Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2015

Καποιες σκεψεις και προτασεις για την οικονομια

Εχω ενα τεραστιο σε σχεση με τις τρεχουσες αξιες των ακινητων δανειο. Εδω και 4 χρονια ειμαι σε συνεχη διακανονισμο. Πληρωνω μονο τοκους και το κεφαλαιο μενει ακουνητο. Το προσωπικο μου μετα φορων εισοδημα απο τοτε που πηρα το δανειο εχει πεσει κατα 70%. Της μανουλας μου που ειναι συνδανειζομενη κατα 45%. Το να πουλησω ακινητο για να ξεχρεωσω την τραπεζα ειναι ανεκδοτο. Το να βγαλει η τραπεζα ακινητο σε πλειστηριασμο ειναι επισης ανεκδοτο. Πιθανοτατα η τιμη στην οποια θα ξεπουληθει το ακινητο να μην καλυπτει καν τα εξοδα της διαδικασιας τους πλειστηριασμου. Η λυση? Δανειζομαστε ως κρατος ως φορολογουμενοι πολιτες για να στηριξουμε τις ψυχορραγουσες τραπεζες. Το αποτελεσμα? Κι αλλοι φοροι, κι αλλες ανατιμησεις προιοντων, κι αλλη υφεση και φυσικα περαιτερω επιδεινωση της καταστασης των τραπεζων. Τα αποταμιευτικα οικογενειακα κεφαλαια εξανεμιστηκαν κι οσα απομειναν δεν θα ειναι για πολυ καιρο. Τα κοκκινα δανεια θα πληθαινουν.
Τι θα πρεπει να γινει για να σταματησει αυτος ο φαυλος κυκλος?
1. Να παγωσουν τα εθνικα δανεια. Για πολυ καιρο. 20-30 χρονια. Χωρις να ανατοκιζονται.
2. Με το κερδος της μη καταβολης δοσεων, να γινουν σημαντικες φοροελαφρυνσεις στην βαση της οικονομιας, με ταυτοχρονους αυστηρους ελεγχους. πχ Να τεθει ενα αφορολογητο στα 8 χιλιαρικα, ο φπα να πεσει κατω απο το 13% για ολα τα προιοντα και υπηρεσιες με τσουχτερα προστιμα αναλογα με το υψος της φοροδιαφυγης, τα οποια θα ειναι αμεσα απαιτητα, χωρις χρονοβορες διαδικασιες.
3. Τακτοποιηση προηγουμενων και τρεχουσων οφειλων κυριως νοικοκυριων με ενα ατοκο και λογικο χρονοδιαγραμμα.
4. Να δοθει η δυνατοτητα σε νεους ελευθερους επαγγελματιες και μικροεπιχειρηματιες να προσπαθησουν να στησουν μια δουλεια χωρις να πρεπει να πληρωσουν ενσημα ή φορο το πρωτο ετος.
5. Να δοθει ενα γενναιο πακετο διασωσης των τραπεζων με την εγγυηση του ελληνικου λαου, υπο τον ορο οτι παγωνουν οι τοκοι ολων των μικρων και μεσαιων δανειων για μια 5ετια και οι ανθρωποι με τις δοσεις που καταβαλουν να αποπληρωνουν κεφαλαιο και οχι τοκους. Επισης να απαγορευεται η τραπεζα να εισπραξει πανω απο 50% σε τοκους σε σχεση με το αρχικο δανειο μικροδανειζομενου. Αν πχ το αρχικο δανειο ηταν 100 χιλιαδες ευρω, το τελικο ποσο που θα μπορει να εισπραξει η καθε τραπεζα να μην υπερβαινει τα 150 χιλιαρικα.
6. Οι μεγαλες επενδυσεις, αν ερθουν ποτε, να εχουν σημαντικες φοροελαφρυνσεις τα 3 πρωτα χρονια, με κρατικο ελεγχο και εφοσον δινουν μισθους τουλαχιστον 800 ευρω ανα υπαλληλο.
7. Οι μεγαλες συνταξεις να ψαλλιδιστουν κατα πολυ. Μεγαλες ανω των 1800 ευρω.
8. Να καταργηθει το μετρητο. Να γινονται ολες οι συναλλαγες μεσω καρτων και τραπεζικων λογαριασμων.
9. Να ψηφιοποιηθει η δικαιοσυνη. Χωρις αυτο δεν παμε πουθενα.

