Κυριακή, 3 Απριλίου 2016

Μόρφωση, παιδεία και μουνί καλλιγραφία

Ο πιο εύκολος τρόπος για να αποβλακώσεις τις μάζες και να τις μανιπιουλάρεις είναι να τους παρέχεις την ψευδαίσθηση της μόρφωσης.
Άνοιξαν οι πύλες των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, δημιουργήθηκαν νέα κολλέγια και πανεπιστήμια και τεχνολογικά ιδρύματα και σχολές κατάρτισης και είναι όλοι σχεδόν πλέον πτυχιούχοι, όπως τους ήθελαν οι γονείς τους, που μια ζωή ονειρεύονταν το παιδί τους να γίνει γιατρός και δικηγόρος, επιστήμονας και όχι στουρνάρι.
Και βλέπεις κει όξω, απόφοιτους ανωτάτων σχολών με περγαμηνές στο φουλ, πρώτο πτυχίο, δεύτερο πτυχίο, μεταπτυχιακό, μετεκπαίδευση, διατριβές, διδακτορικά, να μην ξέρουν που παν όχι τα τέσσερα, αλλα μήτε και τα δυο.
Να την χέσω την εξειδίκευση μάγκα μου, αν από κάτω δεν υπάρχουν βάσεις γενικής παιδείας και εγκυκλοπαιδικης μόρφωσης.  Παλατάκι στην άμμο είσαι. Φου να σου κάνουν, χαμέ θα πέσεις. Δεν νοείται να έχεις τελειώσει την νομική και να μην ξέρεις τι είναι το πυθαγόρειο θεώρημα. Δεν γίνεται να έχεις τελειώσει την ιατρικη και να μην ξέρεις ποιος πρωτομίλησε για το πολιτικο ον. Δεν γίνεται να έχεις τελειώσει το φυσικό και να μην ξέρεις ποιου έργο είναι ο Άμλετ. Δεν γίνεται να είσαι ηθοποιός και να μην ξέρεις τι ήταν η σοβιετική ένωση.
Σου έδωσαν εκεί ένα χαρτί που λέει ότι είσαι γνώστης της νομικής ή της ιατρικής επιστήμης κι εσύ νομίζεις ότι μορφώθηκες. Σόρρυ που θα στο χαλάσω, αλλά αρχίδια μάντολες μορφώθηκες. Στουρνάρι έμεινες. Απλά εξειδικεύτηκες για να κάνεις μια δουλειά. Αυτό και τίποτα άλλο. Και δεν άνοιξες ποτέ τους ορίζοντες σου, δεν απόκτησες ποτέ καμιά δική σου εμπειρία, κανένα ατομικό κριτήριο.
Δεν το δέχεσαι όμως, γιατί εσύ είσαι προχώ άτομο, όχι σαν την μάνα σου που βόσκαγε πρόβατα. Εσύ είδες big brother, γαλουχήθηκες με την προοδευτικη ευρωπαική και αμερικάνικη κουλτούρα.  Έμαθες για την Αμπράμοβιτς και τον Φαμπρ. Ε, τον Φαμπρ θα κραξουμε? Αφού όλοι λένε ότι είναι καταπληκτικός καλλιτέχνης. Ξες κι από cds και δείκτες τιμών. Οικονομική πρωτοπορία να ούμε. Και δεν χρειάζεται να έχεις διαβάσει το ονομα του ρόδου για να ξέρεις ποιος είναι ο Εκο, ούτε χρειάζεται να έχεις προσωπική άποψη για το βιβλίο δαύτο. Γκουγκλάρεις, διαβάζεις κριτικές, θεσπέσιο το λογοτέχνημα, τέλος. Αμφισβήτηση μηδεμιά.
Ε, εγώ που δεν είμαι μορφωμένη, φωτιά θα πέσει να με κάψει αν πω τέτοια αρλούμπα, αλλά που προσπαθώ 40 χρόνια τώρα να με κάνω άνθρωπο, μπορώ να πω ότι το όνομα του ρόδου δεν μου αρέσει. Κι αυτό γιατί το διάβασα. Μόνη μου. Χωρίς αυθεντίες.

Λήδα Καφετζή

Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2016

Νου σομ Σαρλι Εμπντο ε Παριζιεν! Λογοκρίνουμε, στοχοποιούμε και τραμπουκίζουμε. Για την Δημοκρατία ρε γαμώτο!

Ολη αυτή η ιστορία με το εθνικό και τον Ξηρό, μου θύμισαν την ιστορία της Βούλας Παπαχρήστου, της ελληνίδας άλτριας του μήκους, της οποίας η καριέρα καταστράφηκε με την υποψία ότι ανήκει ιδεολογικά στην Χρυσή Αυγή και με αφορμή ένα ευφυολόγημα που κυκλοφορούσε κατά κόρον τότε στο ελληνικό διαδίκτυο. Στο πρόσωπο της εκτονώθηκε όλη η λαική οργή για την δράση της Χ.Α. Έπρεπε πασει θυσία να βρούμε έναν αποδιπομπαίο τράγο για να ξεπλύνουμε την εθνική μας ντροπή για την νομιμοποίηση τόσο από τον Άρειο Πάγο όσο και από μερίδα συμπολιτών μας αυτού του εκτρωτικού ναζιστικού κόμματος. Και τον βρήκαμε και ξεπλύναμε τις ενοχές μας και αυτοστεφανωθήκαμε με κλάδους ελιάς ως καλοί, πιστοί και γνήσιοι δημοκράτες. Μετά μαζευτήκαμε έξω από θέατρα και καταβάσαμε παραστάσεις, λογοκρίναμε κώλους ρωμαικών αγαλμάτων σε αμερικάνικες ταινίες, κοψαμε σκηνές από σήριαλ, γίναμε όλοι Σαρλι Εμπντό όμως και Παρί.Κυρίως Παρί. Εντάξει η δημοκρατική συνείδηση μας. Ολα καλά.
Η Παπχρήστου διώχθηκε από τους ολυμπιακού αγώνες γιατι αναδημοσιεύσε σε κάποιο μέσο κοινωνικής δικτύωσης ένα κρυόκωλο, αλλά εξυπνο ανέκδοτο ρατσιστικού υπόβαθρου για πολλούς. Δεν θυμάμαι ακριβώς την διατύπωση, αλλά κάπως έτσι πήγαινε: με τόσους αφρικανούς στην Ελλάδα, τα κουνούπια του Νείλου θα 'χουν μπόλικο φαΐ. Αυτή και μόνο η φράση ήταν αρκετή για την καταδίκη της και την αποπομπή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Λογοκρίθηκε το καυστικό, κυνικό χιούμορ. Επιμένω. Λογοκρίθηκε το χιούμορ.  Απαγορεύεται, λέει, εν μέσω Ολυμπιακών Αγώνων κάθε ρατσιστική εκδήλωση ή διατύπωση. Μα... μια σαχλαμάρα πόσταρε η κοπελιά,ούτε καν δικής της έμπνευσης, πως ξέρετε ότι είχε ρατσιστικές προθέσεις? Κι από κει ξεκίνησε ένα ασύλληπτο κυνήγι μαγισσών. Έκαναν φύλλο και φτερό οι δημοκράτες Έλληνες το προφίλ της στο facebook. "Έχει φίλο τον Κασσιδιάρη.",  "Ειναι χρυσαυγίτισσα ρε. Καλά της έκαναν της παλιοφασίστριας.".Τι κι αν ήμουν από τους ελάχιστους που έλεγα ότι δεν μπορείς, δεν νοείται να δικάζεται, να κρίνεται, να αποπέμπεται, να λοιδορείται ένας άνθρωπος, να καταστρεφεται η επαγγελματική καριέρα του καταρχάς από δικαστήρια όχλου, ότι δεν γίνεται να λογοκρίνεται το χιούμορ και η σάτιρα όσο κυνική κι είναι, ότι και χρυσαυγίτισσα να είναι και να έχει γκόμενο τον Κασσιδιάρη είναι κατοχυρωμένο συνταγματικά δικαίωμα της. Τίποτα. Στην "πυρά". Να πα να γαμηθεί η Παπαχρήστου. Γιατί έτσι ερμηνεύω εγώ ο κατευθυνόμενος από τα μήντια όχλος τα πράγματα, που θελω να χαιδεψω την δημοκρατικη μου συνείδηση και να επαναπαυθω πως έκανα το δημοκρατικό μου καθήκον.
Ανάμεσα σε αυτούς που γούσταραν τον λιντσάρισμα της, είναι κάμποσοι που σήμερα σκουζουν για την λογοκρισία που υπέστη το εθνικό θέατρο.... Κι όμως αγαπητοί, εις το όνομα της δημοκρατίας και του ολυμπιακού ιδεώδους καταστράφηκε η αθλητική καριέρα ενός ανθρώπου, ενός ανθρώπου που δεν τέλεσε κανένα αδίκημα, δεν έβρισε, δεν έδειρε, δεν απαξίωσε κάποιον συναθλητή ή συναθλήτρια ή εργαζόμενο λόγω χρώματος, θρησκευτικής πίστης ή πολιτικών ή άλλων απόψεων. Ουτε καν ξέρουμε αν όντως είναι ή ηταν χρυσυγιτάκι, που και να ήταν, γούστο της, καπέλο της. Δεν διώκονται οι απόψεις, ούτε κατατίθενται διαπιστευτήρια πολιτικών φρονημάτων σε μια δημοκρατία. Ουτε δικάζοναι οι ερωτικές σχέσεις και οι φιλίες. Αυτά όλα είναι φασιστικά πράγματα.
Οταν λοιπον αφήνεις με χαρά ανοιχτή την πόρτα σε λογοκρισίες και διώξεις αντίπαλων ιδεολογιών, να εισαι μια μέρα ετοιμος να μπουκαρει ο φασισμός στο σπίτι σου.
Κατα τα άλλα Νου σομ Σαρλι Εμπντό και Παριζιέν. Ολα καλά.

Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2015

Καποιες σκεψεις και προτασεις για την οικονομια

Εχω ενα τεραστιο σε σχεση με τις τρεχουσες αξιες των ακινητων δανειο. Εδω και 4 χρονια ειμαι σε συνεχη διακανονισμο. Πληρωνω μονο τοκους και το κεφαλαιο μενει ακουνητο. Το προσωπικο μου μετα φορων εισοδημα απο τοτε που πηρα το δανειο εχει πεσει κατα 70%. Της μανουλας μου που ειναι συνδανειζομενη κατα 45%. Το να πουλησω ακινητο για να ξεχρεωσω την τραπεζα ειναι ανεκδοτο. Το να βγαλει η τραπεζα ακινητο σε πλειστηριασμο ειναι επισης ανεκδοτο. Πιθανοτατα η τιμη στην οποια θα ξεπουληθει το ακινητο να μην καλυπτει καν τα εξοδα της διαδικασιας τους πλειστηριασμου. Η λυση? Δανειζομαστε ως κρατος ως φορολογουμενοι πολιτες για να στηριξουμε τις ψυχορραγουσες τραπεζες. Το αποτελεσμα? Κι αλλοι φοροι, κι αλλες ανατιμησεις προιοντων, κι αλλη υφεση και φυσικα περαιτερω επιδεινωση της καταστασης των τραπεζων. Τα αποταμιευτικα οικογενειακα κεφαλαια εξανεμιστηκαν κι οσα απομειναν δεν θα ειναι για πολυ καιρο. Τα κοκκινα δανεια θα πληθαινουν.
Τι θα πρεπει να γινει για να σταματησει αυτος ο φαυλος κυκλος?
1. Να παγωσουν τα εθνικα δανεια. Για πολυ καιρο. 20-30 χρονια. Χωρις να ανατοκιζονται.
2. Με το κερδος της μη καταβολης δοσεων, να γινουν σημαντικες φοροελαφρυνσεις στην βαση της οικονομιας, με ταυτοχρονους αυστηρους ελεγχους. πχ Να τεθει ενα αφορολογητο στα 8 χιλιαρικα, ο φπα να πεσει κατω απο το 13% για ολα τα προιοντα και υπηρεσιες με τσουχτερα προστιμα αναλογα με το υψος της φοροδιαφυγης, τα οποια θα ειναι αμεσα απαιτητα, χωρις χρονοβορες διαδικασιες.
3. Τακτοποιηση προηγουμενων και τρεχουσων οφειλων κυριως νοικοκυριων με ενα ατοκο και λογικο χρονοδιαγραμμα.
4. Να δοθει η δυνατοτητα σε νεους ελευθερους επαγγελματιες και μικροεπιχειρηματιες να προσπαθησουν να στησουν μια δουλεια χωρις να πρεπει να πληρωσουν ενσημα ή φορο το πρωτο ετος.
5. Να δοθει ενα γενναιο πακετο διασωσης των τραπεζων με την εγγυηση του ελληνικου λαου, υπο τον ορο οτι παγωνουν οι τοκοι ολων των μικρων και μεσαιων δανειων για μια 5ετια και οι ανθρωποι με τις δοσεις που καταβαλουν να αποπληρωνουν κεφαλαιο και οχι τοκους. Επισης να απαγορευεται η τραπεζα να εισπραξει πανω απο 50% σε τοκους σε σχεση με το αρχικο δανειο μικροδανειζομενου. Αν πχ το αρχικο δανειο ηταν 100 χιλιαδες ευρω, το τελικο ποσο που θα μπορει να εισπραξει η καθε τραπεζα να μην υπερβαινει τα 150 χιλιαρικα.
6. Οι μεγαλες επενδυσεις, αν ερθουν ποτε, να εχουν σημαντικες φοροελαφρυνσεις τα 3 πρωτα χρονια, με κρατικο ελεγχο και εφοσον δινουν μισθους τουλαχιστον 800 ευρω ανα υπαλληλο.
7. Οι μεγαλες συνταξεις να ψαλλιδιστουν κατα πολυ. Μεγαλες ανω των 1800 ευρω.
8. Να καταργηθει το μετρητο. Να γινονται ολες οι συναλλαγες μεσω καρτων και τραπεζικων λογαριασμων.
9. Να ψηφιοποιηθει η δικαιοσυνη. Χωρις αυτο δεν παμε πουθενα.

10. Να προσληφθουν απο το δημοσιο γιατροι, νοσηλευτες, εκπαιδευτικοι, ατομα για την καθαριοτητα με χαμηλους μισθους 600-900 ευρω μαξιμουμ και αν πιαστουν να χρηματιζονται ή να εργαζονται ταυτοχρονα μαυρα στον ιδιωτικο τομεα, αυτο να συνιστα ποινικο αδικημα με ποινες φυλακισης και δεσμευσης περιουσιας

Τετάρτη, 15 Ιουλίου 2015

Ενα ευρωπαικο παραμυθι

Μια φορα κι εναν καιρο ήταν ένας ναζιστής φινλανδος, ένας έλληνας διεθνιστης αριστερός, ένας φασίστας γερμανός, ένας ολλανδός νεοφιλελεύθερος, ένας γάλλος συντηρητικός σοσιαλιστής, ένας ιταλός σοσιαλιστής, ενας δεξιός ισπανός και προσπαθούσαν να συνεννοηθούν χωρίς Πολιτικο Μεταφραστή.
Ο Πολιτικός Μεταφραστής ήταν διακρατικός σύμβουλος των κρατών της ευρωπαικής ένωσης,  εκτέλεστηκε όμως ως προδότης της Ευρωζωνης και την θέση του πήρε ο Ευρώς, ο οποίος ενώ αρχικά έμοιαζε ριζοσπάστης και σωτήρας, αποδείχθηκε τελικά δικτάτορας και δυνάστης.
 Ο Ευρώς δεν έχει τις αρχές και το ήθος του Πολιτικού Μεταφραστή. Δεν τον νοιάζει η ευημερία των λαών, η πολιτική σταθερότητα, η κοινωνική συνοχή, ούτε η διατήρηση της πολυπολιτισμιτικότητας της ευρώπης. Τον Ευρω δεν τον αφορά η καλή συνεννόηση μεταξύ των κρατών, μήτε η διατήρηση των καλών διακρατικών σχέσεων. Ο Ευρώς μόνο άξονα του έχει να διατηρήσει την θέση του ως ισχυρού και φυσικά το μόνο δίκαιο για αυτόν είναι αυτό του ισχυρού.  Καμία σημασία δεν έχουν για τον Ευρώ οι πολιτικές επιλογές των φινλανδών ή των ελλήνων. Γι αυτόν, αμφότεροι ναζιστές και διεθνιστές αριστεροί πρέπει να υπακούσουν στις δικές του προσταγές, στις δικές του πολιτικές γραμμές, οι οποίες έχουν ένα και μονο στόχο: την εγκαθιδρυση του ως απόλυτου μονάρχη. Για τον Ευρώ, οι χώρες δεν είναι τίποτα άλλο παρά φέουδα.
Το τραγικό σε αυτό το παραμύθι είναι ότι τον Ευρώ τον διόρισαν τα κράτη σε μια προσπάθεια να ενωθούν ακόμα περισσότερο αναμεταξύ τους με ισχυρότερους δεσμούς. Αυτός όμως έκανε πραξικόπημα. Και επιβάλλεται δια της βίας. Κανείς δεν μπορεί να τον ανατρέψει. Βλέπετε, ο τύπος έφτιαξε ενα καταπληκτικό ιστό, την λεγόμενη ευρωζώνη, στον οποίο παγίδευσε άπαντες μετά την εκτέλεση του Πολιτικου Μεταφραστή. Αν ανατραπεί, χάος θα επικρατήσει σε όλα τα ευρωζωνικά κράτη, οι λαοί θα καταστούν πένητες, θα χάσουν όλα όσα πάλεψαν να αποκτήσουν μετά τον δευτερο παγκόσμιο πόλεμο και θα είναι υπόδουλοι και παλι. Στις ΗΠΑ? Στην Κινα? Στην Ρωσία? Κανείς δεν ξέρει να πει με σιγουρία σε ποιον, αλλά θα είναι υπόδουλοι κάπου στάνταρ.  Σίγουρα μια τέτοια εξέλιξη θα οδηγήσει σε ένα νέο καταστροφικο πόλεμο. Με όπλα και βόμβες. Και όλοι ξέρουμε τι βόμβες υπάρχουν πια διαθέσιμες. Το χειρότερο κακό όμως είναι ότι τα κράτη μένοντας παγιδευμένα στον ιστό του Ευρώ, πάλι την ίδια κατάληξη θα έχουν, τον αργό και βασανιστικό θάνατο τους, ο οποίος θα οδηγήσει στα ίδια, μα ίδια ακριβώς αποτελέσματα.

