Σάββατο, 21 Ιουλίου 2018

Έγκλημα και τιμωρία, θύτες και θύματα, λαϊκά δικαστήρια και το αυτό.


Τεκμήριο Αθωότητας. Δεν τρώγεται μανάρι μου, αλλά υπάρχει, είτε σου αρέσει, είτε όχι. Κι ευτυχώς να λες. Για την δική σου προστασία φτιάχτηκε αγαπητό μου βούρλο. Για να μην μπορεί ο Τάκης να σε χώσει στην μπουζού με έναν απλό ισχυρισμό.  «Με χαστούκισε κύριε πολιτσμάνε. Έτσι, αναίτια, άνευ λόγου και αιτίας.» Θύμα ο Τάκης, θύτης εσύ αγαπητή μου Κατερίνα. Γιατί έτσι ισχυρίζεται ο Τάκης. Φαντάσου να ήταν τα πράγματα έτσι. Να λειτουργούσε η δικαιοσύνη όπως οι κίτρινες και ροζ φυλλάδες που τόσο αγαπάς να διαβάζεις. Στην μπουζού η Κατερίνα, γιατί χαστούκισε τον Τάκη. Γιατί έτσι αποφάσισε το φεισμπουκικό κοινό.  Λυπάμαι Κατερίνα μου, αλλά οφείλω να στο χαλάσω το ματαιόδοξο ροζ συννεφάκι στο οποίο ζεις και νομίζεις ότι απ’ αυτό έχεις τόσο μεγάλη ισχύ. Ο κατηγορούμενος, στην προκειμένη υπόθεση εσύ, χαίρεις του τεκμηρίου της αθωότητας. Είσαι αθώα ρε παιδί μου, πως να στο πω αλλιώς για να το καταλάβεις, ότι κι αν λέει ο Τάκης, ότι κι αν λέει η SUN, το Πρώτο Θέμα και το ποστ του χλιμίντζουρα-βιντιζιλάντι-νομοθέτη-ηθικοπλάστη-λαϊκού δικαστή στο Facebook ή στο Twitter. Δεν είσαι θύτης, αλλά κατηγορούμενη και ο Τάκης δεν είναι θύμα, αλλά καταγγέλλων.

Ο Παπαχρόνης βίαζε ανυποψίαστες γυναίκες.  Θύτης ο Παπαχρόνης, θύματα οι βιασθείσες γυναίκες. Με την βούλα του δικαστή. Τελεσίδικα κι αμετάκλητα. Ναι, ο Παπαχρόνης ήταν θύτης. Χωρίς ναι μεν, αλλά, δια, επί και τα λοιπά.

Θύτης, θύμα. Ποιος είναι ποιος; Και ποιος αποφασίζει;

Ξέχνα για λίγο τα σεξουαλικά εγκλήματα που τόσο σε κομπλεξάρουν, τόσο σε φοβίζουν, σε εξοργίζουν, σε αφορούν, σε πληγώνουν, σε αγγίζουν. Πήγαινε σε κάτι άλλο, που δεν μπορείς να ταυτιστείς για να καταλάβεις πόσο ανόητα και μονοδιάστατα σαν πρόβατο σε σφαγή βλέπεις τα πράγματα. Ξέχνα την μόδα αυτού του ανεκδιήγητου πολιτικο-κορεκτισμού, που στο όνομα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της ισότητας ξεσκίζει με περισσή ευκολία κάθε έννοια δίκαιου, δικαιοσύνης, δημοκρατίας, τεκμηρίου αθωότητας. Μέγιστο ανθρώπινο δικαίωμα και κατάκτηση αυτό το ρημάδι το τεκμήριο της αθωότητας.  Ρώτα και μάθε για τις γυναίκες του Σάλεμ.

Άκου λοιπόν αυτό που σου γραφώ και σκέψου.

Σενάριο πρώτο. Σε εκβιάζει ο Τάκης  ότι θα σκοτώσει το παιδί σου, αν δεν του δώσεις το χ ποσό. Θύμα εσύ, θύτης ο Τάκης. «Ο Τάκης με εκβιάζει κύριε Πολιτσμάνε μου.» . Τελεία.
Σενάριο δεύτερο. Σε εκβιάζει ο Τάκης  ότι θα σε καταδώσει στην αστυνομία για τον φόνο που όντως έχεις κάνει, αν δεν του δώσεις το ίδιο χ ποσό. Ο Τάκης θύτης σίγουρα και δις μάλιστα. Και για απόκρυψη εγκλήματος και για εκβιασμό. «Ο Τάκης με εκβιάζει κύριε Πολιτσμάνε μου…» Ερωτηματικό. Πολλά ερωτηματικά. Είσαι όντως θύμα Κατερίνα;

Βλέπεις, από ηθικής και όχι μόνο πλευράς, μπορεί σε ένα έγκλημα να μην υπάρχει θύμα. Μπορεί να υπάρχουν πολλοί θύτες. Σε ένα άλλο πάλι, να υπάρχουν πολλά θύματα και θύτης κανείς. Μην με βάλεις να σου δώσω και γι’ αυτό παράδειγμα. Κάτσε να σκεφτείς. Μόνη σου. Μπορείς.  Να θυμάσαι απλά πως είναι όλα τόσο σχετικά. Κάθε περίπτωση ξεχωριστή και μοναδική.

Κι όμως, χωρίς αιδώ, αλλά ούτε και φειδώ, φυλλάδες και τα αυτά στήνουν καθημερινά δεκάδες λαϊκά δικαστήρια, γιατί εσύ τους το επιτρέπεις Κατερίνα. «Αμετανόητη δηλώνει η Κατερίνα για το χαστούκι που έδωσε στον Τάκη. Την απάλλαξαν από τα καθήκοντα της αμέσως οι αφοί Μπουχέσα.»  Παπαράτσι έξω από το σπίτι σου Κατερίνα. Κάθε μέρα, νύχτα μέρα, σου χώνουν μικρόφωνα στο στόμα. «Χαστουκίζατε όλους τους Τάκηδες που είχατε για γκόμενο; ‘Η και τους Γιώργηδες;», «Γιατί δεν ζητάτε συγγνώμη από τον Τάκη και τον βασανίζετε;». Να σου και μια ομάδα ατόμων να σου πετάει αυγά φωνάζοντας «Να δοθεί επιτέλους ένα τέλος στην ενδοοικογενειακή βία. Ξεσκίστε την την καριολα.Πουτανα. Τσούλα. Να καείς στην πυρά μωρη» Κι όλα αυτά, τα παρακολουθείς εσύ με αγωνία και ευχαρίστηση κρυφή, εσύ και οι χιλιάδες όμοιες εσύ στα κανάλια, στα πρωινάδικα, στις φυλλάδες, στα ποστ του FB, και χτυπάς δεκάδες κλικ για μια είδηση της κλειδαρότρυπας, για μια είδηση που θα σε κάνει να νιώσεις για λίγο ζωντανή, μοβόρικη. Αυτές που σε ξεσκίζουν τώρα Κατερίνα μου είναι οι κόπιες σου οι άβουλες, οι άλλες Κατερίνες, οι ίδιες σαν και εσένα.

Κλαις Κατερίνα;

«Μα δεν έχει κάνει καν μήνυση εναντίον μου ο Τάκης. Δεν κατηγορούμαι για τίποτα.»  λες.
Θα μπορούσες επίσης να λες « Δεν με έχουν καν καλέσει εισαγγελέας και ανακριτής να απολογηθώ. Δεν υπάρχει καν κατηγορητήριο ακόμα.»
Ή μπορεί να λες κλαίγοντας «Είμαι αθώα. Δεν ξέρετε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες χαστούκισα τον Τάκη. Ήμουν σε άμυνα, εν βρασμώ…. Δεν έχω καταδικαστεί ακόμα. ΑΚΟΥΣΤΕ ΜΕ.»
Και δεν υπάρχει κανείς να σε ακούσει Κατερίνα. Κανείς. Ενοχή. Θύτης.

Μηδενι δίκην δικάσεις πριν αμφοιν μύθον ακούσεις.

Αλλα,  φευ. Πολιτικαλι-κορεκτισμος. Η νέα φασιστίζουζα και άκρως επικίνδυνη μόδα. Φασιον βικτιμς αυτής; Σχεδόν άπαντες. Όχι μόνο εσύ. Δεν φταις μόνο εσύ.
Είναι σεξισμός να λες ανέκδοτα για ξανθιές, για γυναίκες με παντόφλες, μέχρι και «Τα Φιλαράκια» θεωρούνται σεξιστική σειρά πλέον. Να μην πούμε για τους «Απαράδεκτους» πόσο απαράδεκτοι είναι. Όχι. Δεν επιτρέπεται το χιούμορ, για αλλόθρησκους, αλλοεθνείς, γυναίκες,  ομοφυλόφιλους. Όχι, στην προσπάθεια μας να καταστρέψουμε γελοία στερεότυπα, τα κονιορτοποιούμε όλα. Σεξισμός και ο αυτοσαρκασμός. Εσωτερικός μισογυνισμός αν  γελάσει η κάθε Κατερίνα με ένα χαζό στερεοτυπικό ανέκδοτο για τις γυναίκες. Σεξισμός σκέτος αν γελάσει ο κάθε Τάκης.

«Τι κωλάρα είναι αυτή μανάρα μου!» είπε ο Τάκης ο οικοδόμος βλέποντας την Κατερίνα στους δρόμους του Παρισίου. 750 ευρώ πρόστιμο ο γάλλος Τάκης. Σεξουαλική παρενόχληση. Πρόσεχε Κατερίνα, μην σου ξεφύγει κάνα γουαου στην θέα των κοιλιακών του Τάκη, γιατί οι γαλλοι το έχουν ψηλά το εγκαλιτε μανάρι μου και θα την φας κι εσύ την προστιμουμπα.

Και προς Θεού, μην κάνεις έρωτα με τον Τάκη τον σουηδό, αν πρώτα δεν έχετε υπογράψει 3σέλιδο ιδιωτικό συμφωνητικό στο οποίο να περιγράφεται σαφώς και με λεπτομέρειες ο τρόπος με τον οποίο θα γίνει το γαμήσι. Μην τυχόν του πάρεις πίπα, άμα δεν το λέει το συμβόλαιο. Βιασμός Κατερίνα μου. Βιασμός. Τον βίασες τον δόλιο τον σουηδό τον Τάκη. Ανήκεστος η βλάβη που του προκάλεσες. Άσε που λόγω καταγωγής, θα πάθει κάνα σύνδρομο της Στοκχόλμης και θα θεωρηθεί κακοποιητική η συμπεριφορά σου Κατερίνα, με τις πίπες τον μανιπιουλαριζεις Κατερίνα μου. Σιδηροδέσμιο ψυχικά τον κρατάς και τον κάνεις ότι θες.