10. Να προσληφθουν απο το δημοσιο γιατροι, νοσηλευτες, εκπαιδευτικοι, ατομα για την καθαριοτητα με χαμηλους μισθους 600-900 ευρω μαξιμουμ και αν πιαστουν να χρηματιζονται ή να εργαζονται ταυτοχρονα μαυρα στον ιδιωτικο τομεα, αυτο να συνιστα ποινικο αδικημα με ποινες φυλακισης και δεσμευσης περιουσιας

Τετάρτη, 15 Ιουλίου 2015

Ενα ευρωπαικο παραμυθι

Μια φορα κι εναν καιρο ήταν ένας ναζιστής φινλανδος, ένας έλληνας διεθνιστης αριστερός, ένας φασίστας γερμανός, ένας ολλανδός νεοφιλελεύθερος, ένας γάλλος συντηρητικός σοσιαλιστής, ένας ιταλός σοσιαλιστής, ενας δεξιός ισπανός και προσπαθούσαν να συνεννοηθούν χωρίς Πολιτικο Μεταφραστή.
Ο Πολιτικός Μεταφραστής ήταν διακρατικός σύμβουλος των κρατών της ευρωπαικής ένωσης,  εκτέλεστηκε όμως ως προδότης της Ευρωζωνης και την θέση του πήρε ο Ευρώς, ο οποίος ενώ αρχικά έμοιαζε ριζοσπάστης και σωτήρας, αποδείχθηκε τελικά δικτάτορας και δυνάστης.
 Ο Ευρώς δεν έχει τις αρχές και το ήθος του Πολιτικού Μεταφραστή. Δεν τον νοιάζει η ευημερία των λαών, η πολιτική σταθερότητα, η κοινωνική συνοχή, ούτε η διατήρηση της πολυπολιτισμιτικότητας της ευρώπης. Τον Ευρω δεν τον αφορά η καλή συνεννόηση μεταξύ των κρατών, μήτε η διατήρηση των καλών διακρατικών σχέσεων. Ο Ευρώς μόνο άξονα του έχει να διατηρήσει την θέση του ως ισχυρού και φυσικά το μόνο δίκαιο για αυτόν είναι αυτό του ισχυρού.  Καμία σημασία δεν έχουν για τον Ευρώ οι πολιτικές επιλογές των φινλανδών ή των ελλήνων. Γι αυτόν, αμφότεροι ναζιστές και διεθνιστές αριστεροί πρέπει να υπακούσουν στις δικές του προσταγές, στις δικές του πολιτικές γραμμές, οι οποίες έχουν ένα και μονο στόχο: την εγκαθιδρυση του ως απόλυτου μονάρχη. Για τον Ευρώ, οι χώρες δεν είναι τίποτα άλλο παρά φέουδα.
Το τραγικό σε αυτό το παραμύθι είναι ότι τον Ευρώ τον διόρισαν τα κράτη σε μια προσπάθεια να ενωθούν ακόμα περισσότερο αναμεταξύ τους με ισχυρότερους δεσμούς. Αυτός όμως έκανε πραξικόπημα. Και επιβάλλεται δια της βίας. Κανείς δεν μπορεί να τον ανατρέψει. Βλέπετε, ο τύπος έφτιαξε ενα καταπληκτικό ιστό, την λεγόμενη ευρωζώνη, στον οποίο παγίδευσε άπαντες μετά την εκτέλεση του Πολιτικου Μεταφραστή. Αν ανατραπεί, χάος θα επικρατήσει σε όλα τα ευρωζωνικά κράτη, οι λαοί θα καταστούν πένητες, θα χάσουν όλα όσα πάλεψαν να αποκτήσουν μετά τον δευτερο παγκόσμιο πόλεμο και θα είναι υπόδουλοι και παλι. Στις ΗΠΑ? Στην Κινα? Στην Ρωσία? Κανείς δεν ξέρει να πει με σιγουρία σε ποιον, αλλά θα είναι υπόδουλοι κάπου στάνταρ.  Σίγουρα μια τέτοια εξέλιξη θα οδηγήσει σε ένα νέο καταστροφικο πόλεμο. Με όπλα και βόμβες. Και όλοι ξέρουμε τι βόμβες υπάρχουν πια διαθέσιμες. Το χειρότερο κακό όμως είναι ότι τα κράτη μένοντας παγιδευμένα στον ιστό του Ευρώ, πάλι την ίδια κατάληξη θα έχουν, τον αργό και βασανιστικό θάνατο τους, ο οποίος θα οδηγήσει στα ίδια, μα ίδια ακριβώς αποτελέσματα.

