά της Πελοποννήσου προς την φλεγόμενη του Καλαμακίου και με μόνη δίοδο την βυθιζόμενη γέφυρα της Ισθμίας, η οποία εδώ και χρόνια αντί για 2 λωρίδες, έχει μία, γιατί έχει υποστεί βλάβη από το 1800, δημιουργήσαν το κομφούζιο του αιώνα.

Οπότε εμείς κάναμε το χρέος μας ως κυβέρνηση, ως επιτελικό κράτος. Σας είπαμε να την κάνετε. Αν γινόταν κανά κακό και γύρναγε ο άνεμος και καιγόσασταν ζωντανοί γιατί δεν μας υπακούσατε και ...στριμωχτήκατε στα στενά του Καλαμακίου, θα φταίγατε εσείς. Και ο Τσίπρας φυσικά, που επέμεινε στην απλή αναλογική κι άφησε το κράτος ακυβέρνητο έναν ολόκληρο μήνα! Τι να προλάβουμε να κάνουμε τόσο φρέσκοι κι άμαθοι, τόσο νεοεκλεγμένοι που είμαστε!!

Μήνυμα σας στείλαμε!

Τι θέτε;

Και γράμμα;

Επιτελικό Κράτος ΜΑΙ ΑΣΣ!

Θα σβήσει στην θάλασσα!

Φταίει αλήθεια ο τοξικός λόγος των σόσιαλ μήντια για την ήττα του ΣΥΡΙΖΑ;

 Όλοι όσοι ψηφίσαμε ΣΥΡΙΖΑ, ακόμα και εμείς που τον ψηφίσαμε με μισή καρδιά, γιατί η μισή μας καρδιά έχει κατακλυστεί από έναν ζοφερό, κεντρώο, σχεδόν πασοκικό ωμό ρεαλισμό, αλλά η άλλη μας μισή παραμένει γνήσια, ιδεαλίστρια, βαθιά αριστερή, βρισκόμαστε σε κατάσταση σοκ με τα εκλογικά αποτελέσματα. Και όλοι, μα όλοι, προσπαθούμε να καταλάβουμε τι στον διάολο πήγε τόσο στραβά και τιμωρήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ τόσο πολύ. 

Πως γίνεται να τιμωρείται η αντιπολίτευση και η κυβέρνηση όχι μόνο να μην υφίσταται τις αναμενόμενες φθορές που υφίστανται διαχρονικά όλες οι κυβερνήσεις, αλλά να βγαίνει και ελαφρά ενισχυμένη παρόλη την θέση 108 που έγινε 107, παρόλη την ακρίβεια, παρόλες τις απευθείας αναθέσεις, παρόλες τις πυρκαγιές, τα Τέμπη, τους παιδοβιαστές, τις παρακολουθήσεις, την πανδημία, τα σκόιλ ελικικού και τόσα άλλα;

Φταίνε οι Δήμητρες του Βαρουφάκη, ο Γεωργούλης, ο Κατρούγκαλος, η αντιπολίτευση που έκαναν τα μικρότερα αριστερά κόμματα στον ΣΥΡΙΖΑ, τα πετσωμένα κανάλια, η στρατηγική της προοδευτικής κυβέρνησης που δεν απέδωσε, οι χαμηλοί τόνοι του Τσίπρα, οι υψηλοί του Πολάκη, η κωλοτούμπα του 15, η κακή επικοινωνία, η Τσαπανίδου, ο Αντώναρος.... Ψάχνει ο καθένας να βρει ποιος, τι και γιατί φταίει. Κι ανάμεσα στις εξηγήσεις, κυριαρχεί, κυρίως από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, ο τοξικός λόγος και ειδικά στα σόσιαλ μήντια των συριζαίων με τα γνωστά στους τουιτεράδες hashtags #μητσοτάκη_γαμιέσαι, #ΝΔ_ξεφτίλες, #ΝΔ_παρακράτος, #ΝΔ_δολοφόνοι, #ΝΔ_μαφία, #ΝΔ_ συμμορία και άλλα παρεμφερή.

Το ακούω.

Ειλικρινά το ακούω. Γιατί ναι ο μέσος νοικοκυραίος άνθρωπος σοκάρεται με τις ύβρεις και ο μέσος φυσιολογικός απεχθάνεται τον τοξικό, επιθετικό, βίαιο λόγο.

Το ακούω.