Η μόνη λύση είναι μια. Τα κράτη πρέπει παση θυσία να καταλάβουν ότι πρέπει να αντιδράσουν στον Ευρώ, προσλαμβάνοντας έστω και κρυφά, κάτι σαν αντάρτικο, ένα νέο Πολιτικό Μεταφραστή, αλλά και ενα συμβούλιο ιστορικών και κοινωνικών μελετητών. Δεν φταίει, βλέπετε, μόνο η διαφορετική πολιτική γλώσσα για την ασυνεννοησία εντός της ευρωπαικής ένωσης, αλλά και οι διαφορετικες πολιτισμικές καταγωγές, οι διαφορετικοί ιστορικοί άξονες που κάθε έθνος έχει ακολουθήσει, τα διαφορετικά μονοπάτια νοοτροπιών που περπατάνε οι λαοί, καθώς και οι διαφορετικές συνθήκες που εχουν ήδη δημιουργηθεί σε κάθε κράτος που δεν αλλάζουν  ουτε με ευχολόγια, ουτε με αναθέματα, ουτε με αυτομαστιγώματα, ουτε με μνημόνια που επιβάλει δια της βίας ο Ευρώς. 

Τρίτη, 14 Ιουλίου 2015

Μιας και πρεπει να κουβεντιαζουμε ησυχα κι απλα

Ώρα να πούμε μερικά πράγματα όσο πιο ήρεμα γίνεται. Μερικές αλήθειες χωρίς κανένα κομματικό πρόσημο ή σκοπό.

1.       Το υπερμνημόνιο 3 που φέρνει ο Αλέξης Τσίπρας είναι καταδικασμένο να αποτύχει. Βασίζεται στην ίδια, παλιά συνταγή των δυο προηγούμενων που απέτυχαν. Περικοπές, περικοπές, αύξηση φόρων κι αλλη αύξηση φόρων σε μια ήδη στεγνή οικονομία που παραπαίει. Με την συνέχιση, καλύτερα με την εντατικοποίηση της λιτότητας το μόνο που θα έρθει είναι κι αλλα λουκέτα, κι αλλες απολύσεις, περισσότερη ανεργία, λιγότερες ασφαλιστικές εισφορες, λιγότεροι φόροι, εκ νεου μεγαλυτερες τρύπες στους προυπολογισμους και ουτω καθεξής, που θα οδηγήσουν σε νεες περικοπές και άλλους φόρους, μέχρι να τιναχτεί η οικονομία και η ελληνική κοινωνία κυριολεκτικά στον αέρα. Το ΑΕΠ θα συρρικνώνεται ολοένα και περισσότερο, το ποσοστό του χρέους επί του ΑΕΠ θα φτάσει στο διάστημα, θα ξεπεράσει στανταρ το 200%, τοτε οι θεσμοί θα αναδιαρθρώσουν, κουρέψουν το χρεός με νέο πρόγραμμα και φτου κι απο την αρχή. Κανένα ελλειμμα δεν θα διορθωθεί, κανένα χρεος δεν θα καταστεί ποτε βιώσιμο, καμιά τράπεζα δεν θα σταθεί στα πόδια της, όσα ακίνητα κι αν βγάλει στον πλειστηριασμό. Οσο για τις επενδύσεις, καμιά σοβαρή μεγάλου κόστους επένδυση δεν μπορεί να γίνει σε μια υφεσιακή αγορά και μια κοινωνία που θα μαστίζεται από συνεχείς πολιτικές αναταράξεις και αστάθεια. Πόσες εκλογές εγιναν στην χωρα και πόσες κυβερνήσεις πέρασαν από το 2009? Προσωπικά έχω χάσει το μέτρημα. Ε, η πολιτικη αναμπουμπουλα της τελευταίας εξαετίας θα ειναι σε μορφη ταχυρρυθμης εκαμαθησης αγγλικων. Ανα εξαμηνο θα γίνεται χαμος. Και δεν θα φταινε οι υψηλοι μισθοι για την παντελη απουσια επενδυσεων. Αν ηταν οι μισθοι το βασικο κινητρο ενος επενδυτη, η γερμανια, η σουηδια, η δανια, η φινλανδια θα ειχαν ερημωσει και χρεοκοπησει.

2.       Ο κομιστής αυτού του μνημονίου ήταν ένας από τους κύριους εκφραστές, ο κυριότερος βασικά του λεγόμενου αντιμνημονιακού μετώπου. Με την μετατροπή του  σύριζα σε μνημονιακό κόμμα, το πεδίο μένει ελεύθερο σε ολοένα και σαφέστατα πιο ακραίες δυνάμεις. Πιο αριστερες, πιο δεξιες, πιο γενικοτερα. Και οσο εφαρμοζονται ολοενα και πιο σκληρα μνημονια, τοσο μεγαλωνει ο κοσμος που ασφυκτια και ψαχνει αντιμνημονιακη διεξοδο. Η μετατροπη του συριζα απο κομμα του αντισυνταγματικου τοξου σε κομμα του συνταγματικου, οσο κι αν  αρεσει στα συστημικα κομματα, νομιζοντας ειτε οτι θα τον υποταξουν για να χωρισουν την πιτα εκ νεου ειτε οτι θα τον εξαφανισουν, θα γυρισει μπουμερνγκ. Αμεσα κερδισμενος απο αυτο το χαος βγαινει ο Μιχαλολιακος πρωτος και καλυτερος, ειδικα με την αποκαλυψη του φρικτου προσωπειου της ΕΕ. Ποιος θα τσιμπησει απο εκει και περα και ποσο? Το ΚΚΕ σιγουρα θα παρει κατι, αν και ο κοσμος ο πολυς εχει κουραστει απο αυτην τη στρατηγικη της στειρας αντιπολιτευσης που ποτε δεν θελει να γίνει κυβέρνηση, ούτε καν ηγέτης της παλλαικής επανάστασης. Θα βγει μπροστα η ΑΝΤΑΡΣΥΑ? Η αριστερή πλατφόρμα του σύριζα? Και αν ναι σε ποια μορφή? Αν είναι ενωτική θα είναι σαφώς μια απειλητική πρόταση, όπως ήταν πριν 3 χρόνια ο συριζα. Αν ειναι διασπασμένη, θα ενισχυεται συνεχως η ΧΑ.

3.        Το ευρώ απέτυχε. Χωρίς ναι μεν αλλά. Καταστρέφει την μια χώρα πίσω από την αλλη. Και θα καταστρέψει και ολόκληρη την ευρωπαική ένωση και συνοχή. Οι φτωχες χώρες φτωχοποιούνται ολοένα και περισσότερο και η ευρώπη ψάχνει εναγωνίως νέα θύματα για να τροφοδοτουν το ευρωπαικο θαύμα. Η πλούσια ευρώπη είναι κάτι σαν βαμπίρ. Οταν στεγνώσουν οι παλιοι αιμοδοτες, το πιο πιθανο ειναι να τους πεταξει στον κάλαθο των αχρηστων με ενα πακετο ανθρωπιστικης βοηθειας για να τα εχει καλα και με τον ΟΗΕ.