Η μόνη λύση είναι μια. Τα κράτη πρέπει παση θυσία να καταλάβουν ότι πρέπει να αντιδράσουν στον Ευρώ, προσλαμβάνοντας έστω και κρυφά, κάτι σαν αντάρτικο, ένα νέο Πολιτικό Μεταφραστή, αλλά και ενα συμβούλιο ιστορικών και κοινωνικών μελετητών. Δεν φταίει, βλέπετε, μόνο η διαφορετική πολιτική γλώσσα για την ασυνεννοησία εντός της ευρωπαικής ένωσης, αλλά και οι διαφορετικες πολιτισμικές καταγωγές, οι διαφορετικοί ιστορικοί άξονες που κάθε έθνος έχει ακολουθήσει, τα διαφορετικά μονοπάτια νοοτροπιών που περπατάνε οι λαοί, καθώς και οι διαφορετικές συνθήκες που εχουν ήδη δημιουργηθεί σε κάθε κράτος που δεν αλλάζουν  ουτε με ευχολόγια, ουτε με αναθέματα, ουτε με αυτομαστιγώματα, ουτε με μνημόνια που επιβάλει δια της βίας ο Ευρώς. 

Τρίτη, 14 Ιουλίου 2015

Μιας και πρεπει να κουβεντιαζουμε ησυχα κι απλα

Ώρα να πούμε μερικά πράγματα όσο πιο ήρεμα γίνεται. Μερικές αλήθειες χωρίς κανένα κομματικό πρόσημο ή σκοπό.

1.       Το υπερμνημόνιο 3 που φέρνει ο Αλέξης Τσίπρας είναι καταδικασμένο να αποτύχει. Βασίζεται στην ίδια, παλιά συνταγή των δυο προηγούμενων που απέτυχαν. Περικοπές, περικοπές, αύξηση φόρων κι αλλη αύξηση φόρων σε μια ήδη στεγνή οικονομία που παραπαίει. Με την συνέχιση, καλύτερα με την εντατικοποίηση της λιτότητας το μόνο που θα έρθει είναι κι αλλα λουκέτα, κι αλλες απολύσεις, περισσότερη ανεργία, λιγότερες ασφαλιστικές εισφορες, λιγότεροι φόροι, εκ νεου μεγαλυτερες τρύπες στους προυπολογισμους και ουτω καθεξής, που θα οδηγήσουν σε νεες περικοπές και άλλους φόρους, μέχρι να τιναχτεί η οικονομία και η ελληνική κοινωνία κυριολεκτικά στον αέρα. Το ΑΕΠ θα συρρικνώνεται ολοένα και περισσότερο, το ποσοστό του χρέους επί του ΑΕΠ θα φτάσει στο διάστημα, θα ξεπεράσει στανταρ το 200%, τοτε οι θεσμοί θα αναδιαρθρώσουν, κουρέψουν το χρεός με νέο πρόγραμμα και φτου κι απο την αρχή. Κανένα ελλειμμα δεν θα διορθωθεί, κανένα χρεος δεν θα καταστεί ποτε βιώσιμο, καμιά τράπεζα δεν θα σταθεί στα πόδια της, όσα ακίνητα κι αν βγάλει στον πλειστηριασμό. Οσο για τις επενδύσεις, καμιά σοβαρή μεγάλου κόστους επένδυση δεν μπορεί να γίνει σε μια υφεσιακή αγορά και μια κοινωνία που θα μαστίζεται από συνεχείς πολιτικές αναταράξεις και αστάθεια. Πόσες εκλογές εγιναν στην χωρα και πόσες κυβερνήσεις πέρασαν από το 2009? Προσωπικά έχω χάσει το μέτρημα. Ε, η πολιτικη αναμπουμπουλα της τελευταίας εξαετίας θα ειναι σε μορφη ταχυρρυθμης εκαμαθησης αγγλικων. Ανα εξαμηνο θα γίνεται χαμος. Και δεν θα φταινε οι υψηλοι μισθοι για την παντελη απουσια επενδυσεων. Αν ηταν οι μισθοι το βασικο κινητρο ενος επενδυτη, η γερμανια, η σουηδια, η δανια, η φινλανδια θα ειχαν ερημωσει και χρεοκοπησει.