Ρήλη Κατερίνα; Αλήθεια που λεν και στα ελληνικά;
Είναι δυνατόν να συζητάμε στα σοβαρά τέτοιες αηδίες. Να ζητάμε να ποινικοποιηθούν και να κανονιστούν όλα, όλες οι εκφάνσεις και εκφράσεις της ανθρώπινης συμπεριφοράς; Δεν αρκεί το μαλάκας; «Ο Τάκης είναι μαλάκας.» Πες το Κατερίνα. Πες το δυο και τρεις φορές, ξαλάφρωσε και τράβα παρακάτω.
Όχι, όμως. Δεν αρκεί. Πρέπει να ρωτήσουμε το αυτό τι είναι σεξισμός, τι σεξουαλική παρενόχληση, τι βιασμός, τι φεμινισμός. Το αυτό  που περιφέρεται από κανάλι σε κανάλι, θα αποφασίσει. Το αυτό θα με καταστήσει με το στανιό θύμα σεξισμού, γιατί όλες οι γυναίκες είναι. Τελεία. Αποφάσισε το αυτό. Γουαου, μπράβο στο αυτό. Τέλειο το αυτό. Γαμω τα άφυλα άτομα το αυτό. Να βγάλω μια σελφι με το αυτό. Duckface. Klik. Post. Είμαι θύμα σεξισμού, είμαι popular.

Αυτά τα λες εσύ Κατερίνα μου, χωρίς εισαγωγικά. Εγώ λέω άλλα. Τα λέω παρακάτω.

Ποιο είσαι εσύ ρε αυτό που θα με καταστήσεις με το ζόρι θύμα; Με ποιο δικαίωμα; Εγώ μπορεί να γουστερνω να είμαι δούλα και κυρά στον άντρα που αγαπάω; Μπορεί να γουστάρω να φοράω ζαρτιέρες κι άλλα σεξιστικά και να καυλώνω με την μπυροκοιλια και την τρίχα στην πλάτη.  Μπορεί να γουστάρω να του φέρνω τις παντόφλες, χωρίς να είμαι θύμα της πουτάνας της μάνας μου. Μπορεί να γουστάρω να με κερατώνει, γιατί τον ξεφορτώνομαι. Μπορεί να γουστάρω να παίζει τζόγο, γιατί πιστεύω στην τύχη και στον Θεό. Πολλά μπορεί. Αλλά, όχι, με το στανιό αξύριστη μασχάλη μάνα μου. Ειδάλλως και θύμα σεξισμού και πάσχουσα από εσωτερικό μισογυνισμό και δεν το ξεύρω βρε η δόλια.

Ποιος αποφάσισε ότι το «τι κωλάρα είναι αυτή μανάρι μου!» είναι φράση προσβλητική; Εσύ; Οκ. Εσύ. Δικαίωμα σου να σε προσβάλει. Καμιά αντίρρηση. Εμένα όμως αγαπημένο μου μ’ αρέσουν πολύ αυτές οι αυθόρμητες εκδηλώσεις οικοδόμων στον δρόμο. Κατάλαβες; Και θα μάχομαι για το δικαίωμα μου να τις ακούω. Και θέλω και να λέω ουάου τι 6pack είναι τούτο μάνα μου.

Βιασμός και σεξουαλική παρενόχληση. 
Ντουβάρια μας τα κάνατε με το Χόλυγουντ και τον Βαινσταιν και τον Χοφμαν, τον Σπεισι, τον Φρημαν, τον Μπεσον.  Κοτρόνες να. Καταστρέφονται άνθρωποι, διασύρονται, σπιλώνονται, λοιδορούνται, κρίθηκαν ένοχοι και καταδικάστηκαν… από ποιους; Από φυλλάδες, ταμπλόιντ έντυπα, το Πρώτο Θέμα, την SUN ,την Μαρία του παραδιπλανου τοίχου στο φέησμπουκ, από εσένα Κατερίνα και από το αυτό.

Βάινσταιν. 99% ένοχος. Έτσι δείχνει το πράγμα. Μαλάκας ολκής στάνταρ.
Κάνεις δεν ήξερε 30  χρόνια τώρα τι και ποιος ήταν. Ένοχος ο Βαινσταιν, αθώο όλο το Χόλυγουντ. Αθώα και η Χάγεκ. Κι όχι μόνο αθώα, αλλά θύμα.  Κι αυτή, αλλά και όλες όσες του έκατσαν, του έστησαν κωλο, του τον τσιμπουκωσαν και του τα κατάπιαν. Ήταν βλέπεις πολλά τα εκατομμύρια Άρη. Κι αφού έπαιξαν το πιο άθλιο παιχνίδι ενός αθέμιτου ανταγωνισμού, αφού έστησαν καριέρες κουμούτσες να, τώρα ξεσπαθώνουν. Τα θύματα. Θύματα οι πολυεκατομμυριούχες και ηρωιδες μάλιστα.  Κουβέντα για τις δεκάδες γυναίκες που δεν έκατσαν ποτέ σε κανέναν Βαινσταιν, που δεν πήγαν ποτέ στην σουίτα του, που δεν έκαναν καριέρα και δεν έχουν βήμα σε καμία Γουάσινγκτον ποστ, ούτε καν στην Εσπρέσο για να πουν τον πόνο τους. Βλέπεις η άρνηση δεν πουλάει Κατερίνα. Δεν έχει juicy details να διαβάζεις να πορώνεσαι.

Ένοχος και ο Σπεισι-φυσικά χωρίς καμιά δικαστική απόφαση, γιατί μεθυσμένος έκανε άσεμνες προτάσεις σε πάρτι μεταμεσονύκτιο με ποτά σε ανήλικο. Αθώοι οι γονείς όμως που έστειλαν τον ανήλικο γιοκα τους να κάνει παμπλικ ρηλεισιονς μόνο του στα πάρτι ενηλίκων.

Ένοχος και ο Φρημαν-γιατί έτσι αποφάσισαν τα ταμπλόιντ, , γιατί άγγιξε χαμηλά στην μέση άσημη ηθοποιό και κάτι της είπε για τον κωλο της. Σεξουαλική παρενόχληση και αυτό. Ιδιά με του Βάινσταιν. Ιδιά με την σεξουαλική παρενόχληση που κάνει ο διευθυντής στην καθαρίστρια με τα 4 παιδιά, απειλώντας την με άμεση απόλυση.

Ένοχος ακόμα  και ο αθώος από το δικαστήριο Γούντι Άλεν, γιατί έτσι νομίζει η φεμινίστρια Μαρία από το Κιλκίς κι εσύ Κατερίνα μου, γιατί εσένα κάτι σου βρωμάει σε αυτήν την υπόθεση.

Θύμα κατ’ εξακολούθηση βιασμού η γκόμενα του Μπεσον που επι 2 χρόνια τον συναντούσε με την θέληση της σε ξενοδοχεία κι αυτός την βίαζε. Θύμα βιασμού αυτή. Θύμα βιασμού και η ανυποψίαστη γυναίκα που μπήκε στο ίδιο ανσασέρ με τον βιαστή της χωρίς να το γνωρίζει, χωρίς να ΤΟΝ γνωρίζει, που έφαγε δυο μπουνίδια στην μάπα και ένα στιλέτο στον λαιμό και βιάστηκε κτηνωδώς, ενώ έκλαιγε με φιμωμένο το στόμα. Βιασμός και τα δύο. Σωστά βρε Κατερίνα μου;

Κι ύστερα ξεπλένω εγώ τον βιαστή βρε Κατερίνα μου; Τον  χωρίς δικαστική απόφαση θύτη; Τον, σε πολλές περιπτώσεις, ούτε καν κατηγορούμενο;

Λυπάμαι Κατερίνα μου, αλλά εσύ ξεπλένεις τους απανταχού βιαστές και εξευτελίζεις τα θύματα βιασμού, όταν εξισώνεις την γκόμενα του Μπεσόν με το θύμα του Παπαχρόνη. Δεν είδα το θύμα του Παπαχρόνη να ποστάρει αναμνηστικές φωτογραφίες με τον βιαστή του μετά τον βιασμό και να πηγαίνει για ποτάκι παρεού.

Και προς Θεού. Μην αμφισβητήσει κανείς τα λεγόμενα του φερόμενου ως θύμα. Μην τα κρίνει καν. Το θύμα υποφέρει. Το θύμα βρίσκεται σε εύθραυστη ψυχολογική κατάσταση. Το θύμα πρέπει να ενθαρρύνεται να μιλάει. Μπλα, μπλα, μπλα.

Ρηλη; Αλήθεια;
Να μιλάει που; Στις κίτρινες και ροζ φυλλάδες; Μπορεί η βιασμένη από τον εν διαστάσει σύντροφο της Μήτσο, να βγει να πει τα άπλυτα της στο Έθνος; Θα απολυθεί ο Μήτσος με συνοπτικές από την δουλειά του; Θα γίνει ρόμπα ξεκούμπωτη, είτε κριθεί ένοχος, είτε αθώος; Για τον Μπεσόν και τον Βάινσταιν μας πήρε ο πόνος μόνο.

Αλήθεια βρε Κατερίνα μου, ρήλη, για να το πω και στην γλώσσα σου, δεν περνά από το μυαλό σου ότι μπορεί όταν υπάρχουν διάσημοι και φράγκα και σχέσεις, ότι μπορεί να συνυπάρχουν αισθήματα εκδικητικότητας, ιδιοτέλεια, πονηρός σκοπός;

Όχι, ξέρω Κατερίνα μου, η άσημη στάρλετ που κατηγορεί τον καραδιασημο για κακοποιητική συμπεριφορά και ψυχολογικό εκβιασμό είναι σίγουρα ένα αθώο θύμα. Το γράφει και η SUN.

Απλά να βρε Κατερίνα μου, για την Πηγή όμως από το διπλανό διαμέρισμα, που ο Κώστας της έριχνε το κέρατο με την σέσουλα και της έταζε γάμους και την έκανε να παραιτηθεί από την δουλειά της,γιατί τον πίστεψε η δόλια και που της έριχνε και καναδυο χριστοπαναγίες την εβδομάδα  και την κατάντησε κουρέλι την κοπέλα με την μανιπιουλαριστική του συμπεριφορά, δεν ήξερες, δεν έμαθες ποτέ…. Άσχετο που ο Κώστας είναι τριτοξαδελφος του γκόμενου σου του Τάκη και εσείς δεν μπλέκεστε  στα προσωπικά των άλλων…που γνωρίζετε, την αντίδραση των οποίων μπορεί να υποστείτε. Μόνο κάτω από άρθρα στο ΦΒ τολμάτε να ξεσπαθώνετε. Η Πηγή έγινε αλκοολική Κατερίνα, και η κατάθλιψη την έχει καταστρέψει. Αλλά ας πρόσεχε. Σωστά; Τι έφταιξε ο Κώστας, ο τριτοξαδελφος του Τάκη, που αυτή ηταν ηλίθια. Αθώος ο Κώστας, ο τριτοξάδελφος. Κερνάει και σφηνάκια.
Καληνύχτα Κατερίνα.


