Κυριακή, 3 Απριλίου 2016

Μόρφωση, παιδεία και μουνί καλλιγραφία

Ο πιο εύκολος τρόπος για να αποβλακώσεις τις μάζες και να τις μανιπιουλάρεις είναι να τους παρέχεις την ψευδαίσθηση της μόρφωσης.
Άνοιξαν οι πύλες των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, δημιουργήθηκαν νέα κολλέγια και πανεπιστήμια και τεχνολογικά ιδρύματα και σχολές κατάρτισης και είναι όλοι σχεδόν πλέον πτυχιούχοι, όπως τους ήθελαν οι γονείς τους, που μια ζωή ονειρεύονταν το παιδί τους να γίνει γιατρός και δικηγόρος, επιστήμονας και όχι στουρνάρι.
Και βλέπεις κει όξω, απόφοιτους ανωτάτων σχολών με περγαμηνές στο φουλ, πρώτο πτυχίο, δεύτερο πτυχίο, μεταπτυχιακό, μετεκπαίδευση, διατριβές, διδακτορικά, να μην ξέρουν που παν όχι τα τέσσερα, αλλα μήτε και τα δυο.
Να την χέσω την εξειδίκευση μάγκα μου, αν από κάτω δεν υπάρχουν βάσεις γενικής παιδείας και εγκυκλοπαιδικης μόρφωσης.  Παλατάκι στην άμμο είσαι. Φου να σου κάνουν, χαμέ θα πέσεις. Δεν νοείται να έχεις τελειώσει την νομική και να μην ξέρεις τι είναι το πυθαγόρειο θεώρημα. Δεν γίνεται να έχεις τελειώσει την ιατρικη και να μην ξέρεις ποιος πρωτομίλησε για το πολιτικο ον. Δεν γίνεται να έχεις τελειώσει το φυσικό και να μην ξέρεις ποιου έργο είναι ο Άμλετ. Δεν γίνεται να είσαι ηθοποιός και να μην ξέρεις τι ήταν η σοβιετική ένωση.
Σου έδωσαν εκεί ένα χαρτί που λέει ότι είσαι γνώστης της νομικής ή της ιατρικής επιστήμης κι εσύ νομίζεις ότι μορφώθηκες. Σόρρυ που θα στο χαλάσω, αλλά αρχίδια μάντολες μορφώθηκες. Στουρνάρι έμεινες. Απλά εξειδικεύτηκες για να κάνεις μια δουλειά. Αυτό και τίποτα άλλο. Και δεν άνοιξες ποτέ τους ορίζοντες σου, δεν απόκτησες ποτέ καμιά δική σου εμπειρία, κανένα ατομικό κριτήριο.
Δεν το δέχεσαι όμως, γιατί εσύ είσαι προχώ άτομο, όχι σαν την μάνα σου που βόσκαγε πρόβατα. Εσύ είδες big brother, γαλουχήθηκες με την προοδευτικη ευρωπαική και αμερικάνικη κουλτούρα.  Έμαθες για την Αμπράμοβιτς και τον Φαμπρ. Ε, τον Φαμπρ θα κραξουμε? Αφού όλοι λένε ότι είναι καταπληκτικός καλλιτέχνης. Ξες κι από cds και δείκτες τιμών. Οικονομική πρωτοπορία να ούμε. Και δεν χρειάζεται να έχεις διαβάσει το ονομα του ρόδου για να ξέρεις ποιος είναι ο Εκο, ούτε χρειάζεται να έχεις προσωπική άποψη για το βιβλίο δαύτο. Γκουγκλάρεις, διαβάζεις κριτικές, θεσπέσιο το λογοτέχνημα, τέλος. Αμφισβήτηση μηδεμιά.
Ε, εγώ που δεν είμαι μορφωμένη, φωτιά θα πέσει να με κάψει αν πω τέτοια αρλούμπα, αλλά που προσπαθώ 40 χρόνια τώρα να με κάνω άνθρωπο, μπορώ να πω ότι το όνομα του ρόδου δεν μου αρέσει. Κι αυτό γιατί το διάβασα. Μόνη μου. Χωρίς αυθεντίες.

Λήδα Καφετζή

Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2016

Νου σομ Σαρλι Εμπντο ε Παριζιεν! Λογοκρίνουμε, στοχοποιούμε και τραμπουκίζουμε. Για την Δημοκρατία ρε γαμώτο!

