Η γενναιοδωρία των επτά ευρώ
Χαρμόσυνα νέα για τον γυναικείο πληθυσμό σε αναπαραγωγική ηλικία! Η κυβέρνηση, σε μια ακόμη επίδειξη κοινωνικά ευαίσθητης ανακυβίστησης, αποφάσισε να μειώσει τον ΦΠΑ στις σερβιέτες από το 24% στο 13%. Μιλάμε για μια ασύλληπτα γενναιόδωρη χειρονομία που μεταφράζεται, για τη μέση καταναλώτρια, σε εξοικονόμηση περίπου επτά ευρώ ετησίως. Να 'ναι καλά ο ηγέτης μας, ο Κούλης μας!
Το Δημόσιο, βέβαια, αναμένεται να στερηθεί περίπου 12,3 εκατομμύρια ευρώ ανά έτος . Ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό, που όταν επιμερίζεται σε εκατομμύρια γυναίκες αποκτά την αγοραστική δύναμη ενός σάντουιτς. Τον χρόνο! Κι αυτό υπό την προϋπόθεση ότι η φορολογική ελάφρυνση θα φτάσει ακέραια στο ράφι και δεν θα απορροφηθεί καθ' οδόν από την αδηφάγο αγορά.
Την ίδια ώρα, τα νοικοκυριά αναμετρώνται καθημερινά με τις τιμές των καυσίμων, τους λογαριασμούς ηλεκτρικού ρεύματος, το δυσβάσταχτο κόστος θέρμανσης και ένα καλάθι σούπερ μάρκετ που απαιτεί ολοένα και συχνότερα σπασίματα κουμπαράδων επτάχρονων τέκνων.
Την κατάσταση, βεβαίως, σπεύδουν να εκμεταλλευτούν ο πρωθυπουργός, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ο Άδωνις και το Σοφάκι φυσικά, περιφερόμενοι σαν φουσκωμένα παγώνια, με ύφος Τσε Γκεβάρα που μόλις απελευθέρωσαν την Κούβα από τον Μπατίστα. Γιατί μερικά λεπτά λιγότερα στη συσκευασία της σερβιέτας αναγορεύονται σε κοινωνική κατάκτηση, ενώ η ουσιαστική αγοραστική δύναμη εξακολουθεί να εξανεμίζεται.
Κοινωνική πολιτική ή δημόσιες σχέσεις;
Αν η κυβέρνηση επιθυμούσε πραγματικά να ανακουφίσει τα νοικοκυριά, θα μπορούσε να εξετάσει ουσιαστικές παρεμβάσεις στις τιμές βασικών αγαθών. Ψωμί, γάλα, αυγά, για παράδειγμα. Προϊόντα που δεν αποτελούν καταναλωτικές ιδιοτροπίες, αλλά καθημερινές ανάγκες. Ειδικά για τα παιδιά.
Βεβαίως, σε μια ελεύθερη αγορά, η επιβολή πλαφόν δεν είναι τόσο απλή υπόθεση. Ένα αυθαίρετο ανώτατο όριο τιμών μπορεί να συνθλίψει τον μικροπαραγωγό, που ήδη παλεύει με το ενεργειακό κόστος, τις πρώτες ύλες και τα ισχνά περιθώρια κέρδους. Γι' αυτό μια σοβαρή παρέμβαση θα απαιτούσε στοχευμένες κρατικές επιδοτήσεις, προστασία της μικρής παραγωγής και αυστηρό έλεγχο της αισχροκέρδειας σε ολόκληρη την εφοδιαστική αλυσίδα.
Θα κόστιζε; Ασφαλώς. Η κοινωνική πολιτική, βλέπετε, απαιτεί πραγματικούς πόρους και όχι απλώς ευφάνταστα επικοινωνιακά τρικ.
Η κυβέρνηση, ωστόσο, φαίνεται να προτιμά τις παρεμβάσεις που χωρούν σε έναν πανηγυρικό τίτλο και εξαργυρώνονται άμεσα σε δημοσκοπικά ποσοστά. Η πραγματική κοινωνική πολιτική μπορεί να περιμένει. Προέχει να στηθεί η φιέστα, να αποθανατιστεί η κυβερνητική μεγαλοψυχία και να απονεμηθούν τα εύσημα στους εμπνευστές της.
Στο μεταξύ, ας απολαύσουμε τη γενναιοδωρία των επτά ευρώ. Κι αν περισσέψει τίποτα, κερνάμε και τον πρωθυπουργό ένα σάντουιτς.
Αναρτήσεις