Αλλά μαζί με αυτό το επιχείρημα, ακούω και βλέπω και διαβάζω τα παρακάτω στα σόσιαλ μήντια και απλά αναρωτιέμαι αν τα παραδείγματα αυτού του λόγου που σας παραθέτω πιο κάτω δείχνουν πολιτισμό, ευπρέπεια, σεβασμό στους ψηφοφόρους της αντίθετης πλευράς κι έλλειψη τοξικότητας.

Τα συμπεράσματα δικά σας

Αυτό είναι το εκλογικό σύστημα. Χωνέψτε το!

Κάτι λιγότερο από 2,5 εκατομμύρια ανθρώποι επέλεξαν και επιβάλλουν σε έναν ολόκληρο πληθυσμό άνω των 10 εκατομμυρίων την Νέα Δημοκρατία και αυτή η αναλογία παρουσιάζεται ως συντριπτική νίκη.

ΑΥΤΟ είναι το ΣΥΣΤΗΜΑ.

Χωνέψτε το!

Χωνέψτε ότι εκεί έξω, στην πραγματική κοινωνία και όχι αυτή των ποσοστών και των αναγωγών επί των εγκύρων, οι 7,5 στους 10 οφείλουν να ανεχθούν τους πανηγυρισμούς και την έπαρση του νικητή από τους μόλις 2,5.

Χωνέψτε επίσης το γεγονός ότι 33 χιλιάδες άνθρωποι θα σας επιβάλλουν για υπουργό τον Πλεύρη και μόλις 23 χιλιάδες τον Καραμανλή.

ΑΥΤΟ είναι το ΣΥΣΤΗΜΑ.

Χωνέψτε το!

Κι αφού το χωνέψετε, σκεφτείτε τι κυβέρνηση θέλετε και πως πρέπει να ψηφίσετε.

Καταρχάς, ξεκαθαρίστε τι θέλετε.

Θέλετε ευρωπαϊκή ένωση, ευρώ, καπιταλισμό, ελεύθερη αγορά, ισχυρό ιδιωτικό τομέα, οικονομικό νεοφιλελευθερισμό, περιορισμούς στις ελευθερίες και στα ανθρώπινα δικαιώματα; Τότε η επιλογή σας είναι ξεκάθαρη. Ανήκετε στην βαθιά δεξιά και πρέπει να ψηφίσετε Νέα Δημοκρατία, χωρίς ναι μεν αλλά. 

Θέλετε ευρωπαϊκή ένωση, ευρώ, σοσιαλισμό, κανόνες στην ιδιωτική οικονομία, δωρεάν δημόσια υγεία και παιδεία, διεύρυνση των ελευθεριών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Τότε, ανήκετε στην αριστερά. Ξεκάθαρα. Αλλά το θέμα είναι σε ποια αριστερά;

Σίγουρα όχι αυτή της ρήξης και της ανατροπής. Αλλά σε αυτήν την αριστερά, που με δεμένα τα χέρια λόγω μνημονίων, χρέους, συμφώνου σταθερότητας κι άλλων κανονισμών της Ε.Ε., δεν μπορεί να κάνει και πολλά. Μπορεί όμως να σας διαβεβαιώσει πως θα αγωνιστεί για να διεκδικήσει καλύτερες συνθήκες, καλύτερους όρους και δεν θα δεχτεί αβίαστα οποιονδήποτε όρο υπαγορεύουν τα αφεντικά. Το κακό είναι ότι αυτή η αριστερά εκπροσωπείται από διάφορα κόμματα και δυστυχώς η αριστερή παράταξη δεν έχει σε καμία περίπτωση την συσπείρωση της δεξιάς. Έχουμε ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΜΕΡΑ25, ΠΛΕΥΣΗ τουλάχιστον, που εκπροσωπούν πάνω κάτω τον ίδιο κόσμο και με εξαίρεση τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ, οι υπόλοιποι για ψηφοθηρικούς λόγους επιστρατεύουν μια αδιανόητη διγλωσσία, λέγοντας από την μία ότι επιθυμούν παραμονή της χώρας στο ευρώ και στην Ε.Ε. ενώ από την άλλη μιλάνε για ανατροπή. 

Ε, λοιπόν χωνέψτε ΚΑΙ αυτό! Ρήξη κι ανατροπή μονομερώς εντός Ε.Ε. ΔΕΝ γίνεται.

Χωνέψτε το!