2.       Ο κομιστής αυτού του μνημονίου ήταν ένας από τους κύριους εκφραστές, ο κυριότερος βασικά του λεγόμενου αντιμνημονιακού μετώπου. Με την μετατροπή του  σύριζα σε μνημονιακό κόμμα, το πεδίο μένει ελεύθερο σε ολοένα και σαφέστατα πιο ακραίες δυνάμεις. Πιο αριστερες, πιο δεξιες, πιο γενικοτερα. Και οσο εφαρμοζονται ολοενα και πιο σκληρα μνημονια, τοσο μεγαλωνει ο κοσμος που ασφυκτια και ψαχνει αντιμνημονιακη διεξοδο. Η μετατροπη του συριζα απο κομμα του αντισυνταγματικου τοξου σε κομμα του συνταγματικου, οσο κι αν  αρεσει στα συστημικα κομματα, νομιζοντας ειτε οτι θα τον υποταξουν για να χωρισουν την πιτα εκ νεου ειτε οτι θα τον εξαφανισουν, θα γυρισει μπουμερνγκ. Αμεσα κερδισμενος απο αυτο το χαος βγαινει ο Μιχαλολιακος πρωτος και καλυτερος, ειδικα με την αποκαλυψη του φρικτου προσωπειου της ΕΕ. Ποιος θα τσιμπησει απο εκει και περα και ποσο? Το ΚΚΕ σιγουρα θα παρει κατι, αν και ο κοσμος ο πολυς εχει κουραστει απο αυτην τη στρατηγικη της στειρας αντιπολιτευσης που ποτε δεν θελει να γίνει κυβέρνηση, ούτε καν ηγέτης της παλλαικής επανάστασης. Θα βγει μπροστα η ΑΝΤΑΡΣΥΑ? Η αριστερή πλατφόρμα του σύριζα? Και αν ναι σε ποια μορφή? Αν είναι ενωτική θα είναι σαφώς μια απειλητική πρόταση, όπως ήταν πριν 3 χρόνια ο συριζα. Αν ειναι διασπασμένη, θα ενισχυεται συνεχως η ΧΑ.

3.        Το ευρώ απέτυχε. Χωρίς ναι μεν αλλά. Καταστρέφει την μια χώρα πίσω από την αλλη. Και θα καταστρέψει και ολόκληρη την ευρωπαική ένωση και συνοχή. Οι φτωχες χώρες φτωχοποιούνται ολοένα και περισσότερο και η ευρώπη ψάχνει εναγωνίως νέα θύματα για να τροφοδοτουν το ευρωπαικο θαύμα. Η πλούσια ευρώπη είναι κάτι σαν βαμπίρ. Οταν στεγνώσουν οι παλιοι αιμοδοτες, το πιο πιθανο ειναι να τους πεταξει στον κάλαθο των αχρηστων με ενα πακετο ανθρωπιστικης βοηθειας για να τα εχει καλα και με τον ΟΗΕ.

4.       Η πολυποθητη πολιτικη βοηθεια που περιμενουμε απο τους ιρλανδους ή τους ισπανους πολυ πιθανο να μην ερθει ποτε. Με την υποταγη της Ελλαδας, μπορει ναι μεν να ειναι ξεκαθαρο ποια ειναι η ευρωπαικη ενωση, αλλα κερδισμενος ειναι ο Σοιμπλε. Ο παντοκρατορας. Και δεν ειναι το προσωπο που ειναι απεχθες, αλλα η πολιτικη πισω από το πρόσωπο. Κι αυτή δεν αλλάζει εύκολα. Καθόλου εύκολα.  Ο Σοιμπλε κέρδισε, όχι εμείς, όσο κι αν θέλουμε να φαντασιωνόμαστε. Αν βγουν οι Ποδέμος θα κάνει ακριβώς τα ίδια. Κι οι Ποδεμος θα πρεπει ή να καταστρέψουν την ευρωπαική οικονομία, κάνοντας αυτό που δεν έκανε ο Τσίπρας ή να υποταχθούν πλήρως όπως έκανε ο Τσίπρας. Φυσικά υπάρχει μεγάλη πιθανότητα ο ισπανικός λαός να θελήσει να αποφύγει μια τέτοια περιπέτεια, που ειναι το πιθανοτερο να οδηγησει στην ολοκληρωτικη υποταγη της χωρας τους. Υπαρχουν τα προηγουμενα Κυπρου και Ελλαδας. Αντιδρας? Σου κοβω το οξυγονο. Και το οξυγονο ειναι το ευρω και οι τραπεζες.


5.       Ο Τσιπρας δεν ξερω αν είναι προδοτης. Σιγουρα ειναι λιγος ομως. Ισως και ανικανος. Ακολουθησε μεχρι τελους μια ρητορικη επαναστασης, ρηξης, ανατροπης για να υποχωρησει ατακτα αμεσως μετά το ιστορικο οχι του ελληνικου λαού. Την επομενη μερα καλεσε συμβουλιο αρχηγων κομματων και τους παραδοθηκε ανευ ορων. Δεν μιλαω για το δραματικο βραδυ στις βρυξελλες με τα ορνια. Μιλαω για την Δευτερα 06/07/2015. Παρακαλεσε σαν να ηταν ηττημενος να τον στηριξουν 3 αντιπολιτευομενα μνημονιακα, διαπλεκομενα, συστημικα κομματα που στηριξαν το ναι που πηρε μολις 38%. Δεν εθεσε καμια κοκκινη γραμμη, παρα του εθεσαν μια και μονη. Η φερνεις συμφωνια ή σε ανατρεπουμε. Και το δεχτηκε. Απο κει και περα, ας κρινει ο καθενας και η καθεμια μονος και μονη. Μεγαλα παιδια ειστε.