4.       Η πολυποθητη πολιτικη βοηθεια που περιμενουμε απο τους ιρλανδους ή τους ισπανους πολυ πιθανο να μην ερθει ποτε. Με την υποταγη της Ελλαδας, μπορει ναι μεν να ειναι ξεκαθαρο ποια ειναι η ευρωπαικη ενωση, αλλα κερδισμενος ειναι ο Σοιμπλε. Ο παντοκρατορας. Και δεν ειναι το προσωπο που ειναι απεχθες, αλλα η πολιτικη πισω από το πρόσωπο. Κι αυτή δεν αλλάζει εύκολα. Καθόλου εύκολα.  Ο Σοιμπλε κέρδισε, όχι εμείς, όσο κι αν θέλουμε να φαντασιωνόμαστε. Αν βγουν οι Ποδέμος θα κάνει ακριβώς τα ίδια. Κι οι Ποδεμος θα πρεπει ή να καταστρέψουν την ευρωπαική οικονομία, κάνοντας αυτό που δεν έκανε ο Τσίπρας ή να υποταχθούν πλήρως όπως έκανε ο Τσίπρας. Φυσικά υπάρχει μεγάλη πιθανότητα ο ισπανικός λαός να θελήσει να αποφύγει μια τέτοια περιπέτεια, που ειναι το πιθανοτερο να οδηγησει στην ολοκληρωτικη υποταγη της χωρας τους. Υπαρχουν τα προηγουμενα Κυπρου και Ελλαδας. Αντιδρας? Σου κοβω το οξυγονο. Και το οξυγονο ειναι το ευρω και οι τραπεζες.


5.       Ο Τσιπρας δεν ξερω αν είναι προδοτης. Σιγουρα ειναι λιγος ομως. Ισως και ανικανος. Ακολουθησε μεχρι τελους μια ρητορικη επαναστασης, ρηξης, ανατροπης για να υποχωρησει ατακτα αμεσως μετά το ιστορικο οχι του ελληνικου λαού. Την επομενη μερα καλεσε συμβουλιο αρχηγων κομματων και τους παραδοθηκε ανευ ορων. Δεν μιλαω για το δραματικο βραδυ στις βρυξελλες με τα ορνια. Μιλαω για την Δευτερα 06/07/2015. Παρακαλεσε σαν να ηταν ηττημενος να τον στηριξουν 3 αντιπολιτευομενα μνημονιακα, διαπλεκομενα, συστημικα κομματα που στηριξαν το ναι που πηρε μολις 38%. Δεν εθεσε καμια κοκκινη γραμμη, παρα του εθεσαν μια και μονη. Η φερνεις συμφωνια ή σε ανατρεπουμε. Και το δεχτηκε. Απο κει και περα, ας κρινει ο καθενας και η καθεμια μονος και μονη. Μεγαλα παιδια ειστε.

Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2013

Ενταύθα κείται το όνειρο ενός έρωτα


Σ’ αγαπώ, δυο λέξεις μόνο, ούτε καν.
Σαν μια ακούγονται.
Σ’αγαπω.
Καθάριοι οι παλμοί των χορδών.
Αβίαστοι οι ήχοι των χειλιών.
Δίχως λυγμό και τρέμουλο
Απ’ τις πολλές επαναλήψεις
Προπονημενος  λόγος.
Όμοιος με το άδειο χάδι
Την γυάλινη ματιά
Το φορετό χαμόγελο
Κοστούμι θεατρικό εκτός σκηνής
Πόσο παράταιρο αλήθεια.
Σ’αγαπω
Λήδα, Ελένη, Μαρία
Όποια κι αν είσαι
Σ’αγαπω, δυο λέξεις μόνο,ούτε καν.
Σαν μια ακούγονται.

 

Ακούγονται. Ακούς?
Ακούγονται.
Δεν είναι.
Είναι η αγάπη.
Είναι η αρχή του ονείρου
Και η μέση του
Και το τέλος του 

 

Σ’αγαπω
Είναι το μικρο κόκκινο σπίτι με τα κεραμίδια
στο στενό οικόπεδο κάποιας επαρχίας.
Ο ξύλινος αυτοσχέδιος φράχτης.
Ιδρώτας, γέλια και φιλιά.
Και σκλήθρες πολλές.
Ο φράχτης της αγάπης μας, θυμάσαι?
Σ’αγαπω
Είναι οι λεμονιές με τους κίτρινους γλόμπος τους
Πότε μεγάλωσαν αλήθεια.
Ακόμα σ’ ακούω να φωνάζεις πως σπάζω τις ρίζες των εύθραυστων τούτων πλασμάτων.
Είδες που είχες άδικο?
Τώρα πίνουμε παγωμένη λεμονάδα και μας φυσά ο στρεκλιαρης ανεμιστήρας κάθε φορα που έχει ζέστη.

Ζούμε το ονειρο που χτίσαμε παρέα.

Σ’αγαπω.
Είναι οι μικρές άταχτες πιπεριές που σκαρώνουν πικάντικα παιχνίδια
στα σπουργιτια και στις μακαρονάδες.
Και η ροδιά, κόκκινη κι αυτή, όπως το σπίτι.
Κι η βουκαμβίλια, που πλημμυρίζει τον κήπο κοκκινάδια σαν ερωτευμένη.
Σ’αγαπω.
Είναι το γιασεμί στην άκρη της βεράντας που τσακώνεται με τα κεραμίδια
Κι αφήνει τις σταλες της βροχής να πέφτουν στον απαίσιο πράσινο κουβα
Στην μέση του σπιτιού.
Σ’αγαπω
Είναι το γαυγισμα των σκύλων το πρωι.
Και το ποντικοκυνήγι των γατων.
Τα ουρλιαχτά μου
Και τα πετάγματα σου απο την πολυθρόνα
Και τα καθησυχαστικά σου ψέματα- Πάει το ποντικι.
Σ’αγαπω
Είναι η θέρμη της ξυλόσομπας κι η κουνιστή πολυθρόνα.
Και η παλιά φλοκάτη που έχει φάει ο Λουκ.
Και ο Μπαχ και μια αγκαλιά αστέρια.
Εσύ κι εγώ.

 

Σ’αγαπω
Είναι αυτά που ζήσαμε.
'Οσα δεν ζήσαμε.
Είναι το νεκρο ονειρο.
Το σφίξιμο στης ψυχής το στόμα.

 

Ενταύθα κείται το όνειρο ενός έρωτα.
Και κάθε κυριακή να του αφήνεις ενα λουλούδι μαζί με ενα δάκρυ.


18/02/2013
Λήδα Καφετζη

Σάββατο, 15 Σεπτεμβρίου 2012

Ακούς;


Δεν έχει νόημα να σου μιλώ.

Δεν με ακούς. Ακούς μόνο τους φόβους σου.

Φοράς ακουστικά πελώρια, τέτοια που καλύπτουν τα αυτιά σου,

που αγκαλιάζουν τον εγκέφαλο σου και την ψυχή σου και την καρδιά σου.

Κι ολόκληρο το κορμί σου. Κι ακούς μόνο αυτά. Ακούς μόνο τις αντηχήσεις τους. Τίποτε άλλο.

Τα ακουστικά αυτά σου τα ‘βαλε στην σχολική σάκα, στο βαζάκι με τον ελληνικό καφέ, στο κουτί με τα λεξοτανίλ , στην πλάσμα τηλεόραση, στον υπολογιστή, στην επιγραφή «το κάπνισμα σκοτώνει» στο πακέτο με τα τσιγάρα, ο  μετρημένος χρόνος. Δώρο. Δώρο και καλά.

Φυτεύει τους χρονεμένους σπόρους του παντού αυτός. Είναι γαμιάς αυτός ο χρόνος. Σαγηνευτής και βιαστής παρέα. Μπορεί και χώρια. Μα δεν τον νοιάζει που θες ή δεν θες, παρά το μόνο που τον νοιάζει-γι’ αυτό μετριέται, έτσι μετριέται -είναι να γίνεις μάνα του καρπού του. Να τον ταίζεις, να τον περιποιείσαι, να τον φροντίζεις, να μην τον αφήσεις ποτέ να σε εγκαταλείψει, να κάνει σπουδές, καριέρα, γάμο, παιδιά, να τον έχεις εκεί κοντά δίπλα σου, μέσα σου, να μην τον γεννήσεις ποτέ. Να τον θρέφουν τα σωθικά σου μόνο. Κι ύστερα το δέρμα σου και τα μαλλιά σου και το βιβλιάριο υγείας σου και ο τραπεζικός λογαριασμός σου -και πως θα πληρώσεις το ρεύμα, πως θα τραβήξεις το χρονεμένο δέρμα σου, πως θα βάλεις καινούργια δόντια, τέτοια που να φουσκώνουν τα σουφρωμένα χείλη σου;-να μην σου θυμίζουν τον μετρημένο χρόνο που περνά πάνω σου, μέσα σου, δίπλα σου, πάνω και κάτω σου, μπρος και πίσω σου. Και διαγώνια. Και παράλληλα. 
Παντού μετριέται αυτός ο φόβος. Σε όλα τα ρολόγια. Πόσα ρολόγια αλήθεια. Στο κινητό τηλέφωνο, στην  πλάσμα τηλεόραση, στον υπολογιστή, στην κουζίνα ένα μεγάλο πορτοκαλί, άλλο στον διάδρομο- ένα πολυκαιρισμένο, μετρημένο μαύρο χωρίς τζάμι, όμοιο με σένα και στην αυλή ένα με τριαντάφυλλα ζωγραφισμένα και μπρούντζινη κάσα. Τικ τακ.