Ολη αυτή η ιστορία με το εθνικό και τον Ξηρό, μου θύμισαν την ιστορία της Βούλας Παπαχρήστου, της ελληνίδας άλτριας του μήκους, της οποίας η καριέρα καταστράφηκε με την υποψία ότι ανήκει ιδεολογικά στην Χρυσή Αυγή και με αφορμή ένα ευφυολόγημα που κυκλοφορούσε κατά κόρον τότε στο ελληνικό διαδίκτυο. Στο πρόσωπο της εκτονώθηκε όλη η λαική οργή για την δράση της Χ.Α. Έπρεπε πασει θυσία να βρούμε έναν αποδιπομπαίο τράγο για να ξεπλύνουμε την εθνική μας ντροπή για την νομιμοποίηση τόσο από τον Άρειο Πάγο όσο και από μερίδα συμπολιτών μας αυτού του εκτρωτικού ναζιστικού κόμματος. Και τον βρήκαμε και ξεπλύναμε τις ενοχές μας και αυτοστεφανωθήκαμε με κλάδους ελιάς ως καλοί, πιστοί και γνήσιοι δημοκράτες. Μετά μαζευτήκαμε έξω από θέατρα και καταβάσαμε παραστάσεις, λογοκρίναμε κώλους ρωμαικών αγαλμάτων σε αμερικάνικες ταινίες, κοψαμε σκηνές από σήριαλ, γίναμε όλοι Σαρλι Εμπντό όμως και Παρί.Κυρίως Παρί. Εντάξει η δημοκρατική συνείδηση μας. Ολα καλά.
Η Παπχρήστου διώχθηκε από τους ολυμπιακού αγώνες γιατι αναδημοσιεύσε σε κάποιο μέσο κοινωνικής δικτύωσης ένα κρυόκωλο, αλλά εξυπνο ανέκδοτο ρατσιστικού υπόβαθρου για πολλούς. Δεν θυμάμαι ακριβώς την διατύπωση, αλλά κάπως έτσι πήγαινε: με τόσους αφρικανούς στην Ελλάδα, τα κουνούπια του Νείλου θα 'χουν μπόλικο φαΐ. Αυτή και μόνο η φράση ήταν αρκετή για την καταδίκη της και την αποπομπή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Λογοκρίθηκε το καυστικό, κυνικό χιούμορ. Επιμένω. Λογοκρίθηκε το χιούμορ.  Απαγορεύεται, λέει, εν μέσω Ολυμπιακών Αγώνων κάθε ρατσιστική εκδήλωση ή διατύπωση. Μα... μια σαχλαμάρα πόσταρε η κοπελιά,ούτε καν δικής της έμπνευσης, πως ξέρετε ότι είχε ρατσιστικές προθέσεις? Κι από κει ξεκίνησε ένα ασύλληπτο κυνήγι μαγισσών. Έκαναν φύλλο και φτερό οι δημοκράτες Έλληνες το προφίλ της στο facebook. "Έχει φίλο τον Κασσιδιάρη.",  "Ειναι χρυσαυγίτισσα ρε. Καλά της έκαναν της παλιοφασίστριας.".Τι κι αν ήμουν από τους ελάχιστους που έλεγα ότι δεν μπορείς, δεν νοείται να δικάζεται, να κρίνεται, να αποπέμπεται, να λοιδορείται ένας άνθρωπος, να καταστρεφεται η επαγγελματική καριέρα του καταρχάς από δικαστήρια όχλου, ότι δεν γίνεται να λογοκρίνεται το χιούμορ και η σάτιρα όσο κυνική κι είναι, ότι και χρυσαυγίτισσα να είναι και να έχει γκόμενο τον Κασσιδιάρη είναι κατοχυρωμένο συνταγματικά δικαίωμα της. Τίποτα. Στην "πυρά". Να πα να γαμηθεί η Παπαχρήστου. Γιατί έτσι ερμηνεύω εγώ ο κατευθυνόμενος από τα μήντια όχλος τα πράγματα, που θελω να χαιδεψω την δημοκρατικη μου συνείδηση και να επαναπαυθω πως έκανα το δημοκρατικό μου καθήκον.
Ανάμεσα σε αυτούς που γούσταραν τον λιντσάρισμα της, είναι κάμποσοι που σήμερα σκουζουν για την λογοκρισία που υπέστη το εθνικό θέατρο.... Κι όμως αγαπητοί, εις το όνομα της δημοκρατίας και του ολυμπιακού ιδεώδους καταστράφηκε η αθλητική καριέρα ενός ανθρώπου, ενός ανθρώπου που δεν τέλεσε κανένα αδίκημα, δεν έβρισε, δεν έδειρε, δεν απαξίωσε κάποιον συναθλητή ή συναθλήτρια ή εργαζόμενο λόγω χρώματος, θρησκευτικής πίστης ή πολιτικών ή άλλων απόψεων. Ουτε καν ξέρουμε αν όντως είναι ή ηταν χρυσυγιτάκι, που και να ήταν, γούστο της, καπέλο της. Δεν διώκονται οι απόψεις, ούτε κατατίθενται διαπιστευτήρια πολιτικών φρονημάτων σε μια δημοκρατία. Ουτε δικάζοναι οι ερωτικές σχέσεις και οι φιλίες. Αυτά όλα είναι φασιστικά πράγματα.
Οταν λοιπον αφήνεις με χαρά ανοιχτή την πόρτα σε λογοκρισίες και διώξεις αντίπαλων ιδεολογιών, να εισαι μια μέρα ετοιμος να μπουκαρει ο φασισμός στο σπίτι σου.
Κατα τα άλλα Νου σομ Σαρλι Εμπντό και Παριζιέν. Ολα καλά.