Τετάρτη, 18 Απριλίου 2018

Ευτυχώς, ξεβλαχέψαμε!

Με τρωει το ενα αθηναικο μου οπισθιο απο το πρωι, γιατι θε να τοποθετηθει επι ταπητος περι της κωστοπουλεικης αρσης της βλαχιλας. Οξω οι βλαχοι απο την αθηνα και οπωσ-και-δηποτε απο τον ταλαιπωρο τουτο δημο των γηγενων αθηναιων, των τρε μπασκλας κοντων, ψιλοτετραγωνισμενου εμβαδου, των αρβανιτοσπορων δηλαδης για να καταλαβαινομαστε. Γιατι αγαπη μου γλυκια, γηγενεις αθηναιοι αντε να υπαρχουν μερικες χουφτες ανθρωποι, γνησιοι απογονοι του περικλεους, του χολαργιωτη βεβαιως βεβαιως.
Περα ομως απο την πνυκα και την πλακα, ειμαστε 5-6 εκατομμυρια ψυχες που ζουμε στην αττικη, στην ευρυτερη Αθηνα. Και γενικα στις ελληνικες πολεις ζει πανω απο το 70% του πληθυσμου σε συνθηκες συγχρονου μικροαστισμου. Δικηγοροι, γιατροι, καθηγητες, επιστημονες, υπαλληλοι τραπεζων, γραφειων,δημοσιων υπηρεσιων, πωλητες και πωλητριες, μπαρμεν και μπαριστες-ξεβλαχεψαμε ωρε βλεπεις, ασε που ειναι σεξιστικο το μπαρ-μεν,σεφ και σου-σεφ, κοκ. Ανθρωποι που εχουν κατεβει απο το χωριο, δεν ξερουν καν πως μυριζει η στανη. 
Λυπαμαι ομως μη φιλτατε κυριε Κωστοπουλε, αλλα το τι δεν ξερουν οι περισσοτεροι απο που βγαζει η κοτα το αυγο δεν τους καθιστά μη βλαχους. Δεν σε κανει η μυκονος αβλαχο ρε παιδι μου, ουτε το πουρο και τα κοτερα, ουτε το να εχεις γκομενα διμετρη καλλονη με σουπερ λογαριασμο στο ινσταγκραμ τιγκα στις φωτοσοπαρισμενες φωτογραφιες, μητε το δανεικο ΤΤ που μοστραρεις καθε 15 του μηνα στον παρκαδορο του island.
Πηρες την γκλιτσα αγαπητέ μου, την φορτωσες με ενα σωρο faux-εισαι και γαλλομαθης παναθεμα σε- στολίδια και αρχισες να την κραδαινεις ωσαν μεταμοντερνος πάπας μιας νεας θρησκειας, αυτης του φθηνιαρικου λάιφσταιλ. Εφερες στην χωρα την πιο ποταπη ποπ κουλτουρα της αμερικης, την πιο ψευτοχλιδατη και ιλλουστρασιον, μας την πασαρες για πρωτοπορία, ενω επροκειτο για μια φθηνη αντιγραφη. Πανω απο τα μισα εξωφυλλα και φωτογραφησεις που κανατε εσυ και οι συνεργατες σου ηταν κακες κοπιες απο εντυπα του εξωτερικου, πανω απο τα μισα θεματα και αρθρα το ιδιο. Ολη η αισθητικη των περιοδικων σου ειχαν ενα μονο στοχο: πως να κανουν τον μεσο νεοελληνα αντρα-κυριως- κυριλλε μπουρτζοβλαχο να μοιαζει μοδατος, φραγκατος και μοντελοπνιχτης-α, ρε Κουγια, βγες και εσυ να πεις κατι ρε αδελφε!
Μας ξεβλαχεψες. Σε ευχαριστουμε. Εσενα,τον Στηβ με τις μπουζουκλερι του, την Τατιανα με τις τατιανες της και τον υπεροχο καποτε συνεργατη της τον Στεφανακο τον Χιο, τον Θεμακο τον κρυφοφαστιστουλη, τον τιτανα της δημοσιογραφιας τον ροκ σταρ τον Μακη, τον μεγιστο Κουρη, τον Σταυρη τον ποταμισιο, που μεταξυ μας, ηταν πολυ καλυτερος απο εσενα, τον Χριστοφορο με τα νεουρκεζικα διαμερισματα τυπου λοφτ φτωχομπινεδων σερβιτορων, που θελαμε ολοι οι 25αρηδες τοτε να παρουμε 5χιλιαρικα το μηνα αμοιβη για να ζουμε και εμεις ετσι, με το ΤΤ παρκαρισμενο στο υπογειο γκαραζ μας και να πινουμε κοκτεηλ στο gb corner και να τρωμε σουσι στο galaxy, γιατι ετσι ζουσαν εξαλλου οι φοιτητες της γενιας μας.
Σας ευχαριστουμε ολου σας που μας μαθατε το savoir vivre.
Απλα να, τωρα που δυστυχως επτωχευσαμεν, μαζι με εμας κι εσυ, κυκλοφοραμε στους δρομους με ενα φρεντο-φραπε τρε μπαναλ φυσικα- σε πλαστικο ποτηρι, κραδαινοντας την καποτε μοδατη γκλιτσα με τα faux στολιδια, απο την οποια τα μισα εχουν πεσει και τα αλλα μισα ειναι κολλημενα με κιτρινη βενζινοκολλα και αυγο δεν εχουμε να φαμε, γιατι να, ξεβλαχεψες βρε Πετρη μου τοσο μεγαλο κομματι πληθυσμου, που δεν εμειναν και πολλοι να ξερουν απο που βγανει το αυγο. Η μηπως αβγο;

Κυριακή, 3 Απριλίου 2016

Μόρφωση, παιδεία και μουνί καλλιγραφία

Ο πιο εύκολος τρόπος για να αποβλακώσεις τις μάζες και να τις μανιπιουλάρεις είναι να τους παρέχεις την ψευδαίσθηση της μόρφωσης.
Άνοιξαν οι πύλες των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, δημιουργήθηκαν νέα κολλέγια και πανεπιστήμια και τεχνολογικά ιδρύματα και σχολές κατάρτισης και είναι όλοι σχεδόν πλέον πτυχιούχοι, όπως τους ήθελαν οι γονείς τους, που μια ζωή ονειρεύονταν το παιδί τους να γίνει γιατρός και δικηγόρος, επιστήμονας και όχι στουρνάρι.
Και βλέπεις κει όξω, απόφοιτους ανωτάτων σχολών με περγαμηνές στο φουλ, πρώτο πτυχίο, δεύτερο πτυχίο, μεταπτυχιακό, μετεκπαίδευση, διατριβές, διδακτορικά, να μην ξέρουν που παν όχι τα τέσσερα, αλλα μήτε και τα δυο.
Να την χέσω την εξειδίκευση μάγκα μου, αν από κάτω δεν υπάρχουν βάσεις γενικής παιδείας και εγκυκλοπαιδικης μόρφωσης.  Παλατάκι στην άμμο είσαι. Φου να σου κάνουν, χαμέ θα πέσεις. Δεν νοείται να έχεις τελειώσει την νομική και να μην ξέρεις τι είναι το πυθαγόρειο θεώρημα. Δεν γίνεται να έχεις τελειώσει την ιατρικη και να μην ξέρεις ποιος πρωτομίλησε για το πολιτικο ον. Δεν γίνεται να έχεις τελειώσει το φυσικό και να μην ξέρεις ποιου έργο είναι ο Άμλετ. Δεν γίνεται να είσαι ηθοποιός και να μην ξέρεις τι ήταν η σοβιετική ένωση.
Σου έδωσαν εκεί ένα χαρτί που λέει ότι είσαι γνώστης της νομικής ή της ιατρικής επιστήμης κι εσύ νομίζεις ότι μορφώθηκες. Σόρρυ που θα στο χαλάσω, αλλά αρχίδια μάντολες μορφώθηκες. Στουρνάρι έμεινες. Απλά εξειδικεύτηκες για να κάνεις μια δουλειά. Αυτό και τίποτα άλλο. Και δεν άνοιξες ποτέ τους ορίζοντες σου, δεν απόκτησες ποτέ καμιά δική σου εμπειρία, κανένα ατομικό κριτήριο.
Δεν το δέχεσαι όμως, γιατί εσύ είσαι προχώ άτομο, όχι σαν την μάνα σου που βόσκαγε πρόβατα. Εσύ είδες big brother, γαλουχήθηκες με την προοδευτικη ευρωπαική και αμερικάνικη κουλτούρα.  Έμαθες για την Αμπράμοβιτς και τον Φαμπρ. Ε, τον Φαμπρ θα κραξουμε? Αφού όλοι λένε ότι είναι καταπληκτικός καλλιτέχνης. Ξες κι από cds και δείκτες τιμών. Οικονομική πρωτοπορία να ούμε. Και δεν χρειάζεται να έχεις διαβάσει το ονομα του ρόδου για να ξέρεις ποιος είναι ο Εκο, ούτε χρειάζεται να έχεις προσωπική άποψη για το βιβλίο δαύτο. Γκουγκλάρεις, διαβάζεις κριτικές, θεσπέσιο το λογοτέχνημα, τέλος. Αμφισβήτηση μηδεμιά.
Ε, εγώ που δεν είμαι μορφωμένη, φωτιά θα πέσει να με κάψει αν πω τέτοια αρλούμπα, αλλά που προσπαθώ 40 χρόνια τώρα να με κάνω άνθρωπο, μπορώ να πω ότι το όνομα του ρόδου δεν μου αρέσει. Κι αυτό γιατί το διάβασα. Μόνη μου. Χωρίς αυθεντίες.

Λήδα Καφετζή

Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2016

Νου σομ Σαρλι Εμπντο ε Παριζιεν! Λογοκρίνουμε, στοχοποιούμε και τραμπουκίζουμε. Για την Δημοκρατία ρε γαμώτο!