Θεέ μου είμαι ζωντανή ακόμα. Κι άλλη μια μέρα, κι άλλη μια εβδομάδα, κι άλλο ένα μήνα, κι άλλον ένα κι ένας χρόνος πέρασε. 62 χρόνια ολόκληρα. Τα ΄χω καταφέρει. Κι όμως φοβάμαι. Πως φοβάμαι.

Αυτή είσαι εσύ. Κι αυτή θα είμαι κι εγώ σε λίγο. Ίσως σε ένα δευτερόλεπτο, ίσως είμαι ήδη εγώ 62 χρόνων. Μετρημένων χρόνων. Και φορώ ακουστικά πελώρια στα αυτιά και στην ψυχή και στο συκώτι και δόντια που να κάνουν τα σουφρωμένα χείλη μου να φουσκώνουν.

Δεν έχει νόημα να σου μιλώ.

Δεν με ακούς. Ακούς μονάχα τα 62 χρόνια σου να πάλλονται γιγάντια έμβρυα στην ξεραμένη μήτρα σου, να την χαράσσουν, να την γδέρνουν με τα γαμψά νύχια των υπερήλικων ποδιών τους και να σου λένε «θα πεθάνεις. Ο χρόνος σου τελειώνει.»

Ο μετρημένος χρόνος σου.

 Ο χρόνος όμως δεν μπορεί να πεθάνει.

Είναι άχρονος αυτός ο χρόνος.

Ακούς;
Άχρονος.

Βγάλε τα ακουστικά γαμώτο. Ξερίζωσε τα από την σπλήνα σου. Ψάξε στην σάκα του σχολείου, στο βαζάκι με τον ελληνικό καφέ, στο κουτί με τα λεξοτανίλ, Ψάξε.. Ψάξε να τα βρεις. Και πάτα τα. Κάνε τα κομμάτια. Κάνε τα μόρια. Άτομα. Ηλεκτρόνια και πρωτόνια. Άχρονα. Κάν’ το. Πριν το σάρκινο κορμί σου σε εγκαταλείψει ολοκληρωτικά και  κλεφτεί σε γάμο ανίερο και μυστικό με τον μετρημένο χρόνο για πάντα, για ποτέ, για τότε και για μετά. Πριν- ή και μετά, λίγη σημασία έχει το πότε ή το που- τα πελώρια ακουστικά πέσουν από τα σκουληκοφαγωμένα αυτιά σου στο πάτωμα,  και σπάσουν σε έναν άχρονο πολτό υποδιαιρέσεων, σαν εύθραυστο γυαλί. 

Ακούς;

Δεν έχει νόημα να σου μιλώ.

Δεν με ακούς.

Ακούς μόνο τους φόβους σου.

Κι εγώ το ίδιο κάνω.-μην φοβάσαι.

 Λήδα Καφετζή
Σεπτέμβριος 2012

Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2012

Minority Report ή προλαμβάνοντας το κακό δικάζοντας την πρόθεση πριν αυτή γίνει πράξη.