Αν λοιπόν θέλετε πραγματική ρήξη και ανατροπή, ξεχάστε το ευρώ, την ευρωπαϊκή ένωση, την σταθερότητα, την ασφάλεια και προετοιμαστείτε για πολύ σκληρό αγώνα. Ψηφίστε ΚΚΕ παίδες.  Αφήστε τα ΚΚΕ μ-λ, τα Μ-Λ ΚΚΕ, τις Ανταρσύες και τα  λοιπά και συσπειρωθείτε. Απλά και ξεκάθαρα. ΚΚΕ. Είναι μια ξεκάθαρη επιλογή επίσης, όσο ξεκάθαρη είναι και η επιλογή της Νέας Δημοκρατίας.

Η πλειοψηφία όμως, οι πολλοί, αυτοί που ανήκουμε κάπου στην μέση κ λίγο πιο αριστερά, αυτοί που κάναμε γαργάρα την ιδεολογία και ενηλικιωθήκαμε απότομα το 2015, αυτοί που αντιλαμβανόμαστε ότι όσο κι αν θα θέλαμε μια επανάσταση, δεν έχουμε τα κουράγια να την κάνουμε πράξη τελικά, πρέπει να συσπειρωθούμε. Και ΠΡΕΠΕΙ και τα κόμματα να αναλάβουν τις ΕΥΘΥΝΕΣ τους επιτέλους και να εκπροσωπήσουν όπως της αξίζει την ισχυρή πλειοψηφία του λαού.

Σταματήστε να κατακερματίζεστε. Μια ισχυρή κεντροαριστερή σοσιαλιστική παράταξη με γνώμονα τον άνθρωπο, τα πανανθρώπινα δικαιώματα και το περιβάλλον θα μπορούσε να σαρώσει κυριολεκτικά στις εκλογές. 

Σταματήστε να θέλετε όλοι την καρέκλα γαμώ την τρέλα μου και τα αρχηγηλίκια και καθίστε όλοι μαζί οι του ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΜΕΡΑ, ΠΛΕΥΣΗ και συζητήστε τις κοινές σας γραμμές και αφετηρίες. ΕΛΕΟΣ κάπου.

ΕΛΕΟΣ!

Θα φάμε 7,5 στους 10 Μητσοτάκη, γιατί εσείς κάνετε σαν απατημένες σύζυγοι αναμεταξύ σας.

ΕΛΕΟΣ!

Κι εσείς οι ψηφοφόροι, ενηλικιωθείτε επιτέλους. 

Ψηφίστε λαμβάνοντας υπόψη το σύστημα, αλλιώς αφήστε τους 2,5 στους 10 να καταστρέψουν τις ζωές σας!

Γιατί δεν θα ψηφίσεις και πως θα σε πείσω να αλλάξεις γνώμη

Είναι γνωστό σε όσους με γνωρίζουν ότι είμαι αριστερής πολιτικής ιδεολογίας. Δεν θα έγραφα ποτέ ένα αποστασιοποιημένο κείμενο για την αποχή. Οπότε αν ανήκετε στην δεξιά πολυκατοικία ή στην ντιπ για ντιπ απολιτίκ σκηνή, αυτό το κείμενο δεν σας αφορά.

Απευθύνομαι κυρίως στον ΣΥΡΙΖΑ, το δηλώνω ευθαρσώς εξαρχής για να μην έχουμε παρεξηγήσεις.

Λοιπόν, εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ να ξέρετε ότι έχω ακούσει από πολύ κόσμο, καθόλου απολιτίκ ή λοβοτομημένο, αλλά εξαιρετικά απογοητευμένο από την κεντρική πολιτική σκηνή τα εξής αρνητικά επιχειρήματα και απόψεις ως προς την συμμετοχή του στις προσεχείς εκλογές και όλα αυτά έστω και στο παρά ένα, πρέπει να ληφθούν ΠΑΡΑΥΤΑ υπόψη

1. Ολοι ίδιοι είναι. Ο Τσίπρας μας πρόδωσε το 2015, ο Βαρουφάκης λέει αηδίες και το ΚΙΝΑΛ με Λοβέρδους κι άλλα δεξιοφιλελέ κατάλοιπα είναι αναξιόπιστο. Οπότε δεν πάω να ψηφίσω μάνα μου. Γιατί αν πάω, θα ψηφίσω καμιά Ζωίτσα ή κανά Ανταρσύα και θα ενισχύσω τον Μητσοτάκη στο τέλος.