Ολη αυτή η ιστορία με το εθνικό και τον Ξηρό, μου θύμισαν την ιστορία της Βούλας Παπαχρήστου, της ελληνίδας άλτριας του μήκους, της οποίας η καριέρα καταστράφηκε με την υποψία ότι ανήκει ιδεολογικά στην Χρυσή Αυγή και με αφορμή ένα ευφυολόγημα που κυκλοφορούσε κατά κόρον τότε στο ελληνικό διαδίκτυο. Στο πρόσωπο της εκτονώθηκε όλη η λαική οργή για την δράση της Χ.Α. Έπρεπε πασει θυσία να βρούμε έναν αποδιπομπαίο τράγο για να ξεπλύνουμε την εθνική μας ντροπή για την νομιμοποίηση τόσο από τον Άρειο Πάγο όσο και από μερίδα συμπολιτών μας αυτού του εκτρωτικού ναζιστικού κόμματος. Και τον βρήκαμε και ξεπλύναμε τις ενοχές μας και αυτοστεφανωθήκαμε με κλάδους ελιάς ως καλοί, πιστοί και γνήσιοι δημοκράτες. Μετά μαζευτήκαμε έξω από θέατρα και καταβάσαμε παραστάσεις, λογοκρίναμε κώλους ρωμαικών αγαλμάτων σε αμερικάνικες ταινίες, κοψαμε σκηνές από σήριαλ, γίναμε όλοι Σαρλι Εμπντό όμως και Παρί.Κυρίως Παρί. Εντάξει η δημοκρατική συνείδηση μας. Ολα καλά.
Η Παπχρήστου διώχθηκε από τους ολυμπιακού αγώνες γιατι αναδημοσιεύσε σε κάποιο μέσο κοινωνικής δικτύωσης ένα κρυόκωλο, αλλά εξυπνο ανέκδοτο ρατσιστικού υπόβαθρου για πολλούς. Δεν θυμάμαι ακριβώς την διατύπωση, αλλά κάπως έτσι πήγαινε: με τόσους αφρικανούς στην Ελλάδα, τα κουνούπια του Νείλου θα 'χουν μπόλικο φαΐ. Αυτή και μόνο η φράση ήταν αρκετή για την καταδίκη της και την αποπομπή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Λογοκρίθηκε το καυστικό, κυνικό χιούμορ. Επιμένω. Λογοκρίθηκε το χιούμορ.  Απαγορεύεται, λέει, εν μέσω Ολυμπιακών Αγώνων κάθε ρατσιστική εκδήλωση ή διατύπωση. Μα... μια σαχλαμάρα πόσταρε η κοπελιά,ούτε καν δικής της έμπνευσης, πως ξέρετε ότι είχε ρατσιστικές προθέσεις? Κι από κει ξεκίνησε ένα ασύλληπτο κυνήγι μαγισσών. Έκαναν φύλλο και φτερό οι δημοκράτες Έλληνες το προφίλ της στο facebook. "Έχει φίλο τον Κασσιδιάρη.",  "Ειναι χρυσαυγίτισσα ρε. Καλά της έκαναν της παλιοφασίστριας.".Τι κι αν ήμουν από τους ελάχιστους που έλεγα ότι δεν μπορείς, δεν νοείται να δικάζεται, να κρίνεται, να αποπέμπεται, να λοιδορείται ένας άνθρωπος, να καταστρεφεται η επαγγελματική καριέρα του καταρχάς από δικαστήρια όχλου, ότι δεν γίνεται να λογοκρίνεται το χιούμορ και η σάτιρα όσο κυνική κι είναι, ότι και χρυσαυγίτισσα να είναι και να έχει γκόμενο τον Κασσιδιάρη είναι κατοχυρωμένο συνταγματικά δικαίωμα της. Τίποτα. Στην "πυρά". Να πα να γαμηθεί η Παπαχρήστου. Γιατί έτσι ερμηνεύω εγώ ο κατευθυνόμενος από τα μήντια όχλος τα πράγματα, που θελω να χαιδεψω την δημοκρατικη μου συνείδηση και να επαναπαυθω πως έκανα το δημοκρατικό μου καθήκον.
Ανάμεσα σε αυτούς που γούσταραν τον λιντσάρισμα της, είναι κάμποσοι που σήμερα σκουζουν για την λογοκρισία που υπέστη το εθνικό θέατρο.... Κι όμως αγαπητοί, εις το όνομα της δημοκρατίας και του ολυμπιακού ιδεώδους καταστράφηκε η αθλητική καριέρα ενός ανθρώπου, ενός ανθρώπου που δεν τέλεσε κανένα αδίκημα, δεν έβρισε, δεν έδειρε, δεν απαξίωσε κάποιον συναθλητή ή συναθλήτρια ή εργαζόμενο λόγω χρώματος, θρησκευτικής πίστης ή πολιτικών ή άλλων απόψεων. Ουτε καν ξέρουμε αν όντως είναι ή ηταν χρυσυγιτάκι, που και να ήταν, γούστο της, καπέλο της. Δεν διώκονται οι απόψεις, ούτε κατατίθενται διαπιστευτήρια πολιτικών φρονημάτων σε μια δημοκρατία. Ουτε δικάζοναι οι ερωτικές σχέσεις και οι φιλίες. Αυτά όλα είναι φασιστικά πράγματα.
Οταν λοιπον αφήνεις με χαρά ανοιχτή την πόρτα σε λογοκρισίες και διώξεις αντίπαλων ιδεολογιών, να εισαι μια μέρα ετοιμος να μπουκαρει ο φασισμός στο σπίτι σου.
Κατα τα άλλα Νου σομ Σαρλι Εμπντό και Παριζιέν. Ολα καλά.

Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2015

Καποιες σκεψεις και προτασεις για την οικονομια

Εχω ενα τεραστιο σε σχεση με τις τρεχουσες αξιες των ακινητων δανειο. Εδω και 4 χρονια ειμαι σε συνεχη διακανονισμο. Πληρωνω μονο τοκους και το κεφαλαιο μενει ακουνητο. Το προσωπικο μου μετα φορων εισοδημα απο τοτε που πηρα το δανειο εχει πεσει κατα 70%. Της μανουλας μου που ειναι συνδανειζομενη κατα 45%. Το να πουλησω ακινητο για να ξεχρεωσω την τραπεζα ειναι ανεκδοτο. Το να βγαλει η τραπεζα ακινητο σε πλειστηριασμο ειναι επισης ανεκδοτο. Πιθανοτατα η τιμη στην οποια θα ξεπουληθει το ακινητο να μην καλυπτει καν τα εξοδα της διαδικασιας τους πλειστηριασμου. Η λυση? Δανειζομαστε ως κρατος ως φορολογουμενοι πολιτες για να στηριξουμε τις ψυχορραγουσες τραπεζες. Το αποτελεσμα? Κι αλλοι φοροι, κι αλλες ανατιμησεις προιοντων, κι αλλη υφεση και φυσικα περαιτερω επιδεινωση της καταστασης των τραπεζων. Τα αποταμιευτικα οικογενειακα κεφαλαια εξανεμιστηκαν κι οσα απομειναν δεν θα ειναι για πολυ καιρο. Τα κοκκινα δανεια θα πληθαινουν.
Τι θα πρεπει να γινει για να σταματησει αυτος ο φαυλος κυκλος?
1. Να παγωσουν τα εθνικα δανεια. Για πολυ καιρο. 20-30 χρονια. Χωρις να ανατοκιζονται.
2. Με το κερδος της μη καταβολης δοσεων, να γινουν σημαντικες φοροελαφρυνσεις στην βαση της οικονομιας, με ταυτοχρονους αυστηρους ελεγχους. πχ Να τεθει ενα αφορολογητο στα 8 χιλιαρικα, ο φπα να πεσει κατω απο το 13% για ολα τα προιοντα και υπηρεσιες με τσουχτερα προστιμα αναλογα με το υψος της φοροδιαφυγης, τα οποια θα ειναι αμεσα απαιτητα, χωρις χρονοβορες διαδικασιες.
3. Τακτοποιηση προηγουμενων και τρεχουσων οφειλων κυριως νοικοκυριων με ενα ατοκο και λογικο χρονοδιαγραμμα.
4. Να δοθει η δυνατοτητα σε νεους ελευθερους επαγγελματιες και μικροεπιχειρηματιες να προσπαθησουν να στησουν μια δουλεια χωρις να πρεπει να πληρωσουν ενσημα ή φορο το πρωτο ετος.
5. Να δοθει ενα γενναιο πακετο διασωσης των τραπεζων με την εγγυηση του ελληνικου λαου, υπο τον ορο οτι παγωνουν οι τοκοι ολων των μικρων και μεσαιων δανειων για μια 5ετια και οι ανθρωποι με τις δοσεις που καταβαλουν να αποπληρωνουν κεφαλαιο και οχι τοκους. Επισης να απαγορευεται η τραπεζα να εισπραξει πανω απο 50% σε τοκους σε σχεση με το αρχικο δανειο μικροδανειζομενου. Αν πχ το αρχικο δανειο ηταν 100 χιλιαδες ευρω, το τελικο ποσο που θα μπορει να εισπραξει η καθε τραπεζα να μην υπερβαινει τα 150 χιλιαρικα.
6. Οι μεγαλες επενδυσεις, αν ερθουν ποτε, να εχουν σημαντικες φοροελαφρυνσεις τα 3 πρωτα χρονια, με κρατικο ελεγχο και εφοσον δινουν μισθους τουλαχιστον 800 ευρω ανα υπαλληλο.
7. Οι μεγαλες συνταξεις να ψαλλιδιστουν κατα πολυ. Μεγαλες ανω των 1800 ευρω.
8. Να καταργηθει το μετρητο. Να γινονται ολες οι συναλλαγες μεσω καρτων και τραπεζικων λογαριασμων.
9. Να ψηφιοποιηθει η δικαιοσυνη. Χωρις αυτο δεν παμε πουθενα.