Ενας νεαρός κάπου στην αγγλία πριν κάμποσο καιρό ειχε τουιτάρει πως "Το αεροδρόμιο θέλει βόμβα", γιατί ήταν δυσαρεστημένος από την εξυπηρέτηση. Κατηγορήθηκε για τρομοκρατία και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης, γιατί δήλωνε αναρχικός, ήταν φαν του V for Vendetta, είχε ανεβάσει πολλαπλές φωτογραφίες από επεισόδια με μολοτοφ, μπάτσους και καψίματα, άκουγε πανκ μουσική και σπίτι του είχε διάφορα βιβλία για τρομοκρατικές οργανώσεις. Το δικαστήριο έκρινε, λαμβάνοντας όλα τα παραπάνω αποδεικτικά στοιχεία ενοχής, πως το τουίτ του ήταν άμεση απειλή και δήλωνε πρόθεση να τελέσει την πράξη. Καταδικάστηκε ως τρομοκράτης. Οπως τα δεκαεξάρονα που έκαναν επεισόδια τον Δεκέμβρη του 2008 θα δικαστούν όχι σαν ανήλικα που προξένησαν φθορές σε δημόσια και ιδιωτική περιουσία, αλλά με τον τρομονόμο, νόμος κατά πολλούς αντισυνταγματικός που επιτρέπει την άρση πολλών δικαιωμάτων για το καλό της δημοκρατίας και της κοινωνίας και δεν δικάζει το αποτέλεσμα, αλλά την πρόθεση και αφαιρεί φυσικά κάθε δικαίωμα προσωρινής παράνοιας, άρσης τους καταλογιστού ή ψυχικού βρασμού από τον κατηγορούμενο, αφού θεωρεί a priori τις πράξεις του προιόντα κάποιου τρομοκρατικού πολιτικού αγώνα. Οπως, η μάσκα, αυτή που φοράνε οι γιατροί, είναι ένδειξη, αν όχι και απόδειξη πρόθεσης εμπλοκής σου σε επεισόδια, αν την κουβαλάς μαζί σου σε κάποια πορεία.
Αυτην την διαδικασία ενοχοποίησης εγώ προσωπικά δεν την καταλαβαίνω. Και δεν την καταλαβαίνω γιατί κι εγώ δηλώνω αναρχική, έχω ανεβάσει φωτογραφίες από επεισόδια, έχω στην βιβλιοθήκη μου μπακούνιν και κροπότκιν, περιμένω κάποτε να γίνει το V πραγματικότητα, το fight club το ίδιο, έχω δίσκους των sex pistols και των clash και είμαι οξύθυμη και έχω κάνει δηλώσεις πολύ χειρότερες απο του νεαρού. Αλλά ποτέ στη ζωή μου δεν θα πείραζα ούτε κουνούπι. Ούτε θα έβαζα βόμβα ποτέ σε κανένα αεροδρόμιο.
Αυτός ο πολιτικο-κορεκτισμός της σπουνιάς, του κυνηγιού μαγισσών, της ανεύρεσης ενόχων, πριν καν τελεστεί κάποιο αδίκημα για το καλό της κοινωνίας, μου φέρνει εμετό. Τι θα ακολουθήσει δηλαδή? Το σκανάρισμα του ματιού? Ο πολύγραφος? Η μήπως θα πρέπει να υφιστάμεθα λοβοτομή μην τυχον κι έχουμε ιδέες και σκέψεις που μπορεί ίσως ενδεχομένως κάποτε, ποτέ κανείς δεν ξέρει, να γίνουν πράξεις βίας? Για την αρμονία της κοινωνίας πάντα, για την ειρήνη και την ελευθερία.
Και σε τι θα διαφέρει αυτό από τον Καιάδα των σπαρτιατών, όπου μόνο οι τέλειοι άνθρωποι, οι πιστοί στρατιώτες του ιδεώδους της πλήρους αρμονίας μπορούν να υπάρχουν? Σε τι διαφέρει ο φασισμός, ο ρατσισμός και η ΧΑ?
Μα το παράδειγμα είναι φιλοαναρχικό, άρα, πρόθεση της γράφουσας είναι στάνταρ το να εναντιωθεί στις φασιστικές πρακτικές, στις ρατσιστικές και ομαδικές στοχοποιήσεις, να καταδείξει την σαφέστατη και κατάφορη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που συντελούνται με τη χρήση αυτών των φασιστικών και αυθαιρέτων διαδικασιών ενοχοποίησης, πρακτικές που έχουν χρησιμοποιηθεί πλειστάκις στην ιστορία ανά τακτά χρονικά διαστήματα εναντίον διαφορετικών ομάδων και για διαφορετικούς λόγους και εχουν αποδειχθεί εγκληματικές πλάνες. Γιατί η γη γυρίζει και η επιληψία δεν είναι δαιμονισμός. Γιατί το αντικείμενο στην τσέπη του μαύρου ήταν κινητό και όχι όπλο. Γιατί όποιος φοράει σκουλαρίκι στο αυτί δεν είναι αναρχικός χουλιγκάνος. Γιατί δεν ήταν όλοι οι γερμανοί στρατιώτες υπάνθρωπα δίποδα, ουτε ολοι οι ιταλοι φασίστες. Οπως δεν ήταν οι αγωνιστές του 1821 επικίνδυνοι τρομοκράτες που μάχονταν για την ανατροπή ενός ειρηνικού καθεστώτος.
Ολα αυτά που συζητάμε, μου θυμίζουν επίσης εκείνη την άλλη φοβερά ταραγμένη περίοδο των Δεκεμβριανών, που ήταν πολύ χοτ και πολιτικά ορθός ο αντι-συριζισμος. Ολοι οι φίλοι του σύριζα ήταν χουλιγκάνια και τρομοκράτες και όλα τα χουλιγκάνια συριζαίοι. Οπου άντε να εξηγήσεις ότι οι αναρχικοί φρίττουν με τον σύριζα συνήθως ή αντε στην καλύτερη τον ανέχονται. Αυτή η πλάνη ακόμα δεν έχει λυθεί πλήρως. Οπως δεν έχει λυθεί η πλάνη ακόμα ότι μπορεί κάποιος να είναι σκέτος χουλιγκάνος, χωρίς κανένα τρομοκρατικό υπόβαθρο, γιατί η τρομοκρατία προυποθέτει την ύπαρξη κάποιου ιδεολογικού αγώνα, ενω ο χουλιγκανισμός μπορεί να είναι απλά ενα χόμπυ- πως κάποιοι κάνουν ψαροτούφεκο ένα πράγμα.
Ολόκληρη η δημοκρατική κοινωνία πάντως, παντελώς πλανεμένη είχε γίνει τότε έξαλλη με τις δηλώσεις του Αλέκου Αλαβάνου περί οργισμένων παιδιών και ανάγκης κατανόησης του φαινομένου. Χαιδευε αυτιά κουκουλοφόρων, νομιμοποιούσε τη βία, αγκάλιαζε την αυτοδικία. Οι περισσότεροι πολίτες αυτής της χώρας, πλην των περί του χώρου του σύριζα, ακόμα κι αν μετά τα Δεκεμβριανά ο Σύριζα διατύπωνε κάποια ορθή άποψη, φοβόντουσαν να επικροτήσουν την στάση του κόμματος, μην τυχόν και δικαιώσουν αυτούς που φλερτάρουν με την τρομοκρατία και δίνουν μολότοφ στα παιδιά. Ο σύριζα δημοσκοπικά, λίγο πριν τις εκλογές του 2009 ήταν σχεδόν εκτός βουλής και στις εκλογές πήρε ένα 4,6%. Κι αν τον βοήθησε κάτι ήταν η θετική επικοινωνιακά στροφή που έγινε για τον αναρχισμό με την δράση των Ρομπέν των σουπερμάρκετ.
Τι εγινε λοιπόν? Εγιναν άξαφνα το 2012 το 26,9% των πολιτων της χώρας συριζικοί αναρχικοί,τρομοκράτες χουλιγκάνοι? Σαφώς και όχι.
Οπως, δεν πιστεύω ή δεν θέλω να πιστεύω, ότι εγιναν ξαφνικά 600.000 οι έλληνες ναζιστές ρατσιστές φασίστες, αυτοί που είναι έτοιμοι να σφάξουν κόσμο. Μπορεί να χαίρονται όταν ο Κασιδιάρης ρίχνει σφαλιάρες στην Κανέλη, μπορεί να λένε πως καλά κάνει η ΧΑ και βαράει τους μετανάστες, για να φοβηθούν και οι άλλοι και να φύγουν, αφού το κράτος είναι ανίκανο να κάνει κάτι ουσιαστικό με το μεταναστευτικό πρόβλημα, μπορεί να θεωρούν ότι δικαίωμα αυτοπροστασίας είναι πυροβολώ όποιον μπαίνει στο σπίτι μου χωρίς να χτυπήσει το κουδούνι και το πιο πιθανό που θα τους συμβεί είναι είτε ο κλέφτης να μπουκάρει χτυπώντας το κουδούνι είτε να πυροβολήσουν τον ταχυδρόμο που μπήκε χωρίς να χτυπήσει το κουδούνι, απλά γιατί το κουδούνι είχε χαλάσει.
Θα μου πειτε πως δεν είναι το ίδιο ο σύριζα με την ΧΑ. Εννοείται αυτό. Ο σύριζα είναι ένας ανοιχτός χώρος, με τελείως ελεύθερες διαδικασίες, χωρίς συγκεντρωτικές λογικές, καταθέσεις πολιτικών φρονημάτων και δηλώσεις μετανοίας, που δεν επιδίδεται σε κυνήγι μαγισσών και κατασκευή ενόχων. Ή τουλάχιστον έτσι ήταν. Δεν ήταν ποτέ δυνατόν ο σύριζα και η αριστερά(το ΚΚΕ είπαμε ειναι κομμουνιστικό και οχι αριστερό κόμμα, κατά δήλωση του)να ζητούσε εξηγήσεις και δημόσιες απολογίες κάποιου δημοσίου προσώπου για την πολιτική του ανάλυση για την δράση της ΕΤΑ, του ΙΡΑ ή γενικά της τρομοκρατίας. Η αριστερά ποτέ δεν απέκλεισε ανθρώπους, ουτε ζήτησε να παραβιαστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα τους στην αποψη, την γνώμη, την έκφραση, την οργή ή την αφέλεια, γιατί στην βιβλιοθήκη τους έχουν εγχειρίδια για τις ιδιότητες της νιτρογλυκερίνης ή γιατί είναι φαν στη διαδικτυακη σελίδα του Παλαιοκώστα. Η αριστερά πάντα ζητούσε κατανόηση. Οχι των πράξεων, αλλά των αθλίων πίσω από τις πράξεις. Εκτός από τώρα. Εκτός από την περίπτωση της Βούλας Παπαχρήστου.
Η Βούλα Παπαχρήστου κρίθηκε από σύσσωμη την «δημοκρατική» πολιτική ηγεσία, αλλά και ολόκληρη την κοινωνία ένοχη για ρατσισμό και φασισμό, τιμωρήθηκε με την ίδια διαδικασία ενοχοποίησης του νεαρόυ άγγλου, του Γαλιλαίου, του Καλτεζά, για το καλό της κοινωνίας, της ειρήνης, της αρμονίας και στερήθηκε από το πιο πολύτιμο αγαθό για αυτήν, την συμμετοχή της στους Ολυμπιακούς αγώνες. Και φυσικα λοιδορήθηκε και λοιδορείται με εξαιρετικά κανιβαλιστικό τρόπο από έναν απίστετυο φωνασκούντα και υβριστικό όχλο δημοκρατών, που για την δημοκρατία και την κοινωνικη ειρήνη ρε γαμώτο, ποινικοποιεί φράσεις, σκέψεις, μουσικές και φιλίες ως επικίνδυνες και θέλει την παραδειγματική της τιμωρία προς εκφοβισμό των άλλων παρόμοιων με την Βούλα φασιστών.
Η φράση «μολών λαβέ» χαραγμένη σε ένα όπλο δείχνει εθνικιστικές τάσεις. Όσο η φράση «Οι ιδέες είναι αλεξισφαιρες» γραμμένη πάνω σε μια φωτογραφία μιας μολοτοφ δείχνει αναρχικές τάσεις. Το «γαμα τον παλιότουρκο» ως σχόλιο σε ένα βίντεο μιας αερομαχίας, που προεκυψε ύστερα από παραβίαση του εναερίου εθνικού μας χώρου από τουρκικο μαχητικό δείχνει ρατσιστικές τάσεις. Όσο η φράση «Το αερδρόμιο θέλει βόμβα», έπειτα από ταλαιπωρία ωρών, δείχνει τρομοκρατικές τάσεις. Η φιλία με την χρυση αυγή δείχνει φασιστικές τάσεις. Όσο η ενασχόληση με την βιβλιογαφια για την τρομοκρατια δείχνει εξτρεμιστικές τάσεις. Κι εγώ πιστεύω ότι το κοριτσάκι είναι κρυφοφασιστάκι και το χειρότερο είναι ότι δεν το ξέρει καν. Αλλά μάλλον άκακο φασιστάκι. Οσο μάλλον άκακο τρομοκρατάκι ήταν ο νεαρός άγγλος.
Και είναι κακό πράγμα να είσαι φασίστας. Τουλάχιστον για μένα. Είναι κακο πράγμα να επιβάλεις την γνώμη σου με τη βία ή με το φόβο. Είναι κακό πράγμα να τσουβαλιάζεις, να ομαδοποιείς. Είναι κακό πράγμα να ποινικοποιείς την σκέψη. Είναι κακό να καταπατάς την ελευθερία για χάρη της ασφάλειας και της αρμονίας. Είναι κακό να παραβιάζεις τα όρια της προσωπικότητας. Είναι κακό να ζητάς καταθέσεις πολιτικών φρονημάτων. Είναι κακό να αποκλείεις ότι δεν καταλαβαίνεις. Είναι κακό να τιμωρείς παραδειγματικά και να σταυρώνεις προς εκφοβισμό της μάζας. Είναι κακό να αποκλείεις κοινωνικά κάποιον για τις φιλίες του. Είναι κακό να αφαιρείς από κάποιον το δικαίωμα στην εργασία εξαιτίας της ιδεολογίας του. Γι αυτό δεν μου αρέσει η ΧΑ, γιατί εν ονόματι της κοινωνικής ειρήνης στοχοποιεί και επιθυμεί να αποκλείσει οποιονδήποτε διαφέρει από το όραμας της. Χωρίς ομοιογένεια δεν υπάρχει κοινωνικη ειρήνη και αρμονία. Όλοι πρέπει να πιστεύουν στην ίδια κοινωνία και να αποδέχονται αυτές τις ενοχοποιητικές διαδικασίες ως θεμιτές. Οποιος ακούει Αγγελάκα εκτελείται. Οποιος γουστάρει Κουφοντίνα εκτελείται.
Ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα. Ο σκοπός και στις δυο περιπτωσεις ειναι η κοινωνική ειρήνη, η ασφάλεια, η αρμονία, αλλά τα μέσα είναι φασιστικά. Κι εντάξει να είναι φασιστικά από τους φασίστες. Να είναι φασιστικά και από τους αντι-φασίστες? Γιατί φασισμός είναι όποιος είναι φίλος με τον Κασσιδιάρη να εκτελείται.
Αν η αριστερά επιθυμεί να ζήσουμε στην ελλάδα μια μπανάλ ρεπετισιόν του παιχνιδιού Σταλιν vs Χίτλερ, συγγνώμη, αλλά εγώ δεν θα πάρω κι αν πάρετε εσείς, παρακαλώ να μου το πείτε για να την κάνω, γιατί ουτε Χιτλερ θέλω, ούτε Στάλιν, ούτε Νίξον, ούτε Μπους να ζήσω. Ούτε καν Ομπάμα και Μπλερ. Δεν θέλω να γινω Κατ Στηβενς και να μην μπορω να μπω στις ΗΠΑ γιατι θεωρούμαι επικινδυνος τρομοκράτης, απλα και μόνο,γιατί είμαι ισλαμιστής. Ουτε Κομανέτσι θέλω να γίνω και να είμαι μια ζωη ανελεύθερη και καταπιεσμένη για να μπορώ να συμμετέχω στους ολυμπιακούς αγώνες. Ουτε Πινοσέτ θελω να ζήσω ουτε Κάστρο. Ούτε θέλω να γινω ο ενήλικος των 18 χρόνων και 286 ημερών που καταδικάζεται για βιασμό ανήλικης ετών 17 και ημερών 352.
Θέλω να μπορω να ονειρεύομαι ελεύθερα, να σκέφτομαι ελεύθερα και να εκφράζομαι ελεύθερα σε μια ελεύθερη κοινωνία ελεύθερων ανθρωπων, που θέτουν τον άνθρωπο στο κέντρο και τους θεσμούς γύρω από αυτόν και οχι τ’ αναποδο.
Ασε με να ονειρεύομαι κι εγώ και να κυνηγάω χίμαιρες πως μια μέρα όλοι οι άνθρωποι της γης θα έχουν πάνω κάτω τα ίδια μυαλά, την ίδια παιδεία, την ίδια κουλτούρα, την ίδια ιδεολογία και πως θα πραγματωθεί ο αναρχισμός και ο Αγαθούλης του Βολταίρου θα είναι ιστορικό παραμύθι και όχι έργο της φαντασίας του. Ασε με να βλέπω εκρήξεις κοινοβουλίων και ελικόπτερα και να γουστάρω. Ασε με να φαντασιώνομαι πως ήρθαν οι Βόγκονς να καταστρέψουν τη γη. Ασε με να πιστεύω ότι ο Έρικ Ρόμπερτς ήταν ο πιο καβλουάρ άντρας στον πλανήτη γη, μετά τον Στήβεν Τάηλερ. Ασε με να εύχομαι να κάνει κάποιος λιποαναρρόφηση στον Πάγκαλο χωρίς αναισθησία. Άσε με να νομίζω ότι είμαι ανώτερη από τους γιδοβοσκούς και αυτούς που ακούνε σκυλάδικα. Ασε με να λεω τους γέρους κωλογερους ενίοτε και να θεωρώ τους χρυσαυγιτες ελλείποντα κρίκο στην εξελικτική αλυσίδα. Ασε με να θεωρώ τον Ιφικράτη Αμυρά ψυχωσικό με τάσεις μεγαλομανίας. Ασε με ρε φιλε να βρίσω τον γαμιοσχιστομάτη αντικαγκελάριο-πως τον λένε φασίστα γερμαναρά που με λέει τζαμπατζού και συνέχεια με βάζει όρθια τιμωρία στη γωνία στο ένα πόδι να παίζω τη σονάτα του σεληνόφωτος στο πιάνο, ενώ την Μαρία που χρωστάει δυο μήνες στο κυλικείο του σχολείου την βάζει να παίξει την χρωματική κλίμακα και αυτό καθισμένη. Ασε με να γελάω με τα ρατσιστικά και σεξιστικά ανέκδοτα. Ασε με να είμαι ηλίθια, μαλακισμένη, αναίσθητη. Χαρακτήρισε με όπως θες, αλλά άσε με να υπάρχω. Ασε με να ζω.
Έλληνας Φοιτητής http://www.ant1online.gr/Society/PoliceBulletin/2003/20033/c1ec2481-2230-477e-9903-9eeac4fb4432.aspx