2. Το παιχνίδι έχει χαθεί. Θα βγει ο Μητσοτάκης ρε παιδιά. Δεν βλέπεις τις δημοσκοπήσεις; Δεν μπορεί όλοι να είναι τόσο διεφθαρμένοι και να τον βγάζουν μπροστά 7 κ 8 μονάδες. Να τρέχω στου διαόλου τον πατέρα, να χαλάσω 200€ σε βενζίνες για να πάω να ψηφίσω Τσίπρα, ενώ η ψήφος μου θα πάει χαμένη τελικά;

3. Δουλεύω σεζόν κι ενώ θέλω να ψηφίσω Τσίπρα ή Βαρουφάκη (κατά κύριο λόγο), πως στο διάολο θα πάω από Ρόδο αυθημερόν Καρδίτσα ρε φίλε;

Για όλα λοιπόν υπάρχουν αντεπιχειρήματα.

1. Δεν είναι όλοι ίδιοι. Ναι, ο Τσίπρα μας πρόδωσε. Και μας πρόδωσε γιατί είχε εμπιστευτεί το ποκεράκι του Βαρουφάκη, το οποίο αποδείχθηκε όντως ανεφάρμοστο. Κι όταν τον μπουντρούμιασαν Ολάντ κ Μέρκελ εκείνο το βράδυ μετά το δημοψήφισμα, ένας Θεός ξέρει τι του είπαν και βγήκε άλλος άνθρωπος. Άλλος σοβαρός όμως. Γνώστης. Ώριμος. Λιγότερο αριστερός, λιγότερο ιδεαλιστής μεν, περισσότερο κεντρώος, πολύ συμβιβασμένος, αλλά αν μη τι άλλο με διάθεση να εφαρμόσει κάποιες μίνιμουμ σοσιαλιστικές πολιτικές εντός ενός πνιγηρού νεοφιλελέ προγράμματος, το οποίο ήταν δυστυχώς μονόδρομος αν θέλουμε ΕΕ κ ευρώ. Αν δεν τα θέλουμε αυτά, ας προετοιμαστούμε για ακραία φτώχεια, αλλά πολύ ακραία. Και πόλεμο ίσως. Στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται.

2. Το παιχνίδι δεν έχει χαθεί. Γιατί όλες αυτές, οι ίδιες δημοσκοπήσεις που βγάζουν μπροστά την ΝΔ, λένε ότι είναι τόσο μεγάλη η μπάνκα των αναποφάσιστων και των απεχόντων, που μπορούν να κάνουν την μεγάλη ανατροπή. Οπότε μην τους κάνετε την χάρη ρε παιδιά ως προς την πρόβλεψη νίκης. Κάντε τους την ως προς την πιθανότητα ανατροπής. Να πάτε να ψηφίσετε. Τσίπρα κατά προτίμηση.

3. Μικρέ σκλάβε των εξωτικών καλοκαιρινών παραδείσων για πλούσιους φύγε και πήγαινε να ψηφίσεις. Καταρχάς είναι παράνομο να σου στερήσουν αυτό το κατοχυρωμένο δικαίωμα. Μπορείς να τους καταγγείλεις αν σε απειλήσουν, αν σε απολύσουν, αν σε τιμωρήσουν. Δεύτερον μην δέχεσαι όρους δουλείας και φασιστοκρατίας, ειδικά αν είσαι νέος χωρίς οικογένεια, στεγαστικά και υποχρεώσεις. Οι παλαιότεροι στην ηλικία σου ρίσκαραν τις ζωές τους για να έχουμε ελεύθερη χώρα πολεμώντας του ναζί κ μετέπειτα την Χούντα για να έχουμε έστω κι αυτήν την κουτσή δημοκρατία. Μην γίνεις, τουλάχιστον όχι από τώρα, γρανάζι του συστήματος. Αντιστάσου.

Και τέλος πάντων, αν δεν είσαι σοβαρός υπερασπιστής της αναρχικής ιδεολογίας, την οποία σέβομαι άπειρα, να πας να ψηφίσεις, ακόμα κι αν θες να ψηφίσεις ΝΔ, ακόμα κι αν θες να ζεις με 40% μειωμένο ως προς την αγοραστική του δύναμη εισόδημα. Ο μαζοχισμός είναι μια υπαρκτή παρέκκλιση εξάλλουου.