10. Να προσληφθουν απο το δημοσιο γιατροι, νοσηλευτες, εκπαιδευτικοι, ατομα για την καθαριοτητα με χαμηλους μισθους 600-900 ευρω μαξιμουμ και αν πιαστουν να χρηματιζονται ή να εργαζονται ταυτοχρονα μαυρα στον ιδιωτικο τομεα, αυτο να συνιστα ποινικο αδικημα με ποινες φυλακισης και δεσμευσης περιουσιας

Τετάρτη, 15 Ιουλίου 2015

Ενα ευρωπαικο παραμυθι

Μια φορα κι εναν καιρο ήταν ένας ναζιστής φινλανδος, ένας έλληνας διεθνιστης αριστερός, ένας φασίστας γερμανός, ένας ολλανδός νεοφιλελεύθερος, ένας γάλλος συντηρητικός σοσιαλιστής, ένας ιταλός σοσιαλιστής, ενας δεξιός ισπανός και προσπαθούσαν να συνεννοηθούν χωρίς Πολιτικο Μεταφραστή.
Ο Πολιτικός Μεταφραστής ήταν διακρατικός σύμβουλος των κρατών της ευρωπαικής ένωσης,  εκτέλεστηκε όμως ως προδότης της Ευρωζωνης και την θέση του πήρε ο Ευρώς, ο οποίος ενώ αρχικά έμοιαζε ριζοσπάστης και σωτήρας, αποδείχθηκε τελικά δικτάτορας και δυνάστης.
 Ο Ευρώς δεν έχει τις αρχές και το ήθος του Πολιτικού Μεταφραστή. Δεν τον νοιάζει η ευημερία των λαών, η πολιτική σταθερότητα, η κοινωνική συνοχή, ούτε η διατήρηση της πολυπολιτισμιτικότητας της ευρώπης. Τον Ευρω δεν τον αφορά η καλή συνεννόηση μεταξύ των κρατών, μήτε η διατήρηση των καλών διακρατικών σχέσεων. Ο Ευρώς μόνο άξονα του έχει να διατηρήσει την θέση του ως ισχυρού και φυσικά το μόνο δίκαιο για αυτόν είναι αυτό του ισχυρού.  Καμία σημασία δεν έχουν για τον Ευρώ οι πολιτικές επιλογές των φινλανδών ή των ελλήνων. Γι αυτόν, αμφότεροι ναζιστές και διεθνιστές αριστεροί πρέπει να υπακούσουν στις δικές του προσταγές, στις δικές του πολιτικές γραμμές, οι οποίες έχουν ένα και μονο στόχο: την εγκαθιδρυση του ως απόλυτου μονάρχη. Για τον Ευρώ, οι χώρες δεν είναι τίποτα άλλο παρά φέουδα.
Το τραγικό σε αυτό το παραμύθι είναι ότι τον Ευρώ τον διόρισαν τα κράτη σε μια προσπάθεια να ενωθούν ακόμα περισσότερο αναμεταξύ τους με ισχυρότερους δεσμούς. Αυτός όμως έκανε πραξικόπημα. Και επιβάλλεται δια της βίας. Κανείς δεν μπορεί να τον ανατρέψει. Βλέπετε, ο τύπος έφτιαξε ενα καταπληκτικό ιστό, την λεγόμενη ευρωζώνη, στον οποίο παγίδευσε άπαντες μετά την εκτέλεση του Πολιτικου Μεταφραστή. Αν ανατραπεί, χάος θα επικρατήσει σε όλα τα ευρωζωνικά κράτη, οι λαοί θα καταστούν πένητες, θα χάσουν όλα όσα πάλεψαν να αποκτήσουν μετά τον δευτερο παγκόσμιο πόλεμο και θα είναι υπόδουλοι και παλι. Στις ΗΠΑ? Στην Κινα? Στην Ρωσία? Κανείς δεν ξέρει να πει με σιγουρία σε ποιον, αλλά θα είναι υπόδουλοι κάπου στάνταρ.  Σίγουρα μια τέτοια εξέλιξη θα οδηγήσει σε ένα νέο καταστροφικο πόλεμο. Με όπλα και βόμβες. Και όλοι ξέρουμε τι βόμβες υπάρχουν πια διαθέσιμες. Το χειρότερο κακό όμως είναι ότι τα κράτη μένοντας παγιδευμένα στον ιστό του Ευρώ, πάλι την ίδια κατάληξη θα έχουν, τον αργό και βασανιστικό θάνατο τους, ο οποίος θα οδηγήσει στα ίδια, μα ίδια ακριβώς αποτελέσματα.

Η μόνη λύση είναι μια. Τα κράτη πρέπει παση θυσία να καταλάβουν ότι πρέπει να αντιδράσουν στον Ευρώ, προσλαμβάνοντας έστω και κρυφά, κάτι σαν αντάρτικο, ένα νέο Πολιτικό Μεταφραστή, αλλά και ενα συμβούλιο ιστορικών και κοινωνικών μελετητών. Δεν φταίει, βλέπετε, μόνο η διαφορετική πολιτική γλώσσα για την ασυνεννοησία εντός της ευρωπαικής ένωσης, αλλά και οι διαφορετικες πολιτισμικές καταγωγές, οι διαφορετικοί ιστορικοί άξονες που κάθε έθνος έχει ακολουθήσει, τα διαφορετικά μονοπάτια νοοτροπιών που περπατάνε οι λαοί, καθώς και οι διαφορετικές συνθήκες που εχουν ήδη δημιουργηθεί σε κάθε κράτος που δεν αλλάζουν  ουτε με ευχολόγια, ουτε με αναθέματα, ουτε με αυτομαστιγώματα, ουτε με μνημόνια που επιβάλει δια της βίας ο Ευρώς. 

Τρίτη, 14 Ιουλίου 2015

Μιας και πρεπει να κουβεντιαζουμε ησυχα κι απλα

Ώρα να πούμε μερικά πράγματα όσο πιο ήρεμα γίνεται. Μερικές αλήθειες χωρίς κανένα κομματικό πρόσημο ή σκοπό.

1.       Το υπερμνημόνιο 3 που φέρνει ο Αλέξης Τσίπρας είναι καταδικασμένο να αποτύχει. Βασίζεται στην ίδια, παλιά συνταγή των δυο προηγούμενων που απέτυχαν. Περικοπές, περικοπές, αύξηση φόρων κι αλλη αύξηση φόρων σε μια ήδη στεγνή οικονομία που παραπαίει. Με την συνέχιση, καλύτερα με την εντατικοποίηση της λιτότητας το μόνο που θα έρθει είναι κι αλλα λουκέτα, κι αλλες απολύσεις, περισσότερη ανεργία, λιγότερες ασφαλιστικές εισφορες, λιγότεροι φόροι, εκ νεου μεγαλυτερες τρύπες στους προυπολογισμους και ουτω καθεξής, που θα οδηγήσουν σε νεες περικοπές και άλλους φόρους, μέχρι να τιναχτεί η οικονομία και η ελληνική κοινωνία κυριολεκτικά στον αέρα. Το ΑΕΠ θα συρρικνώνεται ολοένα και περισσότερο, το ποσοστό του χρέους επί του ΑΕΠ θα φτάσει στο διάστημα, θα ξεπεράσει στανταρ το 200%, τοτε οι θεσμοί θα αναδιαρθρώσουν, κουρέψουν το χρεός με νέο πρόγραμμα και φτου κι απο την αρχή. Κανένα ελλειμμα δεν θα διορθωθεί, κανένα χρεος δεν θα καταστεί ποτε βιώσιμο, καμιά τράπεζα δεν θα σταθεί στα πόδια της, όσα ακίνητα κι αν βγάλει στον πλειστηριασμό. Οσο για τις επενδύσεις, καμιά σοβαρή μεγάλου κόστους επένδυση δεν μπορεί να γίνει σε μια υφεσιακή αγορά και μια κοινωνία που θα μαστίζεται από συνεχείς πολιτικές αναταράξεις και αστάθεια. Πόσες εκλογές εγιναν στην χωρα και πόσες κυβερνήσεις πέρασαν από το 2009? Προσωπικά έχω χάσει το μέτρημα. Ε, η πολιτικη αναμπουμπουλα της τελευταίας εξαετίας θα ειναι σε μορφη ταχυρρυθμης εκαμαθησης αγγλικων. Ανα εξαμηνο θα γίνεται χαμος. Και δεν θα φταινε οι υψηλοι μισθοι για την παντελη απουσια επενδυσεων. Αν ηταν οι μισθοι το βασικο κινητρο ενος επενδυτη, η γερμανια, η σουηδια, η δανια, η φινλανδια θα ειχαν ερημωσει και χρεοκοπησει.

2.       Ο κομιστής αυτού του μνημονίου ήταν ένας από τους κύριους εκφραστές, ο κυριότερος βασικά του λεγόμενου αντιμνημονιακού μετώπου. Με την μετατροπή του  σύριζα σε μνημονιακό κόμμα, το πεδίο μένει ελεύθερο σε ολοένα και σαφέστατα πιο ακραίες δυνάμεις. Πιο αριστερες, πιο δεξιες, πιο γενικοτερα. Και οσο εφαρμοζονται ολοενα και πιο σκληρα μνημονια, τοσο μεγαλωνει ο κοσμος που ασφυκτια και ψαχνει αντιμνημονιακη διεξοδο. Η μετατροπη του συριζα απο κομμα του αντισυνταγματικου τοξου σε κομμα του συνταγματικου, οσο κι αν  αρεσει στα συστημικα κομματα, νομιζοντας ειτε οτι θα τον υποταξουν για να χωρισουν την πιτα εκ νεου ειτε οτι θα τον εξαφανισουν, θα γυρισει μπουμερνγκ. Αμεσα κερδισμενος απο αυτο το χαος βγαινει ο Μιχαλολιακος πρωτος και καλυτερος, ειδικα με την αποκαλυψη του φρικτου προσωπειου της ΕΕ. Ποιος θα τσιμπησει απο εκει και περα και ποσο? Το ΚΚΕ σιγουρα θα παρει κατι, αν και ο κοσμος ο πολυς εχει κουραστει απο αυτην τη στρατηγικη της στειρας αντιπολιτευσης που ποτε δεν θελει να γίνει κυβέρνηση, ούτε καν ηγέτης της παλλαικής επανάστασης. Θα βγει μπροστα η ΑΝΤΑΡΣΥΑ? Η αριστερή πλατφόρμα του σύριζα? Και αν ναι σε ποια μορφή? Αν είναι ενωτική θα είναι σαφώς μια απειλητική πρόταση, όπως ήταν πριν 3 χρόνια ο συριζα. Αν ειναι διασπασμένη, θα ενισχυεται συνεχως η ΧΑ.

3.        Το ευρώ απέτυχε. Χωρίς ναι μεν αλλά. Καταστρέφει την μια χώρα πίσω από την αλλη. Και θα καταστρέψει και ολόκληρη την ευρωπαική ένωση και συνοχή. Οι φτωχες χώρες φτωχοποιούνται ολοένα και περισσότερο και η ευρώπη ψάχνει εναγωνίως νέα θύματα για να τροφοδοτουν το ευρωπαικο θαύμα. Η πλούσια ευρώπη είναι κάτι σαν βαμπίρ. Οταν στεγνώσουν οι παλιοι αιμοδοτες, το πιο πιθανο ειναι να τους πεταξει στον κάλαθο των αχρηστων με ενα πακετο ανθρωπιστικης βοηθειας για να τα εχει καλα και με τον ΟΗΕ.