Τρίτη, 12 Ιουνίου 2012

Ποσα μετρα και ποσα σταθμα εχει η δημοκρατικη μας κριση?

Οταν οι ανθρωποι επιχειηρηματολογουν και εχουν λογο, δεν ειναι κολλημενοι και πιστοι, αλλα σκεπτομενοι, τοτε μπορουν να βγαλουν πολυ χρησιμα συμπερασματα. Διαβαστε ενα πολυ ενδιαφερον συμβαν ή μαλλον την αποψη της κοπελας που περιγραφει το συμβαν http://www.theinsider.gr/​index.php?option=com_content&vi​ew=article&id=19555%3Amartyria​-pos-lkapelothikar-sti-synayli​a-toy-th-papakonstantinoy-&cat​id=59%3Aentertainment-&Itemid=101&fb​_source=message Και μετα διαβαστε την απαντηση του Παπακωνσταντινου http://​donteverreadme.wordpress.com/​2012/06/12/t-4/ Η κοπελα ειχε δικιο. Εγω την καταλαβαινω. Και ο Παπακωνσταντινου απαντησε πολυ ωραια. Δεν νομιζω οτι εγινε επι σκοπω το περιστατικο στην συναυλια, αλλα απο αριστεριζουσα αφελεια, στην οποια εχουμε υποπεσει σχεδον ολοι οι αριστεροι και τωρα που γινονται τα γεγονοτα με την ΧΑ καλουμεθα να αναρωτηθουμε ποσο δικαιοι και δημοκρατες ειμαστε τελικα οταν τον δεκεκμβρη λεγαμε οτι πρεπει να κατανοησουμε την οργη των παιδιων με τις πετρες και τις μολοτοφ πριν τα καταδικασουμε ως τρομοκρατες, ως χουλιγκανια και τωρα δεν θελουμε ουτε τον νεαρο της παιανιας να κατανοησουμε, απο φοβο μην δωσουμε στα χρυσα αυγα το αλλοθι που θελουν για να επιβαλουν τον νομο με τα οπλα κατα το δοκουν, μην οδηγηθουμε σε αντιδημοκρατικες παρεκτροπες, στην πληρη ανομια.

Σάββατο, 9 Ιουνίου 2012

Oι τραμπουκοι της δημοκρατιας και οι τραμπουκοι της Χ.Α. Αχαχαχαχαχα!

Δεν μπορω να ακουω αλλες αηδιες. Ο τραμπουκισμος της Χρυσης Αυγης ειναι πραγματικος ειτε το δειξει η τηλεοραση ειτε οχι. Μας πειραξε που ειδαμε την δραση τους on camera,το οτι βαρανε κοσμο ακριτα στους δρομους δεν μας νοιαζει. Οτι αυτα τα δολοφονικα ζωα θα μπουν στη Βουλη δεν μας νοιαζει. Μην τσακωθουν μπροστα στην καμερα μας νοιαζει. Δεν ειναι, λεει ευπρεπες... Υποκριτες και διλγωσσοι πολιτικοι, υποκριτες και διγλωσσοι πολιτες. Ολα καλα, αρκει να ειναι κρυφα. Απο παντου υποκρισια. Μα απο παντου. Και δεν εξαιρω τον συριζα, ουτε και το ΚΚΕ. Να το ξερετε αυτο. Κι αυτοι υποκριτες ειναι. Η αντιβια για τους δικους τους αγωνες ειναι απαραιτητη. Για τον αγωνα των αλλων καταδικαστεα. Η εκρηξη και η αυτοδικια αλλοτε μπορει να ειναι και δικαιολογησιμη ή πριν την καταδικάσουμε, πρέπει να δουμε πως μας προεκυψε και γιατί, αλλα αλλοτε την καταδικαζουμε με συνοπτικες διαδικασιες, χωρις ιχνος κατανοησης. Κατανοηση αναλογως. Σεβασμός στους θεσμους αναλογως. Το παιδι με τη μολοτοφ εχει το δικαιωμα του τεκμηριου της αθωοτητας, ο δολοφονος της Παιανιας ομως οχι. Γιναμε δικαστες κατα το δοκουν και κατα το συμφερον. Βιασαμε τα παντα. Και πρωτοι απο ολους οι πολιτικοι. Αυτοι με τα μαγειρεματα. Τα ιδια σκατα και οι νεοδημοκρατες, που ενιστανται για τις παρεκτροπες των αριστερων, αλλα τις δικες τους παρεκτροπες τις ονομαζουν δεξιο ακτιβισμο. Αυτοι που ουτε μη δεν ειπαν, αλλα τους εκλογικους νομους εκτρωματα μια χαρα τους μαγειρεψαν. Αυτοι με τα αναψυκτηρια και οι αλλοι με τις νομιμες και ηθικες offshore εταιρειες. Αυτοι δεν ειναι τραμπουκοι. Οχι μωρε. Οτι νομιμο ειναι και ηθικο. Η παραγραφη αδικηματων κατα του κρατους και του λαου σε χρονο dt ειναι νομιμη, γιατι την νομοθετησατε. Νομοι περι μη ευθυνης υπουργων. Νομοι περι μη ευθυνης πολιτων? Μπα! Αλλη δημοκρατια βιωνετε εσεις κι αλλη εμεις. Αυτο λεει η δημοκρατια. Η παραγραφη μια κλησης της τροχαιας στον ιδιο χρονο δεν ειναι νομιμη, γιατι εκει νομοθετησατε αλλιως. Αυτη η διγλωσσια και ο βιασμος της εννοιας της ισονομιας και της δημοκρατιας δεν ειναι τραμπουκισμος. Ειναι νομοθετημα. Και το πασοκ ενισταται με τους τραμπουκισμους των αλλων, τον τραμπουκισμο ομως του Παγκαλου τον θεωρουσε πολιτικη. Ενισταται το ΠΑΣΟΚ για το ακριτο τσουβαλιασμα των πολιτικων απο τους πολιτες. Βιαζει την δημοκρατια μας το «να καει το μπουρδελο η βουλη», αφηνει ανοικτη την κερκοπορτα στον φασισμο αυτη η εξισωση των παντων. Οντως. Το τσουβαλιασμα του Παγκαλου, οι εξισωσεις Παγκαλου, που εξισωσε τους παντες με «το μαζι τα φαγαμε», «οι αγανακτισμενοι ειναι ειτε κομμουνιστες, ειτε φασιστες, ειτε μαλακες», τι ειναι? Αλλο τσουβαλιασμα ειναι αυτο? Αλλη εκτροπη απο την δημοκρατια? Ειναι δημοκρατικο ρε να με πεις μαλακα. Ετσι, γιατι δεν με ξερεις, ετσι γιατι αποφασισες να μου στερησεις το δικαιωμα, το συνταγματικο μου δικαιωμα να διαμαρτυρομαι και εφοσον δεν ειμαι ουτε κομμουνι, ουτε φασιστας ειμαι εξ΄ορισμου μαλακας. Ε, τοτε κι εσυ εισαι μια κουραδα ρε, ενα αρχιδι τζουφιο, μια μαριονετα ξεπουλημενη. Αλλα ξεχασα, δεν μπορω να σε βριζω εγω. Θα με μηνυσεις για εξυβριση. Εσυ ομως μια χαρα με εβριζες. Ησουν βουλευτης. Ηταν ιδεολογικη η τοποθετηση σου και οχι προσβολη της προσωπικοτητας μου. Ουε γραμματεις και φαρισσαιοι. Αυτο ζουμε τωρα. Και το ζουμε στην πραξη, στη ζωή, στο FB, ε, θα το ζησουμε και στην τηλεοραση. Που μια χαρα τα βρηκατε σε μηδενικο χρονο στην αντιδημοκρατικοτατη μεθοδευση, γιατι εχετε διαποτιστει με αυτη την πρακτικη, μονο αυτην ξερετε, στο να αποκλεισετε απο τον δημοσιο διαλογο την δημοκρατικα εκλεγμενη Χρυση Αυγη. Σε κατι αλλο δεν μπορειτε να τα βρειτε, εν ονοματι της δημοκρατιας παντα. Η δημοκρατικη εκτροπη ειναι κι αυτη αναλογως. Ολα αναλογως ειναι μωρε. Αναλογως οταν λυσσαξατε με τον αναρχοαριστερο τραμπουκισμο, που σας εκανε αναλογως να μην δειτε τον φασισιστικο τραμπουκισμο. Αλλο εγκλημα η μολοτοφ του φασιστα κι αλλο εγκλημα η μολοτοφ του αναρχικου. Λουστειτε τωρα τα καμωματα σας. Μπηκαν και θα ξαναμπουν στη βουλη ολα αυτα τα διποδα, που μεταξυ μας, δεν διαφερουν και πολυ και απο εσας ολους. Επειδη βαρανε? Εσεις δεν βαρατε? Ξερετε τι ξυλο εχουμε φαει καθε φορα που θελουμε να διαμαρτυρηθουμε? Εμεις, οι ειρηνικοι πολιτες, χωρις τα καδρονια, χωρις τα τσεκουρια, χωρις τις πετρες, χωρις τα μπουκαλια νερο στα γηπεδα, που δεν ειμαστε ουτε Βοριδηδες, ουτε Πρετεντερηδες, και μας εξισωνετε με περισση ευκολια με τα χουλιγκανια και στελνετε τα οργανακια σας να μας δειρουν, να μας δηλητηριασουν ακριτα μαζι με τα χουλιγκανια. Αυτο δεν ειναι τσουβαλιασμα? Γιατι να φαω ρε εγω το χημικο που δεν εκανα τιποτα περα απο τα ορια του συνταγματος? Που δεν παρεβην κανενα κανονα δημοκρατιας? Ποιος ρε την γαμησε αυτην την ρημαδα την δημοκρατια? Ποιος τα ισοπεδωσε πρωτος ολα? Οι πολιτες? Τα ιδια σκατα ειστε με τα χρυσα σας αυγα. Οι ιδιοι τραμπουκοι. Σας φερομαι οπως μου φερεστε. Κι αν φαει και δυο ξαναστροφες η Λιανα ή η Δουρου, στα παπαρια που δεν εχω στην τελικη. Κι εσεις με βρισατε, με χλευασατε, με δειρατε, με δηλητηριασατε, με εξισωσατε, με εξομοιωσατε, με καταδικασατε χωρις καμια δικη στην ιδια ποινη με το χουλιγκανι, με τον κλεφτη, με τον απατεωνα. Μου κοψατε τα ιδια λεφτα, μου στερησατε το ιδιο δικαιωμα, εμενα με αυτον τον επιορκο δημοσιο υπαλληλο με τα εκατομμυρια στην ελβετια.Ιδιες ποινες ολοι. Ακριτα. Κι αν εγω υποχρεωνομαι να υποστω τον αδικο και εξισωτικο εξεφτελισμο, τωρα θα τον υποστειτε κι εσεις. Ιδια ποινη ολοι. Ακριτα. Βαρεθηκα να ειμαι δικαιη σε μια χωρα που το να εισαι δικαιος και ορθολογιστης ειναι αυτοκτονικο ελαττωμα. Μετα τον αποκλεισμο της Χρυσης Αυγης απο τον τηλεοπτικο διαλογο εν ονοματι της Δημοκρατιας που τοσο πολυ αγαπατε και σεβεστε, μηπως να την αποκλεισετε και απο το Κοινοβουλιο? Αφου εκλεγει. Δεν πειραζει αν η δημοκρατια βιαζεται ομαδικα αρκει να βιαζεται εν ονοματι της προστασιας της απο τον φασισμο. Και προς αποφυγη παρεξηγησεων, δεν δικαιολογω καθολου τα φασισταρια της συμμοριας της χρυσης αυγης, γιατι συμμορια ειναι και επικινδυνη. Αλλα δεν αντεχω αλλο την υποκρισια. Κουραστηκα. Και δεν θα ψηφισω ΚΑΝΕΝΑ. Δεν αξιζει κανενας σας τα λεφτα για τα διοδια, τα λεφτα για την βενιζινη μου. Ειστε ολοι ή κομμουνια ή φασιστες ή μαλακες και τα φαγατε ολοι μαζι. Και ουτε το μνημονιο σας με νοιαζει, ουτε η ευρωπη σας, ουτε η πατριδα σας, ουτε το ευρω σας, ουτε η δραχμη σας, ουτε η μαλακια σας. Το μονο που με νοιαζει ειναι να ζησω σαν ανθρωπος, σαν υγιης, λογικος ανθρωπος. Και δεν με αφηνετε. Με εχετε τρελανει και δεν μου προσφερετε ουτε καν την ψυχιατρικη περιθαλψη. Μονο την περιφροσυνη μου αξιζετε. Την πληρη και απολυτη απαξιωση. Αυτο σας αξιζει.