4.       Η πολυποθητη πολιτικη βοηθεια που περιμενουμε απο τους ιρλανδους ή τους ισπανους πολυ πιθανο να μην ερθει ποτε. Με την υποταγη της Ελλαδας, μπορει ναι μεν να ειναι ξεκαθαρο ποια ειναι η ευρωπαικη ενωση, αλλα κερδισμενος ειναι ο Σοιμπλε. Ο παντοκρατορας. Και δεν ειναι το προσωπο που ειναι απεχθες, αλλα η πολιτικη πισω από το πρόσωπο. Κι αυτή δεν αλλάζει εύκολα. Καθόλου εύκολα.  Ο Σοιμπλε κέρδισε, όχι εμείς, όσο κι αν θέλουμε να φαντασιωνόμαστε. Αν βγουν οι Ποδέμος θα κάνει ακριβώς τα ίδια. Κι οι Ποδεμος θα πρεπει ή να καταστρέψουν την ευρωπαική οικονομία, κάνοντας αυτό που δεν έκανε ο Τσίπρας ή να υποταχθούν πλήρως όπως έκανε ο Τσίπρας. Φυσικά υπάρχει μεγάλη πιθανότητα ο ισπανικός λαός να θελήσει να αποφύγει μια τέτοια περιπέτεια, που ειναι το πιθανοτερο να οδηγησει στην ολοκληρωτικη υποταγη της χωρας τους. Υπαρχουν τα προηγουμενα Κυπρου και Ελλαδας. Αντιδρας? Σου κοβω το οξυγονο. Και το οξυγονο ειναι το ευρω και οι τραπεζες.


5.       Ο Τσιπρας δεν ξερω αν είναι προδοτης. Σιγουρα ειναι λιγος ομως. Ισως και ανικανος. Ακολουθησε μεχρι τελους μια ρητορικη επαναστασης, ρηξης, ανατροπης για να υποχωρησει ατακτα αμεσως μετά το ιστορικο οχι του ελληνικου λαού. Την επομενη μερα καλεσε συμβουλιο αρχηγων κομματων και τους παραδοθηκε ανευ ορων. Δεν μιλαω για το δραματικο βραδυ στις βρυξελλες με τα ορνια. Μιλαω για την Δευτερα 06/07/2015. Παρακαλεσε σαν να ηταν ηττημενος να τον στηριξουν 3 αντιπολιτευομενα μνημονιακα, διαπλεκομενα, συστημικα κομματα που στηριξαν το ναι που πηρε μολις 38%. Δεν εθεσε καμια κοκκινη γραμμη, παρα του εθεσαν μια και μονη. Η φερνεις συμφωνια ή σε ανατρεπουμε. Και το δεχτηκε. Απο κει και περα, ας κρινει ο καθενας και η καθεμια μονος και μονη. Μεγαλα παιδια ειστε.

Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2013

Ενταύθα κείται το όνειρο ενός έρωτα


Σ’ αγαπώ, δυο λέξεις μόνο, ούτε καν.
Σαν μια ακούγονται.
Σ’αγαπω.
Καθάριοι οι παλμοί των χορδών.
Αβίαστοι οι ήχοι των χειλιών.
Δίχως λυγμό και τρέμουλο
Απ’ τις πολλές επαναλήψεις
Προπονημενος  λόγος.
Όμοιος με το άδειο χάδι
Την γυάλινη ματιά
Το φορετό χαμόγελο
Κοστούμι θεατρικό εκτός σκηνής
Πόσο παράταιρο αλήθεια.
Σ’αγαπω
Λήδα, Ελένη, Μαρία
Όποια κι αν είσαι
Σ’αγαπω, δυο λέξεις μόνο,ούτε καν.
Σαν μια ακούγονται.

 

Ακούγονται. Ακούς?
Ακούγονται.
Δεν είναι.
Είναι η αγάπη.
Είναι η αρχή του ονείρου
Και η μέση του
Και το τέλος του 

 

Σ’αγαπω
Είναι το μικρο κόκκινο σπίτι με τα κεραμίδια
στο στενό οικόπεδο κάποιας επαρχίας.
Ο ξύλινος αυτοσχέδιος φράχτης.
Ιδρώτας, γέλια και φιλιά.
Και σκλήθρες πολλές.
Ο φράχτης της αγάπης μας, θυμάσαι?
Σ’αγαπω
Είναι οι λεμονιές με τους κίτρινους γλόμπος τους
Πότε μεγάλωσαν αλήθεια.
Ακόμα σ’ ακούω να φωνάζεις πως σπάζω τις ρίζες των εύθραυστων τούτων πλασμάτων.
Είδες που είχες άδικο?
Τώρα πίνουμε παγωμένη λεμονάδα και μας φυσά ο στρεκλιαρης ανεμιστήρας κάθε φορα που έχει ζέστη.

Ζούμε το ονειρο που χτίσαμε παρέα.

Σ’αγαπω.
Είναι οι μικρές άταχτες πιπεριές που σκαρώνουν πικάντικα παιχνίδια
στα σπουργιτια και στις μακαρονάδες.
Και η ροδιά, κόκκινη κι αυτή, όπως το σπίτι.
Κι η βουκαμβίλια, που πλημμυρίζει τον κήπο κοκκινάδια σαν ερωτευμένη.
Σ’αγαπω.
Είναι το γιασεμί στην άκρη της βεράντας που τσακώνεται με τα κεραμίδια
Κι αφήνει τις σταλες της βροχής να πέφτουν στον απαίσιο πράσινο κουβα
Στην μέση του σπιτιού.
Σ’αγαπω
Είναι το γαυγισμα των σκύλων το πρωι.
Και το ποντικοκυνήγι των γατων.
Τα ουρλιαχτά μου
Και τα πετάγματα σου απο την πολυθρόνα
Και τα καθησυχαστικά σου ψέματα- Πάει το ποντικι.
Σ’αγαπω
Είναι η θέρμη της ξυλόσομπας κι η κουνιστή πολυθρόνα.
Και η παλιά φλοκάτη που έχει φάει ο Λουκ.
Και ο Μπαχ και μια αγκαλιά αστέρια.
Εσύ κι εγώ.

 

Σ’αγαπω
Είναι αυτά που ζήσαμε.
'Οσα δεν ζήσαμε.
Είναι το νεκρο ονειρο.
Το σφίξιμο στης ψυχής το στόμα.

 

Ενταύθα κείται το όνειρο ενός έρωτα.
Και κάθε κυριακή να του αφήνεις ενα λουλούδι μαζί με ενα δάκρυ.


18/02/2013
Λήδα Καφετζη

Σάββατο, 15 Σεπτεμβρίου 2012

Ακούς;


Δεν έχει νόημα να σου μιλώ.

Δεν με ακούς. Ακούς μόνο τους φόβους σου.

Φοράς ακουστικά πελώρια, τέτοια που καλύπτουν τα αυτιά σου,

που αγκαλιάζουν τον εγκέφαλο σου και την ψυχή σου και την καρδιά σου.

Κι ολόκληρο το κορμί σου. Κι ακούς μόνο αυτά. Ακούς μόνο τις αντηχήσεις τους. Τίποτε άλλο.

Τα ακουστικά αυτά σου τα ‘βαλε στην σχολική σάκα, στο βαζάκι με τον ελληνικό καφέ, στο κουτί με τα λεξοτανίλ , στην πλάσμα τηλεόραση, στον υπολογιστή, στην επιγραφή «το κάπνισμα σκοτώνει» στο πακέτο με τα τσιγάρα, ο  μετρημένος χρόνος. Δώρο. Δώρο και καλά.

Φυτεύει τους χρονεμένους σπόρους του παντού αυτός. Είναι γαμιάς αυτός ο χρόνος. Σαγηνευτής και βιαστής παρέα. Μπορεί και χώρια. Μα δεν τον νοιάζει που θες ή δεν θες, παρά το μόνο που τον νοιάζει-γι’ αυτό μετριέται, έτσι μετριέται -είναι να γίνεις μάνα του καρπού του. Να τον ταίζεις, να τον περιποιείσαι, να τον φροντίζεις, να μην τον αφήσεις ποτέ να σε εγκαταλείψει, να κάνει σπουδές, καριέρα, γάμο, παιδιά, να τον έχεις εκεί κοντά δίπλα σου, μέσα σου, να μην τον γεννήσεις ποτέ. Να τον θρέφουν τα σωθικά σου μόνο. Κι ύστερα το δέρμα σου και τα μαλλιά σου και το βιβλιάριο υγείας σου και ο τραπεζικός λογαριασμός σου -και πως θα πληρώσεις το ρεύμα, πως θα τραβήξεις το χρονεμένο δέρμα σου, πως θα βάλεις καινούργια δόντια, τέτοια που να φουσκώνουν τα σουφρωμένα χείλη σου;-να μην σου θυμίζουν τον μετρημένο χρόνο που περνά πάνω σου, μέσα σου, δίπλα σου, πάνω και κάτω σου, μπρος και πίσω σου. Και διαγώνια. Και παράλληλα. 
Παντού μετριέται αυτός ο φόβος. Σε όλα τα ρολόγια. Πόσα ρολόγια αλήθεια. Στο κινητό τηλέφωνο, στην  πλάσμα τηλεόραση, στον υπολογιστή, στην κουζίνα ένα μεγάλο πορτοκαλί, άλλο στον διάδρομο- ένα πολυκαιρισμένο, μετρημένο μαύρο χωρίς τζάμι, όμοιο με σένα και στην αυλή ένα με τριαντάφυλλα ζωγραφισμένα και μπρούντζινη κάσα. Τικ τακ.

Θεέ μου είμαι ζωντανή ακόμα. Κι άλλη μια μέρα, κι άλλη μια εβδομάδα, κι άλλο ένα μήνα, κι άλλον ένα κι ένας χρόνος πέρασε. 62 χρόνια ολόκληρα. Τα ΄χω καταφέρει. Κι όμως φοβάμαι. Πως φοβάμαι.

Αυτή είσαι εσύ. Κι αυτή θα είμαι κι εγώ σε λίγο. Ίσως σε ένα δευτερόλεπτο, ίσως είμαι ήδη εγώ 62 χρόνων. Μετρημένων χρόνων. Και φορώ ακουστικά πελώρια στα αυτιά και στην ψυχή και στο συκώτι και δόντια που να κάνουν τα σουφρωμένα χείλη μου να φουσκώνουν.

Δεν έχει νόημα να σου μιλώ.

Δεν με ακούς. Ακούς μονάχα τα 62 χρόνια σου να πάλλονται γιγάντια έμβρυα στην ξεραμένη μήτρα σου, να την χαράσσουν, να την γδέρνουν με τα γαμψά νύχια των υπερήλικων ποδιών τους και να σου λένε «θα πεθάνεις. Ο χρόνος σου τελειώνει.»

Ο μετρημένος χρόνος σου.

 Ο χρόνος όμως δεν μπορεί να πεθάνει.

Είναι άχρονος αυτός ο χρόνος.

Ακούς;
Άχρονος.

Βγάλε τα ακουστικά γαμώτο. Ξερίζωσε τα από την σπλήνα σου. Ψάξε στην σάκα του σχολείου, στο βαζάκι με τον ελληνικό καφέ, στο κουτί με τα λεξοτανίλ, Ψάξε.. Ψάξε να τα βρεις. Και πάτα τα. Κάνε τα κομμάτια. Κάνε τα μόρια. Άτομα. Ηλεκτρόνια και πρωτόνια. Άχρονα. Κάν’ το. Πριν το σάρκινο κορμί σου σε εγκαταλείψει ολοκληρωτικά και  κλεφτεί σε γάμο ανίερο και μυστικό με τον μετρημένο χρόνο για πάντα, για ποτέ, για τότε και για μετά. Πριν- ή και μετά, λίγη σημασία έχει το πότε ή το που- τα πελώρια ακουστικά πέσουν από τα σκουληκοφαγωμένα αυτιά σου στο πάτωμα,  και σπάσουν σε έναν άχρονο πολτό υποδιαιρέσεων, σαν εύθραυστο γυαλί. 

Ακούς;

Δεν έχει νόημα να σου μιλώ.

Δεν με ακούς.

Ακούς μόνο τους φόβους σου.

Κι εγώ το ίδιο κάνω.-μην φοβάσαι.

 Λήδα Καφετζή
Σεπτέμβριος 2012

Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2012

Minority Report ή προλαμβάνοντας το κακό δικάζοντας την πρόθεση πριν αυτή γίνει πράξη.

Ενας νεαρός κάπου στην αγγλία πριν κάμποσο καιρό ειχε τουιτάρει πως "Το αεροδρόμιο θέλει βόμβα", γιατί ήταν δυσαρεστημένος από την εξυπηρέτηση. Κατηγορήθηκε για τρομοκρατία και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης, γιατί δήλωνε αναρχικός, ήταν φαν του V for Vendetta, είχε ανεβάσει πολλαπλές φωτογραφίες από επεισόδια με μολοτοφ, μπάτσους και καψίματα, άκουγε πανκ μουσική και σπίτι του είχε διάφορα βιβλία για τρομοκρατικές οργανώσεις. Το δικαστήριο έκρινε, λαμβάνοντας όλα τα παραπάνω αποδεικτικά στοιχεία ενοχής, πως το τουίτ του ήταν άμεση απειλή και δήλωνε πρόθεση να τελέσει την πράξη. Καταδικάστηκε ως τρομοκράτης. Οπως τα δεκαεξάρονα που έκαναν επεισόδια τον Δεκέμβρη του 2008 θα δικαστούν όχι σαν ανήλικα που προξένησαν φθορές σε δημόσια και ιδιωτική περιουσία, αλλά με τον τρομονόμο, νόμος κατά πολλούς αντισυνταγματικός που επιτρέπει την άρση πολλών δικαιωμάτων για το καλό της δημοκρατίας και της κοινωνίας και δεν δικάζει το αποτέλεσμα, αλλά την πρόθεση και αφαιρεί φυσικά κάθε δικαίωμα προσωρινής παράνοιας, άρσης τους καταλογιστού ή ψυχικού βρασμού από τον κατηγορούμενο, αφού θεωρεί a priori τις πράξεις του προιόντα κάποιου τρομοκρατικού πολιτικού αγώνα. Οπως, η μάσκα, αυτή που φοράνε οι γιατροί, είναι ένδειξη, αν όχι και απόδειξη πρόθεσης εμπλοκής σου σε επεισόδια, αν την κουβαλάς μαζί σου σε κάποια πορεία.
Αυτην την διαδικασία ενοχοποίησης εγώ προσωπικά δεν την καταλαβαίνω. Και δεν την καταλαβαίνω γιατί κι εγώ δηλώνω αναρχική, έχω ανεβάσει φωτογραφίες από επεισόδια, έχω στην βιβλιοθήκη μου μπακούνιν και κροπότκιν, περιμένω κάποτε να γίνει το V πραγματικότητα, το fight club το ίδιο, έχω δίσκους των sex pistols και των clash και είμαι οξύθυμη και έχω κάνει δηλώσεις πολύ χειρότερες απο του νεαρού. Αλλά ποτέ στη ζωή μου δεν θα πείραζα ούτε κουνούπι. Ούτε θα έβαζα βόμβα ποτέ σε κανένα αεροδρόμιο.
Αυτός ο πολιτικο-κορεκτισμός της σπουνιάς, του κυνηγιού μαγισσών, της ανεύρεσης ενόχων, πριν καν τελεστεί κάποιο αδίκημα για το καλό της κοινωνίας, μου φέρνει εμετό. Τι θα ακολουθήσει δηλαδή? Το σκανάρισμα του ματιού? Ο πολύγραφος? Η μήπως θα πρέπει να υφιστάμεθα λοβοτομή μην τυχον κι έχουμε ιδέες και σκέψεις που μπορεί ίσως ενδεχομένως κάποτε, ποτέ κανείς δεν ξέρει, να γίνουν πράξεις βίας? Για την αρμονία της κοινωνίας πάντα, για την ειρήνη και την ελευθερία.
Και σε τι θα διαφέρει αυτό από τον Καιάδα των σπαρτιατών, όπου μόνο οι τέλειοι άνθρωποι, οι πιστοί στρατιώτες του ιδεώδους της πλήρους αρμονίας μπορούν να υπάρχουν? Σε τι διαφέρει ο φασισμός, ο ρατσισμός και η ΧΑ?
Μα το παράδειγμα είναι φιλοαναρχικό, άρα, πρόθεση της γράφουσας είναι στάνταρ το να εναντιωθεί στις φασιστικές πρακτικές, στις ρατσιστικές και ομαδικές στοχοποιήσεις, να καταδείξει την σαφέστατη και κατάφορη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που συντελούνται με τη χρήση αυτών των φασιστικών και αυθαιρέτων διαδικασιών ενοχοποίησης, πρακτικές που έχουν χρησιμοποιηθεί πλειστάκις στην ιστορία ανά τακτά χρονικά διαστήματα εναντίον διαφορετικών ομάδων και για διαφορετικούς λόγους και εχουν αποδειχθεί εγκληματικές πλάνες. Γιατί η γη γυρίζει και η επιληψία δεν είναι δαιμονισμός. Γιατί το αντικείμενο στην τσέπη του μαύρου ήταν κινητό και όχι όπλο. Γιατί όποιος φοράει σκουλαρίκι στο αυτί δεν είναι αναρχικός χουλιγκάνος. Γιατί δεν ήταν όλοι οι γερμανοί στρατιώτες υπάνθρωπα δίποδα, ουτε ολοι οι ιταλοι φασίστες. Οπως δεν ήταν οι αγωνιστές του 1821 επικίνδυνοι τρομοκράτες που μάχονταν για την ανατροπή ενός ειρηνικού καθεστώτος.
Ολα αυτά που συζητάμε, μου θυμίζουν επίσης εκείνη την άλλη φοβερά ταραγμένη περίοδο των Δεκεμβριανών, που ήταν πολύ χοτ και πολιτικά ορθός ο αντι-συριζισμος. Ολοι οι φίλοι του σύριζα ήταν χουλιγκάνια και τρομοκράτες και όλα τα χουλιγκάνια συριζαίοι. Οπου άντε να εξηγήσεις ότι οι αναρχικοί φρίττουν με τον σύριζα συνήθως ή αντε στην καλύτερη τον ανέχονται. Αυτή η πλάνη ακόμα δεν έχει λυθεί πλήρως. Οπως δεν έχει λυθεί η πλάνη ακόμα ότι μπορεί κάποιος να είναι σκέτος χουλιγκάνος, χωρίς κανένα τρομοκρατικό υπόβαθρο, γιατί η τρομοκρατία προυποθέτει την ύπαρξη κάποιου ιδεολογικού αγώνα, ενω ο χουλιγκανισμός μπορεί να είναι απλά ενα χόμπυ- πως κάποιοι κάνουν ψαροτούφεκο ένα πράγμα.
Ολόκληρη η δημοκρατική κοινωνία πάντως, παντελώς πλανεμένη είχε γίνει τότε έξαλλη με τις δηλώσεις του Αλέκου Αλαβάνου περί οργισμένων παιδιών και ανάγκης κατανόησης του φαινομένου. Χαιδευε αυτιά κουκουλοφόρων, νομιμοποιούσε τη βία, αγκάλιαζε την αυτοδικία. Οι περισσότεροι πολίτες αυτής της χώρας, πλην των περί του χώρου του σύριζα, ακόμα κι αν μετά τα Δεκεμβριανά ο Σύριζα διατύπωνε κάποια ορθή άποψη, φοβόντουσαν να επικροτήσουν την στάση του κόμματος, μην τυχόν και δικαιώσουν αυτούς που φλερτάρουν με την τρομοκρατία και δίνουν μολότοφ στα παιδιά. Ο σύριζα δημοσκοπικά, λίγο πριν τις εκλογές του 2009 ήταν σχεδόν εκτός βουλής και στις εκλογές πήρε ένα 4,6%. Κι αν τον βοήθησε κάτι ήταν η θετική επικοινωνιακά στροφή που έγινε για τον αναρχισμό με την δράση των Ρομπέν των σουπερμάρκετ.
Τι εγινε λοιπόν? Εγιναν άξαφνα το 2012 το 26,9% των πολιτων της χώρας συριζικοί αναρχικοί,τρομοκράτες χουλιγκάνοι? Σαφώς και όχι.
Οπως, δεν πιστεύω ή δεν θέλω να πιστεύω, ότι εγιναν ξαφνικά 600.000 οι έλληνες ναζιστές ρατσιστές φασίστες, αυτοί που είναι έτοιμοι να σφάξουν κόσμο. Μπορεί να χαίρονται όταν ο Κασιδιάρης ρίχνει σφαλιάρες στην Κανέλη, μπορεί να λένε πως καλά κάνει η ΧΑ και βαράει τους μετανάστες, για να φοβηθούν και οι άλλοι και να φύγουν, αφού το κράτος είναι ανίκανο να κάνει κάτι ουσιαστικό με το μεταναστευτικό πρόβλημα, μπορεί να θεωρούν ότι δικαίωμα αυτοπροστασίας είναι πυροβολώ όποιον μπαίνει στο σπίτι μου χωρίς να χτυπήσει το κουδούνι και το πιο πιθανό που θα τους συμβεί είναι είτε ο κλέφτης να μπουκάρει χτυπώντας το κουδούνι είτε να πυροβολήσουν τον ταχυδρόμο που μπήκε χωρίς να χτυπήσει το κουδούνι, απλά γιατί το κουδούνι είχε χαλάσει.
Θα μου πειτε πως δεν είναι το ίδιο ο σύριζα με την ΧΑ. Εννοείται αυτό. Ο σύριζα είναι ένας ανοιχτός χώρος, με τελείως ελεύθερες διαδικασίες, χωρίς συγκεντρωτικές λογικές, καταθέσεις πολιτικών φρονημάτων και δηλώσεις μετανοίας, που δεν επιδίδεται σε κυνήγι μαγισσών και κατασκευή ενόχων. Ή τουλάχιστον έτσι ήταν. Δεν ήταν ποτέ δυνατόν ο σύριζα και η αριστερά(το ΚΚΕ είπαμε ειναι κομμουνιστικό και οχι αριστερό κόμμα, κατά δήλωση του)να ζητούσε εξηγήσεις και δημόσιες απολογίες κάποιου δημοσίου προσώπου για την πολιτική του ανάλυση για την δράση της ΕΤΑ, του ΙΡΑ ή γενικά της τρομοκρατίας. Η αριστερά ποτέ δεν απέκλεισε ανθρώπους, ουτε ζήτησε να παραβιαστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα τους στην αποψη, την γνώμη, την έκφραση, την οργή ή την αφέλεια, γιατί στην βιβλιοθήκη τους έχουν εγχειρίδια για τις ιδιότητες της νιτρογλυκερίνης ή γιατί είναι φαν στη διαδικτυακη σελίδα του Παλαιοκώστα. Η αριστερά πάντα ζητούσε κατανόηση. Οχι των πράξεων, αλλά των αθλίων πίσω από τις πράξεις. Εκτός από τώρα. Εκτός από την περίπτωση της Βούλας Παπαχρήστου.
Η Βούλα Παπαχρήστου κρίθηκε από σύσσωμη την «δημοκρατική» πολιτική ηγεσία, αλλά και ολόκληρη την κοινωνία ένοχη για ρατσισμό και φασισμό, τιμωρήθηκε με την ίδια διαδικασία ενοχοποίησης του νεαρόυ άγγλου, του Γαλιλαίου, του Καλτεζά, για το καλό της κοινωνίας, της ειρήνης, της αρμονίας και στερήθηκε από το πιο πολύτιμο αγαθό για αυτήν, την συμμετοχή της στους Ολυμπιακούς αγώνες. Και φυσικα λοιδορήθηκε και λοιδορείται με εξαιρετικά κανιβαλιστικό τρόπο από έναν απίστετυο φωνασκούντα και υβριστικό όχλο δημοκρατών, που για την δημοκρατία και την κοινωνικη ειρήνη ρε γαμώτο, ποινικοποιεί φράσεις, σκέψεις, μουσικές και φιλίες ως επικίνδυνες και θέλει την παραδειγματική της τιμωρία προς εκφοβισμό των άλλων παρόμοιων με την Βούλα φασιστών.
Η φράση «μολών λαβέ» χαραγμένη σε ένα όπλο δείχνει εθνικιστικές τάσεις. Όσο η φράση «Οι ιδέες είναι αλεξισφαιρες» γραμμένη πάνω σε μια φωτογραφία μιας μολοτοφ δείχνει αναρχικές τάσεις. Το «γαμα τον παλιότουρκο» ως σχόλιο σε ένα βίντεο μιας αερομαχίας, που προεκυψε ύστερα από παραβίαση του εναερίου εθνικού μας χώρου από τουρκικο μαχητικό δείχνει ρατσιστικές τάσεις. Όσο η φράση «Το αερδρόμιο θέλει βόμβα», έπειτα από ταλαιπωρία ωρών, δείχνει τρομοκρατικές τάσεις. Η φιλία με την χρυση αυγή δείχνει φασιστικές τάσεις. Όσο η ενασχόληση με την βιβλιογαφια για την τρομοκρατια δείχνει εξτρεμιστικές τάσεις. Κι εγώ πιστεύω ότι το κοριτσάκι είναι κρυφοφασιστάκι και το χειρότερο είναι ότι δεν το ξέρει καν. Αλλά μάλλον άκακο φασιστάκι. Οσο μάλλον άκακο τρομοκρατάκι ήταν ο νεαρός άγγλος.
Και είναι κακό πράγμα να είσαι φασίστας. Τουλάχιστον για μένα. Είναι κακο πράγμα να επιβάλεις την γνώμη σου με τη βία ή με το φόβο. Είναι κακό πράγμα να τσουβαλιάζεις, να ομαδοποιείς. Είναι κακό πράγμα να ποινικοποιείς την σκέψη. Είναι κακό να καταπατάς την ελευθερία για χάρη της ασφάλειας και της αρμονίας. Είναι κακό να παραβιάζεις τα όρια της προσωπικότητας. Είναι κακό να ζητάς καταθέσεις πολιτικών φρονημάτων. Είναι κακό να αποκλείεις ότι δεν καταλαβαίνεις. Είναι κακό να τιμωρείς παραδειγματικά και να σταυρώνεις προς εκφοβισμό της μάζας. Είναι κακό να αποκλείεις κοινωνικά κάποιον για τις φιλίες του. Είναι κακό να αφαιρείς από κάποιον το δικαίωμα στην εργασία εξαιτίας της ιδεολογίας του. Γι αυτό δεν μου αρέσει η ΧΑ, γιατί εν ονόματι της κοινωνικής ειρήνης στοχοποιεί και επιθυμεί να αποκλείσει οποιονδήποτε διαφέρει από το όραμας της. Χωρίς ομοιογένεια δεν υπάρχει κοινωνικη ειρήνη και αρμονία. Όλοι πρέπει να πιστεύουν στην ίδια κοινωνία και να αποδέχονται αυτές τις ενοχοποιητικές διαδικασίες ως θεμιτές. Οποιος ακούει Αγγελάκα εκτελείται. Οποιος γουστάρει Κουφοντίνα εκτελείται.
Ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα. Ο σκοπός και στις δυο περιπτωσεις ειναι η κοινωνική ειρήνη, η ασφάλεια, η αρμονία, αλλά τα μέσα είναι φασιστικά. Κι εντάξει να είναι φασιστικά από τους φασίστες. Να είναι φασιστικά και από τους αντι-φασίστες? Γιατί φασισμός είναι όποιος είναι φίλος με τον Κασσιδιάρη να εκτελείται.
Αν η αριστερά επιθυμεί να ζήσουμε στην ελλάδα μια μπανάλ ρεπετισιόν του παιχνιδιού Σταλιν vs Χίτλερ, συγγνώμη, αλλά εγώ δεν θα πάρω κι αν πάρετε εσείς, παρακαλώ να μου το πείτε για να την κάνω, γιατί ουτε Χιτλερ θέλω, ούτε Στάλιν, ούτε Νίξον, ούτε Μπους να ζήσω. Ούτε καν Ομπάμα και Μπλερ. Δεν θέλω να γινω Κατ Στηβενς και να μην μπορω να μπω στις ΗΠΑ γιατι θεωρούμαι επικινδυνος τρομοκράτης, απλα και μόνο,γιατί είμαι ισλαμιστής. Ουτε Κομανέτσι θέλω να γίνω και να είμαι μια ζωη ανελεύθερη και καταπιεσμένη για να μπορώ να συμμετέχω στους ολυμπιακούς αγώνες. Ουτε Πινοσέτ θελω να ζήσω ουτε Κάστρο. Ούτε θέλω να γινω ο ενήλικος των 18 χρόνων και 286 ημερών που καταδικάζεται για βιασμό ανήλικης ετών 17 και ημερών 352.
Θέλω να μπορω να ονειρεύομαι ελεύθερα, να σκέφτομαι ελεύθερα και να εκφράζομαι ελεύθερα σε μια ελεύθερη κοινωνία ελεύθερων ανθρωπων, που θέτουν τον άνθρωπο στο κέντρο και τους θεσμούς γύρω από αυτόν και οχι τ’ αναποδο.
Ασε με να ονειρεύομαι κι εγώ και να κυνηγάω χίμαιρες πως μια μέρα όλοι οι άνθρωποι της γης θα έχουν πάνω κάτω τα ίδια μυαλά, την ίδια παιδεία, την ίδια κουλτούρα, την ίδια ιδεολογία και πως θα πραγματωθεί ο αναρχισμός και ο Αγαθούλης του Βολταίρου θα είναι ιστορικό παραμύθι και όχι έργο της φαντασίας του. Ασε με να βλέπω εκρήξεις κοινοβουλίων και ελικόπτερα και να γουστάρω. Ασε με να φαντασιώνομαι πως ήρθαν οι Βόγκονς να καταστρέψουν τη γη. Ασε με να πιστεύω ότι ο Έρικ Ρόμπερτς ήταν ο πιο καβλουάρ άντρας στον πλανήτη γη, μετά τον Στήβεν Τάηλερ. Ασε με να εύχομαι να κάνει κάποιος λιποαναρρόφηση στον Πάγκαλο χωρίς αναισθησία. Άσε με να νομίζω ότι είμαι ανώτερη από τους γιδοβοσκούς και αυτούς που ακούνε σκυλάδικα. Ασε με να λεω τους γέρους κωλογερους ενίοτε και να θεωρώ τους χρυσαυγιτες ελλείποντα κρίκο στην εξελικτική αλυσίδα. Ασε με να θεωρώ τον Ιφικράτη Αμυρά ψυχωσικό με τάσεις μεγαλομανίας. Ασε με ρε φιλε να βρίσω τον γαμιοσχιστομάτη αντικαγκελάριο-πως τον λένε φασίστα γερμαναρά που με λέει τζαμπατζού και συνέχεια με βάζει όρθια τιμωρία στη γωνία στο ένα πόδι να παίζω τη σονάτα του σεληνόφωτος στο πιάνο, ενώ την Μαρία που χρωστάει δυο μήνες στο κυλικείο του σχολείου την βάζει να παίξει την χρωματική κλίμακα και αυτό καθισμένη. Ασε με να γελάω με τα ρατσιστικά και σεξιστικά ανέκδοτα. Ασε με να είμαι ηλίθια, μαλακισμένη, αναίσθητη. Χαρακτήρισε με όπως θες, αλλά άσε με να υπάρχω. Ασε με να ζω.
Έλληνας Φοιτητής http://www.ant1online.gr/Society/PoliceBulletin/2003/20033/c1ec2481-2230-477e-9903-9eeac4fb4432